Ισχυρά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Κύπρου!

Ισχυρά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Κύπρου!


Συνέντευξη στο EUROΚΕΡΔΟΣ του δικηγόρου κ. Μιχάλη Παπαπέτρου

 

  • Μπορούμε να ανακτήσουμε τη χαμένη αξιοπιστία ως διεθνές επιχειρηματικό κέντρο
  • Η οικονομία δεν θα πρέπει να βασίζεται μόνο στον τομέα των υπηρεσιών
  • Να στραφούμε και προς τους τομείς Παιδείας και Υγείας. Υπάρχουν δυνατότητες να καταστήσουμε την Κύπρο περιφερειακό κέντρο

 

 

Την αισιοδοξία του ότι η Κύπρος μπορεί να επανακάμψει και να ανακτήσει πλήρως την αξιοπιστία της ως ένας απόλυτα ασφαλής επιχειρηματικός και νομικός προορισμός, εκφράζει στο EUROΚΕΡΔΟΣ o κ. Μιχάλης Παπαπέτρου.

 

Ο διακεκριμένος νομικός -γνωστός στο ευρύ κοινό και από τη δραστηριοποίησή του στα πολιτικά δρώμενα της χώρας- υποστηρίζει πως τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Κύπρου έναντι άλλων ανταγωνιστικών προορισμών παραμένουν πολλά και ισχυρά και το ζητούμενο είναι να ακολουθηθούν τέτοιες πολιτικές που να πείθουν ότι ο τζόγος δεν αποτελεί πλέον μέρος του κυπριακού τραπεζικού μοντέλου.

 

Ο κ. Παπαπέτρου επίσης απαντά στις ερωτήσεις μας σχετικά με τους τρόπους που θα μπορούσε η Κύπρος να βελτιώσει την ελκυστικότητά της ως χρηματοπιστωτικό κέντρο, με το ζήτημα των κλειστών επαγγελμάτων και με τα τρέχοντα προβλήματα του δικηγορικού επαγγέλματος.

 

Το μόνο βέβαιο είναι πως οι Κύπριοι δικηγόροι και το υψηλό επαγγελματικό τους επίπεδο, αποτελούν ένα από τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας στη δυσμενή τρέχουσα συγκυρία.

 

 

ΕΡ: Κύριε Παπαπέτρου, η «Απόφαση της 15ης Μαρτίου 2013» είχε αρνητικό αντίκτυπο στη φήμη της Κύπρου ως ένα αξιόπιστο, φερέγγυο χρηματοοικονομικό και επιχειρηματικό κέντρο. Ποιές είναι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο Δικηγορικός σας Οίκος και πώς επηρεάστηκαν οι πελάτες σας;

ΑΠ: Παρά τα σημάδια και τις προειδοποιήσεις, παρά τον αποκλεισμό από τις αγορές για μεγάλο χρονικό διάστημα και τις συνεχείς υποβαθμίσεις, η Κύπρος απέτυχε να πάρει τα μηνύματα και να αντιδράσει έγκαιρα, με αποτέλεσμα στις 15 του Μάρτη του 2013 να φτάσει μια ανάσα από την ολοκληρωτική κατάρρευση και να χρησιμοποιηθεί ως πειραματόζωο, με την επιβολή του bail-in. Τόσο οι κυβερνητικές ευθύνες, όσο και οι τραπεζικές συνέβαλαν καθοριστικά στο τεράστιο ταρακούνημα της Κύπρου ως διεθνούς επιχειρηματικού κέντρου. Δεν έχει σημασία ποιος φταίει περισσότερο και ποιος λιγότερο. Η ουσία είναι ότι και οι δύο αποδείχτηκαν κατώτεροι των περιστάσεων και έριξαν την Κύπρο σε μια τεράστια οικονομική και πολιτική τραγωδία. Η φήμη της Κύπρου ως ενός ασφαλούς επιχειρηματικού-νομικού προορισμού κλονίστηκε πολύ σοβαρά. Για αρκετούς μήνες μετά τον Μάρτη υπήρξε ένα πάγωμα της δραστηριότητας, το οποίο, όμως, σταδιακά υποχωρούσε κατ’ αντιστοιχία με την απελευθέρωση των τραπεζικών δοσοληψιών.

