Γλαύκος Κληρίδης και Σιμόν Πέρες: Δύο ρεαλιστές με όραμα ειρήνης

Γλαύκος Κληρίδης και Σιμόν Πέρες: Δύο ρεαλιστές με όραμα ειρήνης


 

«Η ώρα να σκεφτούμε, να οραματιστούμε και να φανταστούμε μια νέα ανατολική μεσόγειο έχει έρθει»

 

Το Κυπριακό πρόβλημα είναι μαζί με το Μεσανατολικό ένα από τα παλαιότερα προβλήματα στον κόσμο. Η λύση του Κυπριακού προβλήματος με τις εξελίξεις στην περιοχή μας μπορεί να είναι η απαρχή μιας νέας τάξης πραγμάτων στην Νοτιανατολική Μεσόγειο και ίσως το έναυσμα για μια νέα Μέση Ανατολή, ένα όραμα που μοιράζονταν οι οραματιστές ηγέτες Γλαύκος Κληρίδης και Σιμόν Πέρες.

Τώρα που οι διαπραγματεύσεις για επίλυση του Κυπριακού είναι σε κρίσιμη καμπή, το όραμα και η αποφασιστικότητα του αείμνηστου Προέδρου του Κράτους του Ισραήλ, Σιμόν Πέρες, στην αναζήτηση ειρήνης με τους Παλαιστινίους είναι πηγή έμπνευσης για μας τους Κυπρίους.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης διαπραγματεύεται καλή τη πίστη με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη και έχουν επιτευχθεί συγκλίσεις σε σημαντικά κεφάλαια των διαπραγματεύσεων όπως την οικονομία, Ευρωπαϊκή Ένωση και διακυβέρνηση που επιτρέπουν αισιοδοξία. Σημαντική πρόοδος έχει επιτευχτεί και στο περιουσιακό παρόλο ότι υπάρχουν διαφορές ακόμη. Στο εδαφικό έχει επίσης σημειωθεί πρόοδος. Δυνητικά είμαστε ίσως κοντά στο να δούμε το τέλος αυτού του μαραθωνίου. Αλλά δεν είμαστε ακόμα στο τέρμα.

Σε συνάντηση που είχα στο Ισραήλ στις 13 Ιανουαρίου 2016, ο Σιμόν Πέρες σοφά αξιολόγησε ότι μια λύση στο Κυπριακό πρόβλημα δεν θα βοηθούσε μόνο την Κύπρο αλλά και την ευρύτερη περιοχή. Με πραγματισμό κατέληξε ότι αν η Τουρκία δεν επιδείξει έμπρακτη θέληση, μακριά από επεμβατικά δικαιώματα και εγγυήσεις, η λύση του Κυπριακού προβλήματος δεν θα είναι εφικτή.

Η στιγμή που η λεκτική συμπαράσταση της Τουρκίας για τη διαδικασία για εξεύρεση μιας βιώσιμης και λειτουργικής λύσης πρέπει να μεταφραστεί σε πράξεις, έχει φτάσει.

Υποστηρίζουμε αυτή την προσπάθεια που καταβάλλεται για να πραγματοποιήσουμε το όραμα μας για τη χώρα μας, για μια ενωμένη Κύπρο που θα σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, με ενιαία οικονομία, που θα διασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις βασικές ελευθερίες εγκατάστασης, διακίνησης, απόκτησης περιουσίας και οικονομικής δραστηριότητας. Ταυτόχρονα είμαστε πραγματιστές και αναγνωρίζουμε τα εμπόδια που παραμένουν.

Η ενωμένη Κύπρος θα είναι καταλύτης για την περιφερειακή συνεργασία και μπορεί κάλλιστα να σημάνει την αρχή μιας νέας εποχής στην περιοχή που θα ενδυναμώσει τη διάθεση για επενδύσεις και ανάπτυξη. Στη μετά-λύση εποχή, οι σχέσεις της Κύπρου με την Τουρκία θα αλλάξουν, ανοίγοντας ευκαιρίες για συνεργασία με μια μεγάλη χώρα με σημαντικές ενεργειακές ανάγκες. Αυτή η εξέλιξη θα επιτρέψει συνεργασίες στην ενέργεια και την πώληση φυσικού αερίου από τα αποθέματα της Ανατολικής Μεσογείου στην Τουρκία.

