Θεοχάρους: Η Τουρκία με το προσφυγικό εκβιάζει την Ευρώπη

Θεοχάρους: Η Τουρκία με το προσφυγικό εκβιάζει την Ευρώπη


Είναι βέβαιο πλέον ότι το προσφυγικό εξελίσσεται σ’ ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι διαστάσεις που έχει λάβει είναι τρομακτικές.

Το όλο ζήτημα δημιουργεί ρήγματα μεταξύ των πληθυσμών της ΕΕ και των κυβερνήσεών τους, μεταξύ των κρατών-μελών αλλά και μεταξύ της ίδιας της ΕΕ και των αξιών πάνω στις οποίες αυτή ιδρύθηκε. Ποια είναι όμως η θέση των Κύπριων Ευρωβουλευτών, και πως σχολιάζουν το αν η στρατηγική θέση της Ευρώπης εξελίχθηκε από πλεονέκτημα σε εφιάλτη.

Μιλώντας στο ΕUROΚΕΡΔΟΣ, η Ελένη Θεοχάρους, ευρωβουλευτής των Ευρωπαίων Μεταρρυθμιστών και Συντηρητικών (πρώην ευρωβουλευτής του ΔΗΣΥ και του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος) είπε πως η Ευρώπη διαμόρφωσε στρατηγικά την ισχύ της μέσα από την ιστορική διαδρομή των Εθνών που κυριαρχούσαν σ’ αυτήν κατά καιρούς, ενώ η γεωγραφία καθόρισε την γεωπολιτική θέση της Ευρώπης και εκ των πραγμάτων δεν αλλάζει.

«Η Ευρώπη για αιώνες βασανιζόταν από ενδο-ευρωπαϊκές συγκρούσεις κυριαρχίας που πρόσκαιρα κόπασαν με την ίδρυση της ΕΕ. Ωστόσο οι πολιτικές που ακολουθήθηκαν έναντι των πλέον αδυνάτων ευρωπαϊκών κρατών, αλλά και έναντι των πρώην αποικιών ήταν πάντοτε ελλειμματικές και επικίνδυνες και πολλές φορές διεφθαρμένες.

Οι σημερινές πολεμικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή για παράδειγμα θα μπορούσε να πει κανείς ότι πυροδοτήθηκαν από τις ελλειμματικές πολιτικές της Ευρώπης.

Παράλληλα η Ευρώπη δεν έλαβε έγκαιρα αποφάσεις και δεν ενήργησε πυροσβεστικά, ούτε ενίσχυσε τις πραγματικά δημοκρατικές δυνάμεις που θα μπορούσαν να ελέγξουν τις πολεμικές αντιπαλότητες. Για παράδειγμα, με την αδιαφορία της, έχει παραδώσει τον παλαιστινιακό λαό στα χέρια εξτρεμιστών και φανατικών.

Η επιλεκτική μετανάστευση ήταν μια από τις πολιτικές που εφάρμοσε η Ευρώπη, πλην όμως έλαβε δραματικές και μη ελεγχόμενες διαστάσεις διότι η αναπτυξιακή βοήθεια που ομολογουμένως εδίδετο μαζικά και πλουσιοπάροχα από την Ευρώπη δεν χρησιμοποιείτο σωστά από τους αποδέκτες, δηλαδή στα αφρικανικά, ασιατικά και άλλα φτωχά κράτη. Η αναπτυξιακή βοήθεια διεσπαθίζετο είτε καθ’ οδόν είτε από διεφθαρμένα καθεστώτα.

Οι προκληθείσες από ηγεμονικές ευρωπαϊκές δυνάμεις αραβική άνοιξη, σύγκρουση στην Ουκρανία, εμφύλιος πόλεμος στην Συρία, η δραματική κατάσταση στον Αραβικό κόλπο και στον Ιράκ, η άνοδος του Ισλαμικού κράτους αποδεικνύουν ότι σχετίζονται με την αποτυχημένη ευρωπαϊκή πολιτική. Η ΕΕ όφειλε να επενδύσει στην ανάπτυξη των φτωχών χωρών επενδύοντας βασικά στην ανάπτυξη της Δημοκρατίας και της Παιδείας, ειδικά αφού διεφάνη ότι η συνεργασία με τοπικά διεφθαρμένα καθεστώτα δεν ήταν καθόλου αποτελεσματική.