Ο τομέας που κατά κύριο λόγο επηρεάστηκε είναι η εγγραφή νέων εταιρειών, που σήμερα μετά από παρέλευση εννέα μηνών εξακολουθεί να υστερεί και να παρουσιάζεται μειωμένος κατά περίπου 30%-35%. Αυτές οι δυσκολίες θα πρέπει να δημιουργήσουν προκλήσεις αντίδρασης. Είμαι πεπεισμένος ότι με τις κατάλληλες κινήσεις, με σωστό προγραμματισμό και κυρίως με μια πολιτική που θα πείθει ότι ο τζόγος δεν αποτελεί πλέον μέρος του κυπριακού τραπεζικού μοντέλου, τα πράγματα σταδιακά θα επανέλθουν σε θετική πορεία.

 

ΕΡ: Κατά τη γνώμη σας, σε ποιά συγκριτικά πλεονεκτήματα πρέπει να επικεντρωθούμε και να βασιστούμε, ώστε η Κύπρος να ξεπεράσει αυτή τη δυσμενή συγκυρία;

ΑΠ: Η Κύπρος εδώ και πολλά χρόνια οικοδόμησε με επιτυχία ένα πλήρες σύστημα παροχής υπηρεσιών, το οποίο, παρά το μεγάλο ταρακούνημα, αποδείχτηκε αρκετά ισχυρό για να σταθεί στα πόδια του. Ασφαλώς θα χρειαστούν κάποιες αλλαγές και κάποιες αναπροσαρμογές. Κυρίως θα χρειαστεί να θωρακίσουμε το σύστημα έτσι που να μην είναι ευάλωτο στις κατά καιρούς κρίσεις. Όμως το σημαντικό είναι ότι το δικό μας, προϊόν αποτελείται από την κατάλληλη υποδομή, τόσο νομοθετική, όσο και οικονομική, το άριστο επίπεδο των προσφερόμενων υπηρεσιών νομικών, λογιστικών, χρηματιστηριακών και άλλων, το ψηλό επίπεδο των τηλεπικοινωνιών και τη γεωγραφική θέση της Κύπρου. Η συμμετοχή στην ΕΕ και την ευρωζώνη, και το πλήρες δίχτυο των διακρατικών συμφωνιών για αποφυγή διπλής φορολογίας και συνεργασίας για πάταξη εγκληματικής δραστηριότητας στον ευρύτερο οικονομικό τομέα, αποτελεί ένα επιπρόσθετο πανίσχυρο όπλο, που δεν μπορούν εύκολα να αντιγράψουν οι ανταγωνιστές μας, αφού η οικοδόμηση του απαιτεί μεγάλο χρονικό διάστημα, που ίσως υπερβαίνει τα δέκα χρόνια. Εξ’ άλλου οι εμπειρίες που αποκτήθηκαν για πολλά χρόνια προσθέτουν στην ποιότητα του προϊόντος.

Αυτό είναι το μεγάλο μας συγκριτικό πλεονέκτημα. Είμαι της γνώμης ότι με την πλήρη εξομάλυνση και πλήρη απελευθέρωση του τραπεζικού τομέα, αυτό το πλεονέκτημα θα συνεχίσει να είναι πολύ αποδοτικό, όπως και στα χρόνια πριν το 2012.

 

ΕΡ: Ποιοί τομείς της οικονομίας της Κύπρου προσφέρουν ευκαιρίες για επενδύσεις και σε ποιές χώρες πρέπει να επικεντρωθούμε για προσέλκυση ξένων επενδύσεων;

