Α λ χ η μ ε ί ε ς

Α λ χ η μ ε ί ε ς

  • Του Ουράνιου Ιωαννίδη

Πρώην Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού

Με αφορμή στήριξης της Κύπρου έχει γίνει μελέτη για το πόσα χρωστά ο κάθε πολίτης της κάθε χώρας που μπήκε σε μνημόνιο για να διασωθεί η χώρα.

Η συμφωνία με την Κυπριακή Δημοκρατία είναι η πέμπτη στην Ευρωζώνη τα τελευταία χρόνια. Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία και τέλος η Κύπρος.

Με βάση τα μνημόνια των πέντε χωρών που προαναφέρθηκαν ο κάθε πολίτης της κάθε χώρας χρωστά συγκεκριμένα ποσό. Ο κάθε Έλληνας χρωστά στους δανειστές 21657 ευρώ, ο κάθε Ισπανός 2170 ευρώ, ο κάθε Πορτογάλος 7306 ευρώ και ο κάθε Ιρλανδός 14989 ευρώ. Τέλος ο κάθε Κύπριος 12500 ευρώ. Τα ως άνω ποσά προκύπτουν σε σχέση με τον πληθυσμό της κάθε χώρας.

Ειδικά για την Κύπρο το “κούρεμα” των ανασφάλιστων καταθέσεων επιβλήθηκαν και νέα ήθη, όπως ο φόρος στις τραπεζικές καταθέσεις των πολιτών.

Το κυρίαρχο στοιχείο του όλου πιο πάνω συλλογισμού είναι ότι το ποσό που χρειαζόταν για τη διάσωση της Κύπρου ήταν μηδαμινό συγκρινόμενο με τα ποσά των άλλων τεσσάρων διασώσεων των τελευταίων τριών ετών. Και ήταν μηδαμινό σε σχέση με τα ποσά των άλλων τεσσάρων διασώσεων των τελευταίων τριών ετών. Και ήταν μηδαμινό σε σχέση με το ποσό διάσωσης της Ισπανίας και Ιρλανδίας και μοιάζει ως αστείο μπροστά στα δάνεια που έχει πάρει η Ελλάδα που είναι 246 δις. ευρώ. Δηλαδή η Ελλάδα με πληθυσμό δεκαπλάσιο από της Κύπρου πήρε όχι απλά δεκαπλάσιο ποσό για διάσωση αλλά εικοσιτετραπλάσιο.

Εδώ λοιπόν εντοπίζεται το μέγα παράπονο του Κύπριου πολίτη, ότι το κούρεμα πρώτα και οι φόροι επί των καταθέσεων που ακολούθησαν τον έκαναν χωρίς λόγο και αιτία φτωχότερο. Την ίδια ώρα που για να σώσουν την Ευρωζώνη από την συστημικότητα υποχρέωσαν την Κύπρο να “χαρίσει” τα καταστήματα των τραπεζών της στην Ελλάδα, 308 τον αριθμό, δίνοντας και μπόνους στην Τράπεζα Πειραιώς, κλείνοντας μια τράπεζα 112 ετών και κατ’ ανάγκην απολύοντας μερικές χιλιάδες υπαλλήλων τους επόμενους μήνες για να σωθούν οι Τράπεζες που ειρήσθω εν παρόδω είναι πολλές Ελληνικές και άλλες που λειτουργούν στην Κύπρο ενώ οι Κυπριακές δεν μπορούν να λειτουργήσουν αλλού.

Την ίδια ώρα άφησαν τη Λαϊκή να φτάσει το ELA της στα 10 σχεδόν δις. κάτι που αναγκαστικά την οδηγούσε σε λουκέτο.

Όμως πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι την ευθύνη της κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος δεν την έφεραν οι μικρομεσαίοι καταθέτες, ούτε και μπορούν να ασκήσουν οιανδήποτε έλεγχο για τις εκροές κεφαλαίων που έγιναν και γίνονται. Όμως αυτοί πληρώνουν τα σπασμένα.