Τώρα σχετικά με το θέμα της Συρίας εκεί αποτυπώνεται η λανθασμένη έως και ανύπαρκτη κοινή άμυνα και εξωτερική πολιτική της ΕΕ, η οποία δεν είχε σημαντικό ρόλο στην αποτροπή και στον έλεγχο των εξελίξεων με αποτέλεσμα η Τουρκία να εξάγει εκβιαστικά το προσφυγικό πρόβλημα, το οποίο έχει μετατραπεί σε πολιτικό, σε ζήτημα τρομοκρατίας και ασφάλειας, καθώς και συνοχής της ίδιας της ΕΕ, διότι αφενός υπάρχει ο κίνδυνος μεταφοράς του θρησκευτικού πολέμου από τη Μέση Ανατολή στο εσωτερικό της Ευρώπης, και αφετέρου τίθεται σε κίνδυνο η συνθήκη Σένγκεν, δηλαδή η αρχής της ελεύθερης διακίνησης. Με την πρόφαση της ύπαρξης κενού στη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων. Συνεπώς, επιβάλλεται μια γενική αναθεώρηση των πολιτικών της ΕΕ επί τη βάσει των νέων δεδομένων. Και επειδή ο εφιάλτης στον οποίο αναφέρεστε αφορά κυρίως την τρομοκρατία, θα ήταν φρόνιμο να μην παρασυρθούμε σε αντιπαράθεση Χριστιανών Μουσουλμάνων, κάτι που επιδιώκουν συστηματικά οι Τζιχαντιστές».

 

Ποια μέτρα πρέπει να ληφθούν για να μην χαθούν άλλα παιδιά στα νερά της Μεσογείου;

Το δεύτερο ερώτημά σας είναι πολύ ουσιαστικό και έχει απλούστατη απάντηση. Το πρόβλημα έχει μετακινηθεί από την περιοχή της Ιταλίας στο Αιγαίο. Η Τουρκία είναι αποκλειστικά υπεύθυνη διότι μετατρέπει, όπως σας έχω ήδη εξηγήσει το προσφυγικό πρόβλημα από ανθρωπιστική κρίση σε εκβιασμό έναντι της Ευρώπης και σε πρόβλημα ασφάλειας. Παράλληλα, η Ευρώπη υποκύπτοντας στον εκβιασμό, παρέχει στην Τουρκία οικονομικά και άλλα ανταλλάγματα. Μεταξύ αυτών είναι τα 3 δις ευρώ, καθώς και το άνοιγμα προσφάτως του κεφαλαίου 17 (οικονομική και νομισματική πολιτική) και άλλων πέντε που προσδοκά να ανοίξει στο επόμενο διάστημα και κυρίως το 15 που αφορά στην ενέργεια. Αντί λοιπόν η ΕΕ να μην ενδώσει στον εκβιασμό, υποθάλπει και προωθεί το εμπόριο ανθρώπων και επιβραβεύει την χώρα δουλέμπορο, έχοντας τη ψευδαίσθηση ότι με τον τρόπο αυτό θα επιλύσει έστω και μερικώς το πρόβλημα, το οποίο εκτός των άλλων προκύπτει και από την τουρκική αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας στο Αιγαίο. Και είναι γι’ αυτό το λόγο που εγείρεται και θέμα εξωτερικής ασφάλειας των συνόρων της ΕΕ στο Αιγαίο. Η ίδια η ΕΕ ανεχόταν για χρόνια και ακόμη ανέχεται την Τουρκία να απειλεί την Ελλάδα.

Το ερώτημα βεβαίως είναι πώς μπορούν να αντιδράσουν, για παράδειγμα, οι ελληνικές Αρχές εφόσον δεδομένου ότι το ζητούμενο είναι να μην χάνονται ζωές στο Αιγαίο. Κατά τη δική μου άποψη το πρόβλημα επιλύεται εάν το θελήσουν οι τουρκικές Αρχές και αν πιεστούν από την ΕΕ. Εάν δηλαδή προλαμβάνουν το πρόβλημα εν τη γενέσει του, καταπολεμώντας τους λαθρέμπορους. Και ας μην πει κάποιος ότι το σιδηρούν κράτος της Τουρκίας δεν μπορεί να ενεργήσει προς την κατεύθυνση αυτή. Άρα για να σταματήσουν οι πνιγμοί στο Αιγαίο, η Τουρκία θα πρέπει να αλλάξει πολιτική παρεμποδίζοντας την μαζική εκροή προσφύγων προς τα Ελληνικά νησιά με πλωτά επικίνδυνα μέσα.

Τέλος η ΕΕ οφείλει να στηρίξει την Ελλάδα, που έχει δώσει τρανό παράδειγμα ανθρωπιστικής συμπεριφοράς και συλλογικού αλτρουισμού και υψηλού πολιτισμού , η ΕΕ υστερεί και υποβαθμίζει τον Ευρωπαϊκό πολιτισμό.

Της Αγγέλας Κωμοδρόμου


Comments

comments

Σχετικά με τον Συγγραφέα