Πολύ μακριά οι νέοι… από την πολιτική ζωή της Κύπρου

Πολύ μακριά οι νέοι… από την πολιτική ζωή της Κύπρου


Του Χρίστου Μενελάου, 4ο ετής φοιτητής Νομικής, στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας

Αποτελεί πλέον γεγονός ότι οι νέοι έχουν αποστασιοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό από την πολιτική ζωή της Κύπρου. Θα μπορούσε εύκολα να λεχθεί ότι «η στάση των νέων απέναντι στην κοινωνία καθορίζεται από την ίδια την κοινωνία.» Η στάση όμως των νέων έναντι της κοινωνίας, δεν καθορίζεται μόνο από την ίδια την κοινωνία αλλά και από μια σειρά άλλων παραμέτρων, όπως για παράδειγμα, τις παραμέτρους της παιδείας, της πολιτείας και της οικογένειας του κάθε νέου.

Η νέα γενιά έχει απομακρυνθεί από την πολιτική ζωή του τόπου μας και αυτό είναι πλέον αντιληπτό. Οι λόγοι είναι ευρέως γνωστοί και συμπεριλαμβάνουν την αμφισβήτηση των κομμάτων, την ιδεολογική σύγχυση, την αίσθηση ότι η πολιτική δεν μεριμνά για αυτούς, την είσπραξη του μηνύματος ότι αρκετοί πολιτικοί αποβλέπουν μόνο στο προσωπικό τους όφελος, την αδικία, την ανισότητα, την ανηθικότητα. Όλα τα πιο πάνω, έχουν ως κύριο αποτέλεσμα τον συνεχή κλονισμό της εμπιστοσύνης των νέων στο όλο σύστημα

Εντούτοις, οι νέοι, πρέπει να αντιληφθούν ότι διαδραματίζουν ένα πολύ σημαντικό ρόλο στις τοπικές τους κοινωνίες και κατ’ επέκταση στην πολιτεία ολόκληρη. Ως νέοι και ως μελλοντικοί οδηγοί του τόπου μας, έχουμε ως ύψιστο καθήκον την ενασχόληση με τα κοινά και την ενημέρωσή μας για τα κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά ζητήματα της πατρίδος μας. Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι  η μη συμμέτοχη των νέων στα κοινά, ζημιώνει πρώτιστα τον εαυτό μας και μετά όλους τους άλλους.

Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, η συμμετοχή των νέων στα κοινά μπορεί να βασιστεί και να αναπτυχθεί σε τρεις βασικούς πυλώνες, την πολιτεία, την παιδεία και την οικογένεια.

Σίγουρα, η πολιτεία δεν πρέπει να δίνει την εντύπωση ότι αποξενώνει τους νέους αλλά αντίθετα να δίνει το ξεκάθαρο μήνυμα ότι έχει ανάγκη να εισακούσει τις απόψεις και τις εισηγήσεις των νέων ανθρώπων και να ενθαρρύνει την συμμετοχή τους στα κέντρα αποφάσεων της πολιτείας και ειδικά στα κέντρα όπου οι αποφάσεις επηρεάζουν και αφορούν τους νέους. Επιπρόσθετα, η σωστή πολιτική καθοδήγηση, ο καλύτερος συντονισμός μεταξύ των εθνικών φορέων, η συνεχής και αποτελεσματική υποστήριξη των νέων από την πολιτεία, οι τακτικές συναντήσεις των πολιτικών με του νέους – όχι κατ’ ανάγκη διά μέσω των κομματικών νεολαίων – αποτελούν παράγοντες εκ των ων ουκ άνευ για την ενδυνάμωση της συμμετοχής των νέων στα κοινά.

Η παιδεία, θα μπορούσε να διαδραματίσει ένα πολύ σημαντικό ρόλο στην επαύξηση της συμμετοχής των νέων στα κοινά του τόπου μας. Ίσως, το καλύτερο δυνατό μέτρο θα είναι η διεξαγωγή τακτικών ενημερωτικών σεμιναρίων/διαλέξεων με ζητήματα που απασχολούν την νεολαία και  για την καλύτερη δυνατή αποτελεσματικότητα τους, είναι πρέπον οι ομιλητές να είναι άτομα τα όποια εμπλέκονται ήδη στα κοινά με σκοπό να εισακούονται οι εμπειρίες και τα πλεονεκτήματα της συμμέτοχης αυτής. Επίσης, τα σχολειά και τα πανεπιστήμια θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν ως κέντρα παροχής πληροφοριών για τις ευκαιρίες που δίδονται στους νέους να συμμετάσχουν στα κοινά. Η παιδεία έχει την δυνατότητα να συμβάλει στην εκμάθηση των ηθικών αξίων αλλά και στην πολιτική διαπαιδαγώγηση των νέων.

Όσον αφoρά το οικογενειακό περιβάλλον του κάθε νέου, πρέπει, πρώτιστα, να αναφερθεί ότι αποτελεί ύψιστη υποχρέωση των γονέων να συμμετάσχουν στις εκλογικές αναμετρήσεις και να ενθαρρύνουν και το παιδί να συμμετάσχει και αυτό. Ακόμη και εάν το παιδί δεν είναι στην κατάλληλη ηλικία για να δώσει την ψήφο του, τότε  θα εισπράττει το καλύτερο παράδειγμα από τους γονείς.

Αξίζει να σημειωθεί και να κατανοηθεί ότι, η μη συμμέτοχη στα κοινά και στην πολιτική ζωή, αντικατοπτρίζει την αδιαφορία για το μέλλον της πατρίδας μας, οδηγεί στον ατομικισμό, στην ηττοπάθεια, στην χαμηλή κοινωνικότητα και στην παθητική στάση έναντι τρίτων.


Comments

comments

Categories: Πολιτική

Σχετικά με τον Συγγραφέα