Αναθεώρηση της προσφυγικής πολιτικής

Αναθεώρηση της προσφυγικής πολιτικής


 

Tου Μάριου Μαυρίδη, Οικονομολόγος, Βουλευτής Επαρχίας Κερύνειας

 

Η προσφυγική πολιτική που ακολουθείται τα τελευταία 40 χρόνια είναι άδικη καθώς δεν λαμβάνει υπόψη την αξία της περιουσίας των προσφύγων στις κατεχόμενες περιοχές και την απώλεια χρήσης από αυτές τις περιουσίες.  Εδώ και 40 χρόνια, η πολιτεία προσφέρει οικονομική στήριξη στους πρόσφυγες στη βάση την καταγωγή τους και όχι στη βάση της αξίας της περιουσίας που έχουν απωλέσει στις κατεχόμενες περιοχές.  Το σύστημα αυτό είναι άδικο και χωρίς νόημα πλέον, αφού πολλοί λαμβάνουν οικονομική ή άλλη στήριξη χωρίς να έχουν απωλέσει περιουσία στις κατεχόμενες περιοχές ενώ πολλοί άλλοι που έχουν απωλέσει μεγάλης αξίας περιουσίες δεν έχουν λάβει τίποτα μέχρι σήμερα.  Δεν είναι λίγοι αυτοί που κατέχουν μεγάλες εκτάσεις τουρκοκυπριακών τεμαχίων με πολύ χαμηλό ενοίκιο και λαμβάνουν πολλαπλάσια σε εκταρικές επιδοτήσεις από τον Οργανισμό Αγροτικών Πληρωμών.  Επίσης, πολλές τουρκοκυπριακές περιουσίες υπενοικιάζονται από τους δικαιούχους σε τρίτους, έναντι ψηλού ενοικίου, ιδιαίτερα στα αστικά κέντρα και στα παράλια.

Προτείνουμε αναθεώρηση της προσφυγικής πολιτικής έτσι που να είναι πιο δίκαιη και πιο αποτελεσματική.  Το βασικό κριτήριο στην παροχή οικονομικής στήριξης προς τους πρόσφυγες θα πρέπει να είναι η αξία της περιουσίας που έχουν απωλέσει . Όσα χρήματα μπορεί το κράτος να διαθέσει για τους πρόσφυγες να τα διανέμει ανάλογα με την περιουσία που ο κάθε ένας από αυτούς έχει απωλέσει ως αποζημίωση για απώλεια χρήσης.  Δικαιούχοι της νέας προσφυγικής πολιτικής θα πρέπει να είναι οι ιδιοκτήτες περιουσιών στα κατεχόμενα και ο κάθε δικαιούχος θα πρέπει να λαμβάνει ένα μικρό ποσοστό επί της αξίας της περιουσίας του (έστω 1%), κάθε χρόνο.

Για να λειτουργήσει η νέα προσφυγική πολιτική θα πρέπει να γίνει μια καταγραφή και αξιολόγηση όλων των ιδιωτικών περιουσιών στις κατεχόμενες περιοχές με στοιχεία του κτηματολογίου, και να υπολογιστεί η συνολική αξία τους.  Το ποσό που θα διαθέτει το κράτος για το σκοπό αυτό θα είναι ένα μικρό ποσοστό της συνολικής αξίας.  Για παράδειγμα, αν η συνολική αξία των περιουσιών είναι €10 δις και το ποσό που θα διαθέτει το κράτος θα είναι €50 εκατομμύρια, τότε το ποσοστό αποζημίωσης επί της περιουσίας του κάθε δικαιούχου υπολογίζεται στο 0.5%.  Δηλαδή, αν η περιουσία του κ. Δήμου από την Κερύνεια ανέρχεται στις €400,000, τότε ο κ. Δήμος θα λάβει αποζημίωση ύψους €2,000 ετησίως.  Εκτός από το γεγονός ότι αυτό είναι δίκαιο, όσο μπορεί να είναι, η μικρή αυτή αποζημίωση αποτελεί ισχυρό αντικίνητρο για όσους ιδιοκτήτες πουλούν τις περιουσίες τους στην Τουρκία.

Η χρηματοδότηση της νέας προσφυγικής πολιτικής δεν θα πρέπει να επηρεάσει τα δημόσια οικονομικά, και γι’ αυτό το λόγο θα πρέπει να προέλθει από τα υφιστάμενα κονδύλια τα οποία ανέρχονται στα €65 εκατομμύρια, αλλά μειώνονται κάθε χρόνο, από εξοικονομήσεις από τις υπηρεσίες που ασχολούνται σήμερα με τους πρόσφυγες και από μια καλύτερη διαχείριση των Τουρκοκυπριακών περιουσιών.  Πιο συγκεκριμένα, οι τουρκοκυπριακές περιουσίες θα πρέπει να ενοικιάζονται στο αγοραίο ενοίκιο για να μπορεί το κράτος να εισπράττει περισσότερα χρήματα.  Η πρόταση που περιγράφεται πιο πάνω είναι δίκαιη και διορθώνει πολλές στρεβλώσεις και αδικίες, αλλά προϋποθέτει πολιτικό θάρρος για να εφαρμοστεί.


Comments

comments

Categories: Πολιτική

Σχετικά με τον Συγγραφέα