«Ανεβαίνει» ο ευρωπαϊκός λαϊκισμός

«Ανεβαίνει» ο ευρωπαϊκός λαϊκισμός


Ο λαϊκισμός ήταν κάποτε ακραίο φαινόμενο στην Ευρώπη, όμως πλέον γίνεται το κυρίαρχο ρεύμα. Τα υψηλά χρέη και η ανεργία της νοτίου Ευρώπης ήταν εύφορο έδαφος για εκκεντρικά κόμματα όπως οι Podemos, με ηθικές, γενικώς αντικαθεστωτικές ατζέντες. Ωστόσο, οι λαϊκιστές θα αυξήσουν τις δυνάμεις τους σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ενισχύοντας το αυξανόμενο αντιμεταναστατικό και ευρωσκεπτικό κλίμα.

Οι Podemos της Ισπανίας και ο ΣΥΡΙΖΑ της Ελλάδας έκαναν το 2015 χρονιά εκπλήξεων για τις παραδοσιακές πολιτικές ομάδες. Το πρωτοεμφανιζόμενο ισπανικό κόμμα αναρριχήθηκε λόγω της αντίθεσής του στη λιτότητα και τη διεφθαρμένη ελίτ. Ωστόσο, η σχετικά ισχυρή οικονομική ανάπτυξη και η άφιξη του κεντρικού κόμματος των Ciudadanos έχει τηρήσει το κίνημα υπό έλεγχο. Κόμματα που είχαν τη στήριξη των Podemos έκαναν ενός είδους μεγάλη επιστροφή στις ισπανικές εκλογές στις 20 Δεκεμβρίου, όμως έφτασαν στην τρίτη θέση, πίσω από τα δύο μεγάλα κόμματα. Την ίδια στιγμή, η Αθήνα αναγκάστηκε να κάνει πίσω στις προεκλογικές υποσχέσεις της κατά της λιτότητας για να εξασφαλίσει πόρους διάσωσης.

Η ριζοσπαστική πολιτική δεν έχει πεθάνει στην περιφέρεια της Ευρώπης: η νέα σοσιαλιστική συγκυβέρνηση της Πορτογαλίας είναι ακραία αριστερή. Στην Ιταλία, λαϊκιστικά κόμματα της δεξιάς και της αριστεράς του πολιτικού φάσματος ελέγχουν κοντά στο 50% του εκλογικού σώματος, σύμφωνα με εκτιμήσεις της Eurasia Group.

Ωστόσο, ένας διαφορετικού είδους λαϊκισμός βράζει σε άλλα σημεία της Ευρώπης, όπως στη Γαλλία, τη Σουηδία, την Ολλανδία και την Πολωνία. Οι αμφισβητίες ανεβαίνουν σε δημοτικότητα όχι λόγω της λιτότητας, αλλά ως απάντηση στη μετανάστευση και την τρομοκρατία, και λόγω της αντίληψης πως οι κυρίαρχες πολιτικές ελίτ είναι όλες ίδιες. Η αδύναμη ανάπτυξη και η υψηλή ανεργία δε βοηθούν, όμως τα οικονομικά δεν αποτελούν το κύριο αίτιο αυτού του δεύτερου κύματος, ούτε μπορούν να παρέχουν λύση.

Η επιτυχία του Εθνικού Μετώπου της Μαρίν Λε Πεν στον πρώτο γύρο των περιφερειακών εκλογών της Γαλλίας είναι ένα παράδειγμα. Άλλοι ηγέτες της ανατολικής Ευρώπης υιοθετούν το ακροδεξιό όραμα του Βίκτορ Όρμπαν της Ουγγαρίας, όπως σημειώνει ο Cas Mudde του Πανεπιστημίου της Τζόρτζια. Ο λαϊκισμός δεν έχει φτάσει στις πρώτες θέσεις στη Γερμανία ή το Ηνωμένο Βασίλειο, όμως εάν επεκταθεί ευρέως αλλού, θα μπορούσε να αποτελέσει απειλή για την ευρωπαϊκή συνοχή.

Τα αναδυόμενα λαϊκιστικά κόμματα μπορεί να μην έχουν πρόσβαση σε πολλή εξουσία δεδομένης της απουσίας γενικών εκλογών στα περισσότερα κράτη της Ευρώπης για το 2016. Ωστόσο, όσο οι μετανάστες και η τρομοκρατία βρίσκονται στο κέντρο της προσοχής, ο εξτρεμισμός παραμένει κίνδυνος, και οι μετριοπαθείς θα πρέπει να βρουν έναν τρόπο να παραμείνουν ένα βήμα μπροστά σε αυτή τη διαμάχη. Πηγή: Πρώτο Θέμα


Comments

comments

Categories: Πολιτική

Σχετικά με τον Συγγραφέα