Την κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος την έφερε η απληστία και τα χρυσά μπόνους αυτών που διοικούσαν τις Τράπεζες. Οι οποίοι και δεν θα πληρώσουν. Όπως και όσοι τους απαλλάσσουν ετσιθελικά.

Η εξυγίανση της Τράπεζας Κύπρου συνεχίζεται. Χωρίς όμως αποτέλεσμα. Ήδη ζήτησε να αποφασίσουν εθελούσια έξοδο 1000 τόσοι υπάλληλοι. Μέχρι στιγμής οι εθελοντές εξοδούχοι είναι ελάχιστοι. Τούτο σημαίνει ότι για τρεις και πλέον μήνες η Τράπεζα Κύπρου και το πρώην δίκτυο της Λαϊκής πληρώνουν αγόγγυστα τους μισθούς των μισών και πλέον υπαλλήλων τους ενώ κλείνουν καταστήματα, στα οποία άλλαξαν τις πινακίδες και αντί Λαϊκή ονομάζεται πια Τράπεζα Κύπρου.

Η εξυγίανση δεν γίνεται με μέτρα που λέγονται για να φαίνεται ότι κάτι γίνεται αλλά με μέτρα που εφαρμόζονται. Και μέτρα που να εφαρμόζονται δεν υπάρχουν. Υπάρχει πολύ μπλα-μπλα αλλά πέραν τούτου ουδέν και τα μισθολόγια τρέχουν και ρίχνουν στον καιάδα την εξυγίανση.

Είναι γεγονός ότι το 1.8 δις. το απορρόφησε όχι ο Τραπεζικός τομέας αλλά τα δημόσια οικονομικά του κράτους. Δηλαδή και πάλι οι πολίτες.

Η παράταση της εξυγίανσης, που ειρήσθω εν παρόδω θα κλείνει 20 καταστήματα μηνιαίως θα δημιουργήσει πρόβλημα καρεκλών για το που θα κάθονται οι μη απολυμένοι τραπεζικοί υπάλληλοι. Εκτός κι αν έχει ληφθεί πρόνοια με το κλείσιμο να μεταφέρονται οι καρέκλες στα καταστήματα που δεν θα κλείσουν για να κάθονται οι μη εθελουσίως εξοδούχοι.

Είναι απόλυτα κατανοητό και λογικό ότι κανένας τραπεζικός υπάλληλος δεν θέλει να αποχωρήσει από τη δουλειά του και να μείνει άνεργος για πολλά χρόνια όταν οι υποχρεώσεις σπουδών των παιδιών του, των χρεών για την κατοικία του, το αυτοκίνητο του και των άλλων υποχρεώσεων του δεν μπορούν να καλυφθούν από τις αποζημιώσεις που θα πάρουν.

Όπως τούτη η λογική της μη λήψης απόφασης δεν οδηγεί σε εξυγίανση της τράπεζας ούτε και σε επανεκκίνηση της οικονομίας. Οδηγεί όμως σε καταβαράθρωση της οικονομίας του τόπου και του τραπεζικού συστήματος.

Είναι τραγελαφικά τα όσα ακούγονται από εκείνους που καταθέτουν στην ερευνητική επιτροπή.

Τα μεγάλα μπόνους, τα τεράστια μπόνους σε καιρούς χαλεπούς, οδήγησαν στο κλείσιμο της Λαϊκής Τράπεζας και δεν άφησαν αλώβητο το κράτος και τα δημόσια οικονομικά.

Είναι τραγικό τρεις ή τέσσερις χιλιάδες τραπεζοϋπάλληλοι να βρεθούν εν μια στιγμή και μόνο άνεργοι. Να προστεθούν δηλαδή στους 70000 άνεργους των άλλων τομέων της οικονομίας.