Παράλληλα, η ενωμένη Κύπρος έχει ρόλο ως πυλώνας σταθερότητας και μπορεί να αποτελέσει τον συνδετικό και ενδυναμωτικό κρίκο μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ανατολικής Μεσογείου και Μέσης Ανατολής.

Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι πολιτικό θάρρος. Ο Σιμόν Πέρες ήταν ένας ρεαλιστής πολιτικός. Πυλώνας ασφάλειας για το κράτος του Ισραήλ και ένας άνθρωπος με δέσμευση να προστατεύσει το Ισραήλ, τα συμφέροντα του και τους ανθρώπους του. Συνάμα όμως ήταν η μηχανή της ειρηνικής διαδικασίας και χαρακτηρίστηκε πολεμιστής της ειρήνης. Ο πραγματισμός του δεν επισκίασε την αισιοδοξία και την αυτοπεποίθηση του. Παρακαταθήκη του το θάρρος του να σκέφτεται και να ονειρεύεται μεγάλα οράματα και να προσπαθεί με πρακτικούς τρόπους να τα επιτύχει.

Ομοιοτρόπως, ο Γλαύκος Κληρίδης υπήρξε ένας οραματιστής με πραγματισμό. Ένας διεκδικητικός ρεαλιστής του οποίου ολόκληρη η πολιτική ζωή ήταν συνυφασμένη με την πρόσφατη ιστορία της Κύπρου. Ένας ηγέτης για τον οποίο πάνω από όλα, τιμιότερο και αγιότερο ήταν η πατρίδα. Το μεγαλείο ηγετών όπως του Πέρες και του Κληρίδη σπανίως αναγνωρίζεται στο απόγειο της καριέρας τους. Συχνά αυτό συμβαίνει μετά το τέλος της φυσικής τους ζωής. Όμως οι αξίες και οι αρχές που πρέσβευαν και πιστά υπηρέτησαν παραμένουν κληρονομιά για τις επόμενες γενεές.

Τώρα που είναι σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις για συνολική λύση του Κυπριακού προβλήματος, οι δύο κοινότητες πρέπει να σταθούν με τόλμη στο ύψος αυτού του καλέσματος της ιστορίας. Ο Πέρες που το 1996 ήξερε ότι «κινούμαστε σε ένα δρόμο γεμάτο κινδύνους αλλά ξέρουμε ότι είναι ο σωστός δρόμος, ο καλύτερος δρόμος, ό μόνος δρόμος για να πορευθούμε», λίγους μήνες πριν αποβιώσει είχε δηλώσει σε ένα συνέδριο TedX ότι “το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι προτιμούμε να θυμόμαστε παρά να σκεφτόμαστε, να ονειρευόμαστε και να φανταζόμαστε» ένα καλύτερο αύριο.

Πιστεύω ότι πρέπει να κάνουμε ακριβώς αυτό. Να οραματιστούμε και να φανταστούμε ένα καλύτερο αύριο. Το παρελθόν μας διδάσκει, αλλά στο τέλος, το παρελθόν είναι παρελθόν. Η πατρίδα μας, η κοινωνία μας, τα παιδιά μας, αξίζουν ένα καλύτερο μέλλον. Πολλοί βλέπουν το μέλλον με επιφυλάξεις και σκεπτικισμό. Εμείς επιλέγουμε να αντικρίζουμε το μέλλον με αισιοδοξία και ελπίδα.

Προσδοκούμε σε μια βιώσιμη λύση που θα δημιουργήσει οικονομικές ευκαιρίες για όλους τους πολίτες και που θα δείξει ότι μέσα από τη διπλωματία είναι εφικτό να κερδίσεις αυτά που έχεις χάσει.

Του Αβέρωφ Νεοφύτου, Προέδρου του Δημοκρατικού Συναγερμού


Comments

comments

Categories: Πολιτική

Σχετικά με τον Συγγραφέα