Α. Καρπασίτης: Η «επόμενη μέρα» της Κυπριακής οικονομίας

Α. Καρπασίτης: Η «επόμενη μέρα» της Κυπριακής οικονομίας


 

Ο Γενικός Διευθυντής της MetLifeAlico Κύπρου μιλά για τον ασφαλιστικό κλάδο, αλλά και για θέματα στρατηγικού σχεδιασμού που θα πρέπει να απασχολήσουν τους υπευθύνους.

 

Ο λόγος του κ. Αντώνη Καρπασίτη έχει πάντοτε προσγειωμένο και ρεαλιστικό χαρακτήρα. Λάτρης των χαμηλών τόνων και των τεκμηριωμένων επιχειρημάτων. Σε αυτό το τεύχος του EUROΚΕΡΔΟΣ λοιπόν, ο Γενικός Διευθυντής της MetLifeAlico Κύπρου εκθέτει τις απόψεις του για μια σειρά από σημαντικά θέματα που αφορούν την Κυπριακή οικονομία και το πώς αυτή θα βγει από την κρίση. Πιστεύουμε πως οι αναγνώστες του περιοδικού μας θα την βρουν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα.

 

ΕΡ: Πώς επηρεάστηκε ο ασφαλιστικός κλάδος μετά από τις αποφάσεις του Eurogroup;

ΑΠ: Το γενικότερο κλίμα που διαμορφώθηκε ώθησε μέρος του κόσμου να σκεφτεί το κατά πόσο έπρεπε να εξαργυρώσει τα υπάρχοντα συμβόλαιά του. Υπήρξε όντως το πρώτο διάστημα μια κινητικότητα σ’ αυτό το μέτωπο, η οποία όμως σταδιακά καταλαγιάζει.

Προσωπικά, διερωτώμαι: Γιατί ανησυχεί ο κόσμος, από τη στιγμή που το πρόβλημα το είχαν οι τράπεζες και όχι οι ασφαλιστικές εταιρείες; Αν ρευστοποιήσει το συμβόλαιό του, πού θα τοποθετήσει τα χρήματα που θα εισπράξει;

Επίσης, ο κλάδος επηρεάστηκε αρνητικά από τη σοβαρή ύφεση που χαρακτηρίζει πλέον την κυπριακή οικονομία. Πέραν αυτού, αρνητικά επηρέασε σε κάποιο βαθμό-όχι όμως μεγάλο- και το «κούρεμα» των τραπεζικών καταθέσεων.

Σε κάθε περίπτωση, παρατηρείται στην αγορά σοβαρή μείωση στις νέες εργασίες των ασφαλιστικών εταιρειών, αλλά πρέπει να πω ότι υπάρχουν και σημαντικές ευκαιρίες. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, ωστόσο θεωρώ ότι υπάρχουν ευκαιρίες, τις οποίες σκεφτόμαστε στην MetLife Alico πώς θα τις αξιοποιήσουμε.

 

ΕΡ: Ποιά η άποψή σας για τα κίνητρα και για την επανεκκίνηση της οικονομίας;

ΑΠ: Δεν έχω άποψη για τα κίνητρα αν είναι πολλά ή καλά, αν είναι προς τη σωστή ή τη λάθος κατεύθυνση.

Θεωρώ όμως απαραίτητο ως κράτος και ως κοινωνία να αποφασίσουμε και να χαράξουμε τη στρατηγική που θα ακολουθήσουμε για τα επόμενα δεκαπέντε ή είκοσι χρόνια.

Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα της Αυστραλίας που πέρυσι ανακοίνωσε την οικονομική της στρατηγική έως το 2025. Στην Αυστραλία λοιπόν έχουν θέσει κάποιους στόχος, όπως για παράδειγμα ότι όλοι οι Αυστραλοί μέχρι το 2025 θα πρέπει να μιλούν μια ασιατική γλώσσα. Και αυτό γιατί πιστεύουν πως η διεθνής οικονομική ανάπτυξη θα εστιαστεί κατά τα επόμενα χρόνια σε χώρες όπως η Κίνα, η Ινδία, το Βιετνάμ, η Μαλαισία, η Νότιος Κορέα, η Ιαπωνία και η Ινδονησία και οι οποίες συγκεντρώνουν πάνω από το μισό πληθυσμό του πλανήτη.

Επειδή λοιπόν η Αυστραλία γειτνιάζει με αυτές τις χώρες που θα σημειώσουν ανάπτυξη, πιστεύει πως μπορεί να καρπωθεί πολύ σημαντικά οφέλη αν προχωρήσει σε κατάλληλες κινήσεις. Και μία από αυτές, είναι η ομιλία της γλώσσας.

 

ΕΡ: Στην περίπτωση της Κύπρου, τι θα πρέπει να γίνει;

ΑΠ: Θα πρέπει και εμείς να διαλέξουμε κατεύθυνση στον ορίζοντα για να μπορέσουμε να φτάσουμε στον προορισμό που θέλουμε.