Ας κατανοήσει η προσωρινή διοίκηση της Τράπεζας Κύπρου ότι με το να παίζει ο πιανίστας ωραίες μελωδίες και να κοροϊδεύει τους υπαλλήλους το μόνο που επιτυγχάνει είναι να οδηγήσει την Τράπεζα σε ένα νέο Τιτανικό.

Ο χρόνος των λόγων έχει εξαντληθεί, η υπομονή των πολιτών γίνεται μέρα με τη μέρα οργή που σύντομα θα ξεσπάσει επί δικαίων και αδίκων. Έργα λοιπόν που οδηγούν σε σωτηρία και όχι σε ναυάγιο.

Όλα όσα άδονται και λέγονται ανά τις οδούς και τις ρίμας μεταξύ των πολιτών, επιβεβαιώνονται κατά τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο από όσους διαχειρίστηκαν τα τραπεζοοικονομικά της Κύπρου, εντός και εκτός της Κύπρου.

Όλοι όσοι είχαν εμπλακεί στις Τράπεζες και δι’ αυτών και των πολλών προνομίων που θεσμοθετούσαν για τους εαυτούς τους εξασφάλισαν τόσα πολλά που ο μέσος πολίτης μένει άφωνος.

Διαγραφές δανείων, παρεμβάσεις πολιτικών για χαριστικούς διορισμούς, μηδενικά επιτόκια, χρυσά μπόνους, απίθανες συντάξεις και μισθοί, περιουσίες και επιχειρήσεις και αφού κατάφεραν να λύσουν τα προβλήματα τους, των συγγενών και φίλων, των παιδιών, των εγγονιών και των δισεγγόνων τους άφησαν τις θέσεις που εξασφάλισαν χάρη στην αδιαφορία των μετόχων και οδήγησαν τον τόπο στην οικονομική καταστροφή και τους πολλούς στα χρέη, στα κουρέματα και στη δήθεν εξυγίανση.

Αυτοί όλοι παρελαύνουν και κατακεραυνώνουν ο ένας τους άλλους βγάζοντας πάντα τον εαυτό τους εκτός. Και φορτώνονται εις ευθύνες στους άλλους όλους.

Όμως η αμέλεια, η αδιαφορία, η ολιγωρία του δεν βαριέσαι, η ασχετοσύνη και ότι άλλο όπως η ανοχή της κάθε κομπίνας οδήγησαν 70 χιλιάδες πολίτες στην ανεργία και στην πείνα και μια ολόκληρη γενιά στην καταστροφή.

Έχουν ευθύνες όλοι ανεξαιρέτως γιατί ανέλαβαν να διαχειριστούν τον πλούτο που τους εμπιστεύτηκε ο ιδρώτας, ο κόπος, ο μόχθος και τα δάκρυα των πολλών και αντί να τον διαχειριστούν τον κατασπατάλησαν κοροϊδεύοντας τους πολλούς και εξυπηρετούντες τους εαυτούς τους και τους όποιους θα μπορούσαν να τους ενοχλήσουν είτε γιατί ήξεραν τι γινόταν είτε γιατί δεν ανεχόντουσαν να είναι τα κοροΐδα του αισχρού παιγνίου.

Το χειρότερο όμως είναι ότι οι ενέργειες τους οδήγησαν τον τόπο ένα βήμα πριν τη χρεοκοπία, οδήγησαν μια τράπεζα 112 ετών σε κλείσιμο, χάρισαν 300 και πλέον καταστήματα των τραπεζών στην Ελλάδα και αγόρασαν Τράπεζες στο εξωτερικό δίνοντας και πρόσθετα κεφάλαια που όπως δηλώνεται αν σήμερα πωλήσουν τις τράπεζες αυτές θα πάρουν το ένα δέκατο των όσων πλήρωσαν για τις αγοράσουν. 1.3 δις ευρώ το κόστος της Uniastrum. Και έχουν την άλλη τράπεζα σε εξυγίανση δήθεν χωρίς να λύνουν το πρόβλημα αφού κλείνουν καταστήματα της αλλά το προσωπικό είναι τριπλάσιο των αναγκών της εναπομείνασας Τράπεζας και συρρικνώθηκε τόσο ώστε να γίνει μια τοπική τράπεζα.