ΑΠ: Η Κυπριακή οικονομία από την δεκαετία του 1960 διέπραξε το σοβαρό λάθος της μονομερούς ανάπτυξης, στηριγμένη αρχικά μόνον στον τομέα του τουρισμού και αργότερα και στον ευρύτερο τομέα των υπηρεσιών (ναυτιλία και μετατροπή της Κύπρου σε διεθνές επιχειρηματικό κέντρο). Ακόμα και μετά την πιο πάνω διεύρυνση η Κυπριακή οικονομία εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από τον γενικότερο τομέα των υπηρεσιών. Αυτό την καθιστά εξαιρετικά ευάλωτη σε κρίσεις, εντάσεις και αναταραχές, που κανένας δεν μπορεί να αποκλείσει, ελαφρά τη καρδία, ιδιαίτερα εάν αναλογιστούμε ότι η ευρύτερη γεωγραφική περιοχή μας είναι περιοχή με επικίνδυνες εστίες ανάφλεξης και πολιτικής αστάθειας. Ο τομέας των υπηρεσιών ειδικότερα είναι εξαιρετικά ευάλωτος σε περιπτώσεις πολιτικών συγκρούσεων, κάτι που θέτει σε κίνδυνο την ομαλή εξέλιξη της οικονομίας και το βιοτικό επίπεδο του κυπριακού λαού. Για παράδειγμα η κρίση με την εισβολή των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στο Ιράκ, πριν μερικά χρόνια, επηρέασε σημαντικά το τουριστικό μας προϊόν. Τέτοιες κρίσεις υπήρξαν και στο παρελθόν, όμως η Κύπρος απέφυγε τα μεγάλα προβλήματα λόγω συγκυριών (εμφύλιος πόλεμος στον Λίβανο το 1974, κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1989 και άλλα) που οδήγησαν σε μη αναμενόμενα έσοδα. Αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούμε να συνεχίσουμε να πορευόμαστε σ’ ένα πόδι. Τέτοιες θετικές, για την κυπριακή οικονομία, συγκυρίες δεν μπορούν να υπάρχουν για πάντα.

Είναι γι’ αυτό που η ανάγκη πλουραλισμού στην διάρθρωση της οικονομίας μας αποτελεί μονόδρομο. Οι πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα των υδρογονανθράκων προσφέρουν τεράστιες δυνατότητες για πολύ σημαντικές επενδύσεις σ’ αυτό τον τομέα. Παράλληλα εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρές δυνατότητες για επενδύσεις στο χώρο της υγείας και της παιδείας και για μετατροπή της Κύπρου σε περιφερειακό κέντρο σ’ αυτούς τους τομείς. Έχοντας πάντα κατά νου το ψηλό μορφωτικό μας επίπεδο, είναι η ώρα για ανοίγματα σε βιομηχανίες μέσου μεγέθους, που απαιτούν εξειδικευμένο και μορφωμένο προσωπικό. Η αρωγή της Κυβέρνησης και η αξιοποίηση των διάφορων προγραμμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα συμβάλλει ουσιαστικά προς αυτή την κατεύθυνση.

 

ΕΡ: Ποιές νομοθετικές εξελίξεις μπορούν να υποβοηθήσουν στη βελτίωση της ελκυστικότητας της Κύπρου ως χρηματοπιστωτικό κέντρο;

ΑΠ: Από πλευράς ουσιαστικού δικαίου δεν νομίζω ότι υπάρχει αυτή την στιγμή δυνατότητα για νέα κίνητρα, κάτι που πρέπει να αφεθεί για το εγγύς μέλλον. Εκείνο, όμως, που επείγει να γίνει, είναι η μεταφορά του μηνύματος προς τη διεθνή κοινότητα για απόλυτη φορολογική σταθερότητα και συνέπεια. Εάν αφεθεί να περάσει το μήνυμα ότι όποτε η Κύπρος αντιμετωπίζει δυσκολίες προσφεύγει σε αύξηση του εταιρικού φόρου ή άλλων συναφών φόρων και τελών, όσο μικρή και αν είναι αυτή η αύξηση, προκαλεί τεράστιες ανησυχίες και επιτείνει το αίσθημα ανασφάλειας που κυριάρχησε μετά τα τραγικά γεγονότα τον περασμένο Μάρτη.