Οι παράγοντες του τόπου θα πρέπει να καταθέσουν τις απόψεις τους και τις προτάσεις τους. Και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας -αφού προηγουμένως διαβουλευθεί με όσους πρέπει και αφού εξετάσει προσεκτικά όλες τις ενστάσεις- θα πρέπει να καταλήξει σε μια στρατηγική, η οποία θα πρέπει να υλοποιηθεί χωρίς καμιά αντίσταση, ή αντιπαράθεση.

Όταν οι επιχειρήσεις λειτουργούν με το μακροχρόνιο προγραμματισμό που προκύπτει μέσα από business plans, γιατί ένα ολόκληρο κράτος θα πρέπει να πράττει διαφορετικά;

 

ΕΡ: Μέχρι σήμερα, δεν υπήρχε αυτή η στρατηγική, στην οποία αναφέρεστε;

ΑΠ: Δεν θυμάμαι να έχει υπάρξει συγκεκριμένη στρατηγική, τουλάχιστον από την τουρκική εισβολή και μετά. Η οικονομία κατά την άποψή μου αναπτύχθηκε ευκαιριακά και μέσα από συμπτώσεις. Απλά κατά καιρούς δημιουργούνταν κάποιες ευκαιρίες, συνήθως σε βάρος κάποιον άλλων και εμείς εκμεταλλευόμαστε την ατυχία τους. Αυτό δεν οδήγησε πουθενά και ούτε δημιούργησε στέρεες βάσεις στην οικονομία. Υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα που για δεκαετίες έχουμε μείνει πίσω.

 

ΕΡ: Μπορείτε να γίνετε πιο συγκεκριμένος;

ΑΠ: Βεβαίως. Πρέπει πρώτα από όλα να εντοπίσουμε τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που διαθέτει αυτός ο τόπος και κατά την άποψή μου υπάρχουν τέτοια συγκριτικά πλεονεκτήματα.

Για παράδειγμα είμαστε η μοναδική χώρα στην περιοχή που ανήκουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι γειτονικές χώρες ούτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση ανήκουν, αλλά ούτε και διαθέτουν την πολιτική σταθερότητα που έχουμε εμείς.

Άλλο παράδειγμα η γεωγραφική μας θέση, την οποία ουδέποτε αξιοποιήσαμε όπως θα έπρεπε. Είναι αδιανόητο. Αν κάποιος διαγράψει ένα κύκλο γύρω από την Κύπρο πάνω σε έναν παγκόσμιο χάρτη, με ακτίνα πέντε ωρών αεροπορικής πτήσης, μπορεί να καλύψει ένα πολύ μεγάλο ποσοστό του πλανήτη. Αυτό το πράγμα πότε σκεφτήκαμε να το αξιοποιήσουμε; Αντίθετα, η μόνη μας έγνοια ήταν να συντηρήσουμε κάποιους πεπαλαιωμένους θεσμούς ή και επιχειρήσεις ή και κατεστημένα γιατί έτσι μάθαμε πριν δεκαετίες, ξοδεύοντας και πολλά εκατομμύρια χωρίς καν να σκεφτούμε ποιό είναι το όφελος από αυτά τα εκατομμύρια.

Θα σας πω χαρακτηριστικά χωρίς να αναφερθώ σε συγκεκριμένα ονόματα, τί έχω ακούσει πολύ πρόσφατα από έναν πολύ σοβαρό Τουρκοκύπριο: «τα εκατομμύρια που εσείς έχετε ξοδέψει πάνω σε μια επιχείρηση (την οποία δεν θέλω να ονοματίσω), με τα αντίστοιχα χρήματα έχουμε αγοράσει σχεδόν τις μισές Ελληνοκυπριακές περιουσίες στα κατεχόμενα».

Ο κυριότερος όμως στρατηγικός στόχος για να γίνουν αυτά είναι να βάλουμε επιτέλους την Κύπρο πάνω στο χάρτη. Αυτή τη στιγμή η Κύπρος δεν βρίσκεται στο ραντάρ κανενός, είτε αυτός είναι επενδυτής, ή ότι άλλο θέλετε.

Άρα θα πρέπει να βάλουμε την Κύπρο στο χάρτη. Το πώς θα την βάλουμε στο χάρτη, ας καθίσουμε να το σκεφτούμε. Για παράδειγμα, καθημερινά ξεκινούν αεροπλάνα από το Λονδίνο, το Παρίσι, τη Φρανκφούρτη, τη Ρώμη, τη Βιέννη, το Βερολίνο με κατεύθυνση την Ασία και αντιστρόφως. Όλα αυτά τα αεροπλάνα που κάνουν ενδιάμεσο σταθμό; Η μεγάλη πλειονότητα στο Ντουμπάι. Γιατί στο Ντουμπάι και όχι εδώ; Άρα, ένας από τους στόχους είναι να βάλουμε την Κύπρο πάνω στον Χάρτη.

