Πλήγηκε η μεγαλομανία του Ερντογάν

Πλήγηκε η μεγαλομανία του Ερντογάν


 

Του Δρα Αντώνη Στ. Στυλιανού

 

Τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών της 7ης Ιουνίου στην Τουρκία είναι ιδιαίτερα κρίσιμα. Παρόλο το γεγονός ότι ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν ήταν υποψήφιος, η όλη ρητορική προ των εκλογών και η σημασία που δόθηκε στις εκλογές από τον ίδιο και τους υποστηρικτές του, έδειχνε ότι οι εκλογές αυτές θα ήταν ένα είδος δημοψηφίσματος για τα πλάνα του Ερντογάν να ενδυναμώσει ακόμη περισσότερο τον ρόλο του ως Πρόεδρου, αλλάζοντας το πολιτειακό σύστημα της χώρας.

Η μεγαλομανία του Ερντογάν έχει, αναντίρρητα, πληγεί ως εκ του αποτελέσματος. Το κυβερνών κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) έχασε την πλειοψηφία για πρώτη φορά μετά από 13 χρόνια συνεχούς ανόδου και επιτυχιών. Με το 41% των ψήφων που έλαβε, εξασφάλισε 258 θέσεις και η πολιτική του κομματοκρατορία έχει απωλεσθεί. Το ποσοστό του 41% – κατά εννέα ποσοστιαίες μονάδες μικρότερο από τις τελευταίες εκλογές – απέχει σημαντικά από το ελάχιστο όριο της κοινοβουλευτικής αυτοδυναμίας για τον σχηματισμό κυβέρνησης και απέχει ακόμα πιο πολύ από το ποσοστό εξασφάλισης απόλυτης πλειοψηφίας για την αλλαγή του Συντάγματος της χώρας όπως θα επιθυμούσε ο Τούρκος Πρόεδρος.

Το κεντροαριστερό Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (CHP) διατηρήθηκε στην δεύτερη θέση με μικρή μείωση του ποσοστού του σε σχέση με τις εκλογές του 2011 (25% στις τελευταίες εκλογές και 25,9% στις εκλογές του 2011), ενώ σημαντική αύξηση παρουσίασαν τα ποσοστά του Κόμματος Εθνικιστικού Κινήματος (ΜΗΡ) που έλαβε 16,3% (αύξηση 3,6% σε σχέση με την επίδοσή του στις προηγούμενες εκλογές). Ο μεγάλος νικητής των εκλογών, όμως, δεν είναι άλλος από Σελαχατίν Ντεμιρτάς, του φιλοκουρδικού Κόμματος Δημοκρατίας των Λαών (HDP), που εξασφάλισε όχι μόνο το (ιδιαίτερα) υψηλό ποσοστό κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης (10%), αλλά το εντυπωσιακό εκείνο ποσοστό του 13,1%, διπλασιάζοντας τις ψήφους του και κατακτώντας 80 έδρες στη νέα βουλή.

Τα σενάρια της επόμενης μέρας των εκλογών, που βρίσκουν τον Ερντογάν τον ‘χαμένο’ των εκλογών είναι διάφορα. Το ΑΚΡ θα μπορούσε να αναζητήσει τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού με το MHP, όμως ο ηγέτης του κόμματος Ντεβλέτ Μπαχτσελί μάλλον το αποκλείει. Ένα δεύτερο σενάριο είναι η δημιουργία κυβέρνησης μειοψηφίας, που θα απαιτούσε όμως την αποχή ενός κόμματος από την ψηφοφορία για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης, όπου απαιτείται σχετική πλειοψηφία. Σε όλες τις περιπτώσεις, τα σενάρια προβλέπουν ότι το ΑΚΡ θα αναγκαστεί να προβεί σε μεγάλες παραχωρήσεις, δεδομένο που δημιουργεί προβλήματα στη συνοχή μιας νέας κυβέρνησης. Ένα άλλο, μάλλον πιο απομακρυσμένο σενάριο, είναι ο σχηματισμός κυβέρνησης από τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Τέλος, εάν δεν τελεσφορήσει το οποιοδήποτε σενάριο, η Τουρκία θα πρέπει να προχωρήσει σε πρόωρες εκλογές.

Η παραίτηση του Τούρκου Πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου ήταν η πρώτη πολιτική κίνηση του ΑΚΡ (και κατά συνέπεια του Ερντογάν) μετά τις εκλογές. Το μέλλον του Νταβούτογλου παραμένει ασαφές, αν και το ΑΚΡ έχει 45 μέρες από την επίσημη ανακοίνωση των αποτελεσμάτων για να σχηματίσει κυβέρνηση. Αναντίρρητο γεγονός, εν πάσει περιπτώσει, παραμένει το ότι οι τελευταίες εκλογές αποτελούν πανωλεθρία για τον Ερντογάν, που θα πρέπει τώρα – κατ’ ευχή πολλών στην Τουρκία – να ανασκουμπωθεί και να ‘προσγειωθεί’ στην πραγματικότητα.

 

* Λέκτορας Νομικής στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, LL.B Law Bristol, Ph.D in Law – International Law and Human Rights (Kent), Διευθυντής Μονάδας Νομικής Κλινικής Πανεπιστημίου Λευκωσίας


Comments

comments

Categories: Πολιτική

Σχετικά με τον Συγγραφέα