Παράλληλα, επιβάλλεται ουσιαστική βελτίωση και απλοποίηση των διαδικασιών σε όλα τα επίπεδα, από την εγγραφή εταιρειών, την αναδιοργάνωση και ουσιαστική επιτάχυνση των διαδικασιών στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών, την εγκατάσταση επιχειρήσεων, την παραχώρηση σε επενδυτές αδειών παραμονής, την παραχώρηση σε επενδυτές ιθαγένειας (εάν πληρούνται τα κριτήρια), τις επενδύσεις σε ακίνητα και τον χειρισμό των φορολογικών τους υποθέσεων. Δεν είναι νοητό για μικρομεσαίες ιδιωτικές εταιρείες να απαιτείται έλεγχος των οικονομικών τους καταστάσεων από εγκεκριμένο ελεγκτή, κάτι που εκτοξεύει τα κόστα συντήρησης μίας τέτοιας εταιρείας. Θα πρέπει, χωρίς καθυστέρηση να αρθεί η αντίφαση μεταξύ των προνοιών του Περί Εταιρειών Νόμου, που εξαιρεί τις εταιρείες μικρού μεγέθους από τέτοιο έλεγχο και του Περί Βεβαιώσεων και Εισπράξεων Φόρων Νόμου, που απαιτεί τέτοιο έλεγχο για όλες ανεξαίρετα τις εταιρείες ανεξαρτήτως μεγέθους. Εξ’ άλλου την πιο πάνω εξαίρεση για τις μικρού μεγέθους εταιρείες, έχουν εισάξει σχεδόν όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 2011 έχει εγκρίνει εισήγηση για σχετική Οδηγία για το θέμα αυτό.

 

Η τεχνολογία πρέπει να εισαχθεί στα Δικαστήρια

 

ΕΡ: Θεωρείτε ικανοποιητικό το επίπεδο απονομής της δικαιοσύνης στην Κύπρο; Ποιές θεσμικές αλλαγές χρειάζεται να γίνουν στο δικαστικό σύστημα της Κύπρου, ώστε να επιλυθεί το πρόβλημα της μεγάλης καθυστέρησης που παρατηρείται στην απονομή της δικαιοσύνης;

ΑΠ: Από πλευράς περιεχομένου της δικαιοσύνης που απονέμεται, κατάρτισης και ακεραιότητας των δικαστικών λειτουργών, καθώς και πληρότητας του νομικού μας συστήματος, η Κύπρος βρίσκεται σε πολύ ικανοποιητικό επίπεδο που επιδέχεται κάθε ευνοϊκή σύγκριση με το διεθνές περιβάλλον. Εκείνο που αποτελεί, όμως, τη μεγάλη μας αδυναμία, είναι ότι ο χρόνος ολοκλήρωσης μίας υπόθεσης όχι μόνον είναι μεγάλος, αλλά εξακολουθεί ακόμα και σήμερα να μεγαλώνει. Η προσπάθεια για δημιουργία Διοικητικού Δικαστηρίου αποτελεί μία πολύ σωστή στόχευση, που θα αποσυμφορήσει σημαντικότατα το Ανώτατο Δικαστήριο, έτσι που ο χρόνος ολοκλήρωσης μίας Έφεσης να συντμηθεί πάρα πολύ. Όμως επιβάλλονται μέτρα και στο επίπεδο Επαρχιακών Δικαστηρίων, έτσι που να συντμηθεί ο χρόνος εκδίκασης μίας μέσης υπόθεσης που σήμερα στο επίπεδο του Επαρχιακού Δικαστηρίου χρειάζεται 4-5 χρόνια. Ίσως η δημιουργία ενός Δικαστηρίου που να χειρίζεται τις πιο μικρές και απλές υποθέσεις (που πολλές φορές είναι πολύ χρονοβόρες), με πιο απλές και γρήγορες διαδικασίες, να βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση.

Ακόμα, επιβάλλεται η ουσιαστικοποίηση του Πινακίου του Δικαστηρίου. Δεν είναι νοητό να ορίζονται από κάθε Δικαστή πέντε ή δέκα και περισσότερες υποθέσεις για ακρόαση κάθε μέρα, και εκ των πραγμάτων να αναβάλλονται το 99%. Το Πινάκιο θα πρέπει να δημιουργεί μεγάλη πιθανότητα η υπόθεση να εκδικαστεί κατά την ημέρα που ορίστηκε και όχι να τίθεται στο Πινάκιο, απλώς για αναβληθεί, διότι υπάρχουν αρχαιότερες υποθέσεις κατά 2, 3 ή 4 χρόνια.

Με εφαρμογή αυτού του κανόνα δεν είναι νοητό στο Πινάκιο να υπάρχουν πέραν των 2 ακροάσεων, έτσι που να αρχίσει η δεύτερη σε περίπτωση εκτάκτου κωλύματος για να αρχίσει η πρώτη. Αυτό προϋποθέτει μεγάλη δυσκολία για ικανοποίηση αιτήματος αναβολής της υπόθεσης, κάτι που σήμερα δεν ισχύει.

