Έκπληξη η εκλογή του Ντόναλτ Τραμπ

Έκπληξη η εκλογή του Ντόναλτ Τραμπ

 


 

Του Δρα Αντώνη Στ. Στυλιανού, Λέκτορα Νομικής στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, LL.B Law (Bristol), Ph.D in Law – International Law and Human Rights (Kent), Διευθυντής Μονάδας Νομικής Κλινικής Πανεπιστημίου Λευκωσίας

 

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρακολούθησε και παρακολουθεί η διεθνής κοινότητα το αποτέλεσμα των Αμερικανικών εκλογών της 8ης Νοεμβρίου 2016. Η εκλογή του Ντόναλτ Τραμπ ως του 45ου Πρόεδρου των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής αποτέλεσε για πολλούς μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία των αμερικανικών εκλογών, αφού ο κ. Τραμπ δεν είχε ποτέ πολιτειακό αξίωμα και δεν υπηρέτησε στον στρατό όπως οι πλείστοι προκατόχοι του. Η έκπληξη εντείνεται από το γεγονός ότι ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ έχει εκφράσει, κατά την διάρκεια των 19 μηνών της προεκλογικής εκστρατείας, ιδιαίτερα έντονες (και σε κάποιες περιπτώσεις ρατσιστικές) απόψεις  για ζητήματα όπως η ασφάλεια, η εξωτερική πολιτική, η μουσουλμανική κοινότητα κ.ο.κ.

Το αποτέλεσμα των Αμερικανικών εκλογών, πέραν των προσωπικών απόψεων για τις δυνατότητες των δυο κεντρικών διεκδικητών όπως εκφράστηκαν δημόσια από πολλούς αναλυτές, κρίθηκε, στο τέλος, από την προσωπικότητα των υποψηφίων και από το κατά πόσον κατάφεραν τελικά να πείσουν τους ψηφοφόρους για τις δεσμεύσεις τους. Το αποτέλεσμα, όμως, δείχνει και κάποια συγκεκριμένα δεδομένα που φαίνεται ότι κυριαρχούν στην πολιτική ζωή των πλείστων, πλέον, χωρών.

Πρωτίστως, η εκλογή Τραμπ επιβεβαιώνει το τέλος των δημοσκοπήσεων, τουλάχιστον όπως τις γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. Για ακόμη μια φορά – και αυτήν την φορά με τον πιο έντονο τρόπο – υπήρξε παταγώδης αποτυχία των δημοσκοπήσεων ως προς την πρόβλεψη του εκλογικού αποτελέσματος. Οι εταιρείες δημοσκοπήσεων βρίσκονται πλέον αντιμέτωπες με την μεγαλύτερη τους αποτυχία σε μια από τις κρισιμότερες εκλογές, αφού οι πλείστες εξ αυτών προέβλεπαν ‘καθαρή’ νίκη της Χίλαρυ Κλίντον με διαφορά μάλιστα της τάξης του 3%-5%. Είναι γεγονός, όμως, ότι στις εκλογές αυτές παρατηρήθηκε έντονο το φαινόμενο του ‘ντροπαλού’ ή ‘κρυφού’ ψηφοφόρου. Παραμένει, όμως, το ζήτημα ότι και σε αυτές τις δημοσκοπήσεις, όπως και στις δημοσκοπήσεις που αφορούσαν το βρετανικό δημοψήφισμα για το Brexit, οι δημοσκοπήσεις απέτυχαν παταγωδώς να προβλέψουν το αποτέλεσμα.

Ένα δεύτερο, σημαντικό δεδομένο που αναδεικνύεται από το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών είναι το ότι οι ψηφοφόροι επέλεξαν τον ‘αντισυστημικό’ υποψήφιο και όχι την εκπρόσωπο του ‘πολιτικού κατεστημένου.’ Όπως και στο Brexit, οι ψηφοφόροι επέλεξαν αυτό που θεωρούν οι ίδιοι προσωπικά καλύτερα για την χώρα τους και για τον εαυτό τους και όχι αυτό που τους ‘πλασάρει’ το σύστημα. Κινήθηκαν, δηλαδή, ‘αντισυμβατικά’. Και αυτή η νοοτροπία διαφαίνεται ότι θα κυριαρχήσει σε κρίσιμες εκλογικές διαδικασίες ανά τον κόσμο. Δεδομένο είναι ότι η ‘παραδοσιακή’ πολιτική κυριαρχία των λίγων άρχισε να κατατροπώνεται και ο λαός άρχισε να απαιτεί μια πιο ιδιαίτερη σχέση με την πολιτική του ηγεσία – ίσιες και ‘ωμές’ κουβέντες, αντιμετώπιση των πραγματικών του προβλημάτων που αντιμετωπίζει στην καθημερινότητα, ξεκάθαρες θέσεις και όχι πολιτικές μανούβρες.

Τέλος, οι αμερικανικές εκλογές κατέδειξαν την ευρύτερη αγανάκτηση που υπάρχει με το σύστημα, λόγω της πολυπλοκότητάς του, της απομάκρυνσής του από τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών, την εξιδανίκευσή του και του ελιτισμού του. Όλα αυτά είναι, σε μια πρώτη ανάλυση, τα μηνύματα των Αμερικανικών εκλογών, τουλάχιστον ως προς την αξία των εκλογών από πλευράς μαθημάτων που πρέπει να διδαχθούν και σε άλλες κοινωνίες, πέραν της Αμερικανικής.


Comments

comments

Categories: Πολιτική

Σχετικά με τον Συγγραφέα