Η Κυβέρνηση, η Εκκλησία και η οικονομική κρίση!
Κυβέρνηση και Εκκλησία θα μπορούσαν να καθίσουν στο τραπέζι του διαλόγου προκειμένου να συζητήσουν τρόπους περαιτέρω συνεργασίας για μια σειρά από θέματα που αφορούν τη στήριξη των ασθενέστερων Κυπρίων
Στην Ελλάδα η πρόσφατη κίνηση ενός εκπροσώπου της Εκκλησίας να εκδηλώσει την επιθυμία του έτσι ώστε η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος να διανείμει φέτος μέρισμα (η Εκκλησία της Ελλάδας κατέχει μονοψήφιο ποσοστό στην Τράπεζα), προκάλεσε αίσθηση και σχολιάστηκε ευρέως.
Γενικότερα, οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας δεν συνηθίζουν να μιλάνε ανοιχτά για θέματα διαχείρισης περιουσίας και τέτοιες συζητήσεις γίνονται περισσότερο για να αποφευχθούν κάποιες φορολογικές επιβαρύνσεις, ή για να τονιστεί το φιλανθρωπικό έργο που επιτελείται. Ακόμη και ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος, που (σε αντίθεση με τις σπάνιες εμφανίσεις του σημερινού Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου) σχεδόν καθημερινά μιλούσε στα τηλεοπτικά κανάλια, ποτέ δεν είχε αναφερθεί σε τέτοια θέματα.
Στην Κύπρο τα πράγματα είναι λιγάκι διαφορετικά. Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β’ αναφέρεται με άνεση και πολύ τακτικά, σε θέματα που αφορούν την οικονομία, τις τράπεζες, την περιουσία της Εκκλησίας, τις επενδύσεις και συχνά φιλοξενείται στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και στα εξώφυλλα των οικονομικών περιοδικών και στις ιστοσελίδες. Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β’ διαφέρει κατά πολύ από τον μακαριστό προκάτοχο του. Γνωρίζει άριστα όχι μόνο τα καθαρώς εκκλησιαστικά του καθήκοντα και τη διοίκηση της Εκκλησίας, είναι άριστος γνώστης του Εθνικού Θέματος, αλλά διαφέρει από το προκάτοχο του ανάμεσα σε άλλα και στο εξής. Είναι πραγματικός ηγέτης της Εκκλησίας με μεγάλη εμπειρία και πυγμή, αλλά ταυτόχρονα και άριστος διαχειριστής της εκκλησιαστικής περιουσίας, και τίποτα δεν γίνεται εν αγνοία του, και τίποτα δεν γίνεται χωρίς την προηγούμενη έγκριση του. Πέρασαν ανεπιστρεπτί οι εποχές που διάφοροι «αλώνιζαν» στην Αρχιεπισκοπή. Και αυτό είναι τοις πάσοι γνωστόν. Και εντός Αρχιεπισκοπής, αλλά και εκτός. Υπάρχει απόλυτη τάξη και πειθαρχία.
Σε πρόσφατη συνέντευξή του, αναφέρθηκε ο ίδιος στις τομές που αποφάσισε η Εκκλησία προκειμένου να αξιοποιήσει καλύτερα την περιουσία που διαθέτει, εστιάζοντας περισσότερο στην μακροενοικίαση γης, με στόχο την είσπραξη εσόδων από ενοίκια, σε γη που μέχρι σήμερα παραμένει λίγο έως πολύ, αναξιοποίητη.
Δεν γνωρίζουμε αν αυτή η τόσο δημόσια ενασχόληση του Αρχιεπισκόπου με τα οικονομικά είναι η καλύτερη δυνατή επιλογή, ωστόσο θα πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Θα πρέπει δηλαδή να παραδεχτούμε ότι όλες οι ανά τον κόσμο Εκκλησίες διαθέτουν περιουσίες και ότι όλες τις διαχειρίζονται προκειμένου να αντλήσουν πόρους. Φτάνει να τις διαχειρίζονται σωστά.
Και επειδή στην περίπτωση της Κύπρου, η συγκεκριμένη περιουσία είναι αρκετά μεγάλη, είναι προς το συμφέρον του τόπου να αξιοποιηθεί όσο αποτελεσματικότερα γίνεται, όπως θα συνέβαινε και αν ο κάτοχός της ήταν ιδιώτης.
Πέραν όμως αυτών, η Εκκλησία, όπως και η Κυβέρνηση θα πρέπει να προσέξουν το θέμα της στήριξης των πλέον αδύναμων οικονομικά Κυπρίων μέσα στο 2010, σε μια περίοδο όπου αναμένεται η οικονομική κρίση να βαθύνει ακόμη περισσότερο.
Η Κυβέρνηση μέσα από τις πολιτικές πρόνοιας και μέσα από την υλοποίηση κρατικών επενδύσεων, προκειμένου να τονωθεί η οικονομία. Και η Εκκλησία μέσα από το φιλανθρωπικό της έργο, που αυτή τη χρονιά -παρά τις δυσκολίες- ίσως θα πρέπει να είναι μεγαλύτερο.
Και κάτι ακόμη: Πάντοτε, αλλά ιδίως σε περιόδους κρίσης όπως αυτή που βιώνουμε, Κυβέρνηση και Εκκλησία θα μπορούσαν να αλλάξουν το «ψυχροπολεμικό» κλίμα που χαρακτηρίζει τις σχέσεις τους και αντίθετα, να καθίσουν στο τραπέζι του διαλόγου προκειμένου να συζητήσουν τρόπους περαιτέρω συνεργασίας για μια σειρά από θέματα που αφορούν τη στήριξη των ασθενέστερων Κυπρίων. Από μια τέτοια συζήτηση, θα μπορούσαν ενδεχομένως να προκύψουν πολύ σημαντικά οφέλη.