Ένα άλλο μέτρο που θα προκαλέσει ουσιαστική αποσυμφόρηση, ταχύτερη και καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης είναι η δημιουργία δικαστηρίου μικρών διαφορών που να λειτουργεί στη βάση απλοποιημένων και συνοπτικών διαδικασιών για την γρήγορη και μη δαπανηρή επίλυση μικρών διαφορών (π.χ. μέχρι 50,000 ευρώ). Δεν είναι λογικό τέτοιες διαφορές να επιλύονται στην ίδια βάση με και με το ίδιο δικονομικό και οργανωτικό πλαίσιο όπως οι διαφορές εκατομμυρίων.

Ακόμα η ανάγκη, επιτέλους, εισαγωγής της τεχνολογίας, η ψηφιοποίηση του Πρωτοκολλητείου, η εισαγωγή μαγνητοφώνησης της δίκης και άλλα, θα επιταχύνουν τον χρόνο διεκπεραίωσης μίας υπόθεσης.

 

ΕΡ: Παρατηρείτε να υπάρχει απόσταση μεταξύ των νόμων και της πρακτικής εφαρμογής τους;

ΑΠ: Δεν υπάρχει χώρα όπου το γράμμα και το πνεύμα του νόμου να συμπίπτει πλήρως με την πρακτική εφαρμογή του. Κάτι τέτοιο θα ήταν ιδανικό, πλην όμως μοιάζει με ουτοπία. Ιδιαίτερα όταν ο τρόπος ερμηνείας των διατάξεων ενός νόμου ποικίλλει, όχι μόνον από χώρα σε χώρα, αλλά και από δικαστή σε δικαστή. Στην Κύπρο, έχω την άποψη, ότι σε γενικές γραμμές οι δικαστικές αποφάσεις αντανακλούν το γράμμα και το πνεύμα του Νόμου, σε βαθμό ικανοποιητικό. Εξ’ άλλου το νομικό μας σύστημα επιτρέπει την ομοιογενειοποίηση της νομολογίας, την οποία τα κατώτερα δικαστήρια υποχρεούνται να ακολουθούν. Και πέραν των παραδοσιακών ενδίκων μέσων υπάρχουν, ως εφεδρεία, τα προνομιακά διατάγματα που το Ανώτατο Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει σε έκτακτες περιπτώσεις, και που μπορούν να συμβάλουν προς αυτή την κατεύθυνση.

 

ΕΡ: Ποιά κατά την άποψη σας είναι τα πιο σημαντικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι δικηγόροι;

ΑΠ: Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι δικηγόροι είναι πολλά. Αρκετά από αυτά είναι κοινά για ολόκληρη την Κύπρο, όπως η ανάγκη τεχνολογικής αναβάθμισης, τόσο της λειτουργίας του Πρωτοκολλητείου, όσο και της καθ’ αυτό δικαστικής διαδικασίας με την εισαγωγή νέων τεχνολογιών, στην θέση της χρονοβόρας στενογράφησης/αποστενογράφησης, την εισαγωγή της μαγνητοφώνησης της δίκης, τη λήψη μαρτυριών από το εξωτερικό μέσω τηλεδιάσκεψης, κάτι που θα μειώσει ουσιαστικά τα έξοδα μίας δίκης και την εισαγωγή άλλων σύγχρονων μορφών.

Ειδικότερα για την Λευκωσία, χωρίς να αποκλείω, λόγω ελλιπούς γνώσης, το ίδιο να παρουσιάζεται και σε άλλες πόλεις, υπάρχει μεγάλη συσσώρευση προβλημάτων. Υπάρχει γενικό πρόβλημα κτιριακών υποδομών. Οι συνθήκες του κτιριακού συγκροτήματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας είναι μεσαιωνικές. Στην πράξη το κτίριο είναι ένας παλιός στρατώνας (Woosley Barracks) που χρησιμοποιούνταν ως τέτοιος πριν 50 χρόνια. Οι διάφορες προσθήκες (πατσαρίσματα) επέτειναν το πρόβλημα. Η κατάσταση με τους χώρους στάθμευσης είναι χαώδης. Σε κάποιες δικαστικές αίθουσες (περιλαμβανομένης και εκείνης του Προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου) δεν υπάρχει πρόσβαση για ανάπηρους.