Άλλος στρατηγικός στόχος θα έπρεπε να είναι, η Κύπρος να καταστεί αυτάρκης σε τρόφιμα. Εγώ αρνούμαι να αγοράζω σταφύλια από τη Χιλή, να εισάγουμε κρασιά από την Αυστραλία και να είναι και πιο φτηνά από τα Κυπριακά, κ.λπ. Όλα αυτά πρέπει να μας προβληματίσουν.

Άλλο συγκριτικό μας πλεονέκτημα είναι το υψηλό επίπεδο μόρφωσης που διαθέτουν οι Κύπριοι. Έτσι, πέρα από επιχειρήσεις θα μπορούσαμε να προσελκύσουμε και πολλά άλλα πράγματα, όπως για παράδειγμα κάποια από τα καλύτερα ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα του κόσμου, προκειμένου να έχουν campus στην Κύπρο.

 

ΕΡ: Και ο Δημόσιος τομέας;

ΑΠ: Κάποιες δημόσιες υπηρεσίες δουλεύουν με «λαδόκολλες». Ο λόγος που συμβαίνουν όλα αυτά βεβαίως είναι γιατί και εμείς τα ανεχόμαστε. Αν ανέχεσαι τη μετριότητα, θα πάρεις μετριότητα και πιο λίγο από αυτή: σίγουρα όχι κάτι περισσότερο. Εμείς ως κοινωνία δεν πρέπει να ανεχόμαστε μετριότητες σε όλους τους τομείς και σε όλα τα επίπεδα.

 

ΕΡ: Θα έρθει η ανάκαμψη μέσω του φυσικού αερίου;

ΑΠ: Και σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να σταματήσουμε να θεωρούμε ότι η Κύπρος είναι ο παγκόσμιος χάρτης. Φυσικό αέριο δεν έχουμε μόνο εμείς γιατί πολύ απλά υπάρχει σε όλο τον πλανήτη. Ακόμα και η Ευρώπη έχει τεράστιες ποσότητες φυσικού αερίου (π.χ. η Πολωνία και η Ουκρανία) όταν πάμε στο σχιστόλιθο. Στην Ευρώπη βέβαια απαγορεύεται να βγάλεις φυσικό αέριο από σχιστόλιθο γιατί υπάρχει μεγάλη επιβάρυνση στο περιβάλλον. Ενώ η Αμερική το επιτρέπει, κι επειδή ακριβώς το επιτρέπει, τα επόμενα χρόνια όχι μόνο θα είναι αυτάρκης σε φυσικό αέριο και πετρέλαιο αλλά θα εξάγει κιόλας. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε οι Αμερικανοί παράγουν το 84% περίπου της ενέργειας που καταναλώνουν οι ίδιοι. Σε μερικά χρόνια θα παράγουν το 100% και όχι μόνο αυτό αλλά θα τους περισσεύει να το πωλούν. Όλα αυτά θα πρέπει να τα λαμβάνουμε υπόψη μας όταν κάνουμε τον σχεδιασμό μας.

Για το τί είδους επενδύσεις θα κάνουμε, και εγώ συμφωνώ ότι ίσως η πιο σωστή επένδυση είναι το τερματικό υγροποίησης. Πρέπει να λαμβάνουμε λοιπόν όχι μόνο την τρέχουσα κατάσταση, αλλά και τις τάσεις που διαμορφώνονται. Έτσι, παρά την προβλεπόμενη ανοδική ζήτηση, η αύξηση της προσφοράς ενδεχομένως να οδηγήσει σε πτώση των τιμών και να βρεθούμε προ εκπλήξεων. Διότι τα σημερινά δεδομένα αύριο δεν θα είναι σημερινά, αλλά χθεσινά.

Γι’ αυτό δεν θα πρέπει να βάλουμε όλα τα αβγά μας σ’ αυτό το καλάθι. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι ακόμη και στις χώρες της ΟΠΕΚ αν η τιμή του πετρελαίου πέσει κάτω από ένα όριο θα έχουν πρόβλημα οικονομικό. Επομένως αν η τιμή του φυσικού αερίου πέσει σε χαμηλά επίπεδα μπορεί να μη μας συμφέρει να το βγάζουμε. Βέβαια υπάρχει ένα σοβαρό πλεονέκτημα σε μας ότι ανήκουμε στην Ευρώπη και η Ευρώπη ενδιαφέρεται να έχει τις δικές της πηγές ενέργειας. Οπότε βάσει του ενεργειακού χάρτη θα έχουμε εξασφαλισμένη αγορά. Πρέπει να τα γνωρίζουμε όλα αυτά και κυρίως οι ειδικοί για το τι συμβαίνει στον Παγκόσμιο χάρτη όχι μόνο στα στενά όρια της Κύπρου.

 


Comments

comments

Σχετικά με τον Συγγραφέα