Συνεχίζουν να εργοδοτούν 6000 υπαλλήλους ενώ απαιτούνται 2000 με το μέγεθος που έχει τώρα.

Αυτά όλα που γίνονται και που έγιναν τους τρεις προηγούμενους μήνες δείχνουν ότι δεν έχουν τη βούληση ή την ικανότητα να λύσουν το πρόβλημα.

Και η Κύπρος πάσχει, οι Κύπριοι λιμοκτονούν και η ανάπτυξη ή η επανεκκίνηση δεν έρχεται και με αυτή τη λογική δεν θα έλθει σύντομα.

Το κούρεμα των καταθέσεων στη Λαϊκή και στην Κύπρου έχει αποδώσει στην κυβέρνηση περίπου 12.5 δισ. ευρώ.

Αυτά λέγονται και επιβεβαιώνονται από όσους είχαν γνώση για το τι συνέβαινε στις τράπεζες που διοικούσαν.

Επομένως το ELA και των δύο τραπεζών ήταν καλυμμένο από το κούρεμα που έγινε στους καταθέτες των ανασφάλιστων ποσών όπως συμφωνήθηκε ή επιβλήθηκε από το Eurogroup στις 25/3/2013.

Είναι αναγκαίο και επείγον να ξεκαθαριστεί οριστικά το ποσό που απαιτείται για να ξέρουν οι πολίτες τι θα πληρώσουν, 23 δισ. που ανακοίνωσε ο Κυβερνητικός εκπρόσωπος, 31 δισ. που είπε ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ ή 42 δισ. που ανακοίνωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Επίσης είναι αναγκαίο να βεβαιωθεί επισήμως αν το κούρεμα απέφερε τα 12.5 δισ. και που διοχετεύτηκαν.

Και ενώ οι πολίτες κυνηγούν τον επιούσιον και ουδόλως ασχολούνται με τους υπολογισμούς των δισ., η Κύπρος βρίσκεται σε καθεστώς εξυγίανσης, το σύστημα δεν έχει σταθεροποιηθεί και το κυρίαρχο παρουσιάζονται σημαντικές εκροές καταθέσεων.

Είναι γεγονός ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι τραπεζίτες και πολιτικοί αποφασίζουν να κλείσουν σωρείαν καταστημάτων των τραπεζών, άρα να μικρύνουν τις τράπεζες πέραν των 300 και πλέον καταστημάτων που χάρισαν στην Πειραιώς και όμως δεν μπορούν να λύσουν το τεράστιο μισθολόγιο των τραπεζοϋπαλλήλων και το πληρώνουν.

Και αποφασίζουν εν κρυπτώ και παραβύστω να προτείνουν λύσεις που δεν είναι λύσεις αλλά αλχημείες.

Έδωσαν πίσω τα 1.8 δισ. με τα οποία κρατικοποιήθηκε η Λαϊκή και στη συνέχεια έκλεισε και αφού τα πήρε η Κύπρου, τα μετέφερε στο δημόσιο, δηλαδή στους πολίτες.

Τώρα σκέφτηκαν και θέλουν να θέσουν σε εφαρμογή για να ελαφρυνθεί ο ισολογισμός της Κύπρου, να κάνουν άλλη τράπεζα την τράπεζα ακινήτων και να απαλλαγούν από τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και στη συνέχεια η τράπεζα ακινήτων να πωληθεί σε οίκο του εξωτερικού.

Όπως ακριβώς θα πωλήσουν την Uniastrum στο 1/10 της τιμής που την αγόρασαν. Ψάχνουν για χαζούς στο εξωτερικό που θα πάρουν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια στις τιμές που θα ξεφορτωθεί η ιδιωτική τράπεζα Κύπρου. Αυτή είναι η δεύτερη αλχημεία που σκέφτηκαν για να κοροϊδέψουν τους πολίτες.