Σοβαρότατο πρόβλημα αποτελεί η διασπορά των κτιρίων των διαφόρων δικαστηρίων σε χώρους μακριά από το σύμπλεγμα των Δικαστηρίων. Το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών και το Οικογενειακό Δικαστήριο μετακινήθηκαν πρόσφατα σε άλλα σημεία της πόλης, γιατί τα κτίρια που στεγάζονταν (παλιό Ανώτατο Δικαστήριο) παρουσίαζαν θέματα ασφάλειας.

Μέσα σ’ αυτό το σκηνικό, υπάρχει έλλειψη αιθουσών δικαστηρίου, με αποτέλεσμα την δυσλειτουργία του όλου συστήματος.

Η κρίση του περασμένου Μάρτη, δεν άφησε ανεπηρέαστο και το επάγγελμα του δικηγόρου. Η ανεργία στον χώρο άρχισε να γίνεται αισθητή. Κάτι, που όπως συνήθως συμβαίνει, έχει αντανάκλαση και στους μισθούς των νέων δικηγόρων.

Ο Παγκύπριος Δικηγορικός Σύλλογος έχει καταβάλει τα τελευταία χρόνια μεγάλες προσπάθειες. Πολλά προβλήματα βρήκαν την λύση τους. ¨όμως υπάρχουν ακόμα πολλά προβλήματα. Είναι γι’ αυτό που η καλή προσπάθεια πρέπει να συνεχιστεί.

 

Τα κλειστά επαγγέλματα και οι δικηγόροι

 

ΕΡ: Ποιά είναι η άποψη σας σχετικά με την απαίτηση της Τρόικας για ελευθεροποίηση κλειστών επαγγελμάτων, μεταξύ των οποίων και αυτό της άσκησης της δικηγορίας. Πιστεύετε πως πρέπει να προχωρήσουμε στην ελευθεροποίηση των επαγγελμάτων αυτών; Και εξηγείστε μας τί σημαίνει σε πρακτικό επίπεδο αυτή η απαίτηση της Τρόικας; Δηλαδή τί ισχύει τώρα και τί θα ισχύει μετά την ψήφιση και εφαρμογή της εν λόγω Νομοθεσίας;

ΕΡ: Κατ’ αρχήν, θέλω να τονίσω ότι οι εμπειρίες από την ύπαρξη κλειστών επαγγελμάτων γενικά δεν είναι θετικές. Χωρίς να αρνούμαι ότι σε κάποιες μεμονωμένες περιπτώσεις επιβάλλονται περιορισμοί, για να υπηρετήσουν το κοινωνικό σύνολο, εν τούτοις η ύπαρξη κλειστών επαγγελμάτων σε γενικές γραμμές έχει ταυτιστεί με τα ολιγοπώλια, τις πελατειακές σχέσεις και τη διαφθορά.

Το δικηγορικό επάγγελμα δεν μπορεί να αποτελέσει εξαίρεση στον πιο πάνω κανόνα. Παρόλα αυτά και πριν τη σχετική συμφωνία με την Τρόϊκα, το δικηγορικό επάγγελμα ελάχιστα στοιχεία είχε που να το καθιστούν κλειστό. Αντίθετα, όποιος κατέχει τα σχετικά πανεπιστημιακά και επαγγελματικά προσόντα μπορεί να ασκήσει δικηγορία, σε αντίθεση με άλλους κλάδους όπου ο αριθμός των «αδειών» για άσκηση επαγγέλματος είναι περιορισμένος. Περαιτέρω, το θέμα των δικηγορικών εταιρειών (που αποτέλεσε μεγάλο αγκάθι στην Ελλάδα), στην Κύπρο είναι λυμένο εδώ και μερικά χρόνια.

