Μαζί με τα μνημόνια ήρθε και η αποκέντρωση

Μαζί με τα μνημόνια ήρθε και η αποκέντρωση

“Οι συλλογικές διαπραγματεύσεις και οι συλλογικές συμβάσεις στην ΕΕ δέχτηκαν καίρια πλήγματα μετά το ξέσπασμα της συστημικής κρίσης του καπιταλισμού το 2008, αφού αυτή θεωρήθηκε (και χρησιμοποιήθηκε) από τους κυρίαρχους νεοφιλελεύθερους κύκλους της ΕΕ ως ευκαιρία για να θεσμοθετήσουν τις νεοφιλελεύθερες τους εμμονές, και να θέσουν μισθούς, συντάξεις, συλλογικές συμβάσεις και κοινωνικές παροχές κάτω από συνεχή πίεση.” Αυτά δήλωσε ο Ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ και Αντιπρόεδρος της ΕΕΑ/ΒΠΑ, Νεοκλής Συλικιώτης, σε εκδήλωση της ομάδας της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς, την οποία συντόνιζε. Στην εκδήλωση, η οποία είχε τίτλο “Συλλογικές Συμβάσεις: επανακτώντας το χαμένο έδαφος”, αντηλλάγησαν εμπειρίες όσον αφορά τις συλλογικές διαπραγματεύσεις στις χώρες υπό μνημόνιο καθώς και στις μεταμνημονιακές χώρες. Στην εκδήλωση συμμετείχε και το κυπριακό ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα με την ΠΕΟ και Τουρκοκυπριακές οργανώσεις.

Στην τοποθέτηση του ο κ. Συλικιώτης δήλωσε πως “εκτός από την φτωχοποίηση των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων, και τη διάλυση του κοινωνικού κράτους, τα μνημόνια έφεραν μαζί τους και την έννοια της αποκέντρωσης που εισάγει πλέον η Επιτροπή. Μετατοπίζουν  δηλαδή τις συλλογικές διαπραγματεύσεις από το κλαδικό ή εθνικό επίπεδο στο επίπεδο της εταιρίας ή του εργοστασίου, συστηματοποιώντας έτσι την ολομέτωπη επίθεση στα μεγάλα και οργανωμένα μαζικά συνδικάτα. Σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ILO), η κάλυψη των εργαζομένων στην Κύπρο, Πορτογαλία και Ιρλανδία είχαν δραματική μείωση κάλυψης από συλλογική διαπραγμάτευση με μείωση πέραν του 21% από το 2008. Επίσης η ίδια έρευνα της ΔΟΕ δείχνει πως στην Ελλάδα έχασαν την προστασία από συλλογική σύμβαση εργασίας μεταξύ του 2008 και του 2013 οι μισοί από τους εργαζόμενους.”

Ο κ. Συλικιώτης συμπλήρωσε  πως “τα κράτη μέλη που πέρασαν μέσα από μνημόνιο, παραμένουν δέσμια των κυρίαρχων κύκλων της ΕΕ, μέσα από μεταμνημονιακά προγράμματα, όπως περνά τώρα η Ιρλανδία αλλά και η Πορτογαλία, μέχρις ότου αποπληρώσουν 75% του δημόσιου χρέους όπως επιβάλλει και το ευρωπαϊκό εξάμηνο”. Αλλά “η απελπισία και η απογοήτευση δεν είναι ποτέ καλός σύμμαχος” συνέχισε. “Οι εργαζόμενοι στην ΕΕ αλλά και η Αριστερά αντιστέκονται. Προφανώς δεν έχουμε αυταπάτες πως οι σημερινές συνθήκες μπορούν να αλλάξουν αυθημερόν. Η προοπτική για να ανατραπούν οι πολιτικές των Βρυξελλών πάντοτε υπάρχει όσο παλεύουν οι λαοί στην Ευρώπη για πολιτικές που θα στηρίζουν το κοινωνικό κράτος, θα προωθούν δημόσιες επενδύσεις για δημιουργία αξιοπρεπών και ασφαλών θέσεων εργασίας, θα στηρίζουν την κοινωνική ανάπτυξη και την κοινωνική ισότητα και τη δίκαιη ανακατανομή του πλούτου” δήλωσε ολοκληρώνοντας την τοποθέτηση του.


Comments

comments

Categories: Πολιτική

Σχετικά με τον Συγγραφέα