Αναμένουν ακόμα την έκθεση της KPMG για να δουν ποιο θα είναι το τελικό κούρεμα των καταθέσεων των καταθετών τους.

Και όταν με αυτές τις αλχημείες πιστεύουν ότι θα απαλλαγούν από τις υποχρεώσεις της, αφού καλύψουν τα δάνεια των εκατομμυρίων που διέγραφαν, αφού αποφασίσουν να αυξήσουν κι άλλο τα μπόνους τους, να δώσουν τη ρευστότητα στην αγορά. Ρευστότητα με δανειστικά επιτόκια στα ζενίθ και καταθετικά στο ναδίρ.

Οι πολίτες όμως όσο κι αν είναι σιωπηλοί και δεν αντιδρούν φωνασκούντες και διαδηλώνοντας δεν εμπιστεύονται τα χρήματα τους, ούτε ένα σεντ, στους τραπεζίτες και γι’ αυτό αργά ή γρήγορα η Κύπρου θα κλείσει ή θα παραπαίει για καιρό. Αυτά είναι τα σημερινά δεδομένα. Γιατί για να σωθεί από τους φτωχούς η Κύπρου, που την έφεραν εδώ που βρίσκεται οι άσχετοι.

Ο Τζον Μόλντιν, Αμερικανός οικονομολόγος, οικονομικός σύμβουλος, συγγραφέας, κάθε βδομάδα γράφει ένα άρθρο με τίτλο “Σκέψεις από το μέτωπο”, άρθρο που διαβάζεται από εκατομμύρια ανθρώπους. Το τελευταίο άρθρο του αναφέρεται στην Κύπρο. Και διατυπώνει το φιλοσοφικό ερώτημα. “Γιατί εμείς οι άνθρωποι δεν καταφέρνουμε να δούμε έγκαιρα τα σημάδια μιας επερχόμενης κρίσης”.

Ο Μόλντιν λέει: “Οι τράπεζες έγιναν η μεγαλύτερη βιομηχανία της Κύπρου. Υπήρχαν πιο πολλά υποκαταστήματα κατά κεφαλήν, απ’ οπουδήποτε στον κόσμο, διπλάσια και πλέον του Ευρωπαϊκού μέσου όρου. Κάθε υποκατάστημα απασχολούσε 40% περισσότερους υπαλλήλους και πάλι σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Το χρήμα έρεε άφθονα. “Και σημειώνει. “Ποιος αλήθεια να εκπέμψει σήμα κινδύνου όταν τα πράγματα πάνε τόσο καλά”;

Και καταλήγει: “Εμείς οι άνθρωποι ψηφίζουμε εκείνους που θα ψηφίσουν νόμους που θα μας προστατεύσουν. Οι Κύπριοι πίστεψαν ότι υπήρχαν αυτοί οι νόμοι, αλλά έκαναν λάθος. Δεν υπάρχουν. Οι κεντρικοί τραπεζίτες, οι Υπουργοί Οικονομικών της Ε.Ε. φτιάχνουν τώρα τους νόμους κατά περίσταση, πειραματιζόμενοι, φτιάχνοντας έναν απίστευτο κυκεώνα γραφειοκρατίας και σκληρών ελέγχων, που αντί να βοηθούν τους πολίτες να βγουν από την κρίση τους συντρίβουν”.

Και έτσι ξαφνικά μια μέρα η Κύπρος ξύπνησε και βρέθηκε χωρίς τράπεζες, χωρίς χρήματα, εμβρόντητη και χαμένη. Και ο Θεός βοηθός. Γιατί οι τραπεζίτες και οι πολιτικοί άλλοι βοσκούν.

 


Comments

comments

Categories: Πολιτική

Σχετικά με τον Συγγραφέα