Παρόλα αυτά, η Τρόϊκα έθεσε δύο θέματα σε σχέση με το δικηγορικό επάγγελμα. Πρώτο την δυνατότητα διαφήμισης, που έγινε αποδεκτή αφού η σταδιακή άρση των αυστηρών περιορισμών στις διαφημίσεις ήταν πάγιο αίτημα μεγάλης μερίδας δικηγόρων, και την άρση της ύπαρξης ελάχιστων αμοιβών για δικηγορική εργασία, που η Τρόϊκα τελικά απέσυρε, αφού δέχτηκε ότι το δικηγορικό επάγγελμα είναι ειδικής υφής και θα πρέπει να προστατευτεί από ανταγωνισμό που οδηγεί σε εξευτελιστικά επίπεδα και υποβιβασμό της ποιότητας. Υπό το φως των πιο πάνω εξελίξεων ήδη η Tρόϊκα από τον περασμένο Νοέμβριο απέσυρε το δικηγορικό επάγγελμα από τον κατάλογο των κλειστών επαγγελμάτων.

Βεβαίως εκκρεμεί προς συζήτηση το εξαιρετικά σοβαρό θέμα της συμμετοχής με μετοχική ιδιότητα στις Δικηγορικές Εταιρείες Περιορισμένης Ευθύνης (ΔΕΠΕ) μη αδειούχων δικηγόρων. Το θέμα είναι εξαιρετικά λεπτό και δύσκολο και θα πρέπει να τύχει μεγάλης προσοχής τόσο από την Κυβέρνηση, όσο και από την Γενική Εισαγγελία, το Ανώτατο Δικαστήριο και τα θεσμοθετημένα όργανα του δικηγορικού συλλόγου. Ο κίνδυνος δημιουργίας αχυράνθρωπων με τυπικά νομικά προσόντα, επικεφαλής δικηγορικών εταιρειών των οποίων οι πραγματικοί ιδιόκτητες καμία σχέση δεν θα έχουν με το δικηγορικό επάγγελμα ελλοχεύει. Σε μια τέτοια περίπτωση το αποτέλεσμα δεν θα είναι η απελευθέρωση του επαγγέλματος, αλλά η υποδούλωση του σε συμφέροντα ξένα προς το νομικό σύστημα του τόπου και προς το δικηγορικό επάγγελμα, με κύριο θύμα την ίδια την απονομή της δικαιοσύνης.

 

Χρειάζεται ενίσχυση μηχανισμών ασφαλείας στον Έφορο Εταιρειών

 

ΕΡ: Πρόσφατα δημιουργήθηκε μεγάλο θέμα ως προς την εγγραφή εταιρειών στον Έφορο Εταιρειών και ότι με σχετική ευκολία εταιρείες μπορούν να αλλάξουν χέρια, χωρίς καν να το γνωρίζει ο πραγματικός ιδιοκτήτης. Ισχύει όντως κάτι τέτοιο; Απαιτείται εκσυγχρονισμός και πιο αυστηρές διαδικασίες; Τί πιστεύετε εσείς;

ΑΠ: Έχω τη γνώμη ότι ο θόρυβος που ξεσηκώθηκε για το θέμα αυτό σε μεγάλο βαθμό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Δεν νομίζω ότι το θέμα είναι τόσο απλό, όσο παρουσιάστηκε, όπου περίπου κάποιος μονομερώς και παράνομα αποσπά την ιδιοκτησία μιας εταιρείας χρησιμοποιώντας προς ίδιο όφελος τις διαδικασίες του Εφόρου Εταιρειών. Ασφαλώς, πάντα θα υπάρχει ανάγκη για ενίσχυση των μηχανισμών ασφαλείας του Γραφείου του Εφόρου Εταιρειών όπως επίσης υπάρχει ανάγκη όπως όλοι οι εμπλεκόμενοι να ενεργούν με ορθό και νομότυπο τρόπο. Από αυτό όμως το σημείο, μέχρι να βγάλουμε μόνοι μας τα μάτια μας, χάριν της εξυπηρέτησης συμφερόντων ή δημιουργίας εντυπώσεων, υπάρχει μεγάλη διαφορά. Σημειώνω ότι το όλο θέμα έχει πάρει διεθνείς διαστάσεις με άρθρα στο εξωτερικό που είναι άκρως επιζήμια στον τομέα παροχής υπηρεσιών και στη καλή φήμη της Κύπρου ως επιχειρηματικού κέντρου.


Comments

comments

Σχετικά με τον Συγγραφέα