Τα δικά μας λάθη μας οδήγησαν στην κρίση!

Τα δικά μας λάθη μας οδήγησαν στην κρίση!


Συνέντευξη του κ. Χρήστου Παπαέλληνα, Εκτελεστικού Διευθυντή του ομώνυμου επιχειρηματικού Ομίλου

 

  • Τα σφάλματά και οι παραλήψεις μας είναι τα βασικά αίτια της κρίσης
  • Οι επιχειρήσεις δεν πρέπει να περιοριστούν μόνο στις μειώσεις κόστους
  • Η Κύπρος διαθέτει πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα για να ανακάμψει
  • Με ποιο τρόπο αντιμετωπίζει τη δυσμενή συγκυρία ο Όμιλος Παπαέλληνα

 

ΕΡ: Κύριε Παπαέλληνα, τελικά έφταιγαν μόνο οι Ευρωπαίοι για τα όσα συνέβησαν στην Κύπρο, ή μεγάλο μέρος των ευθυνών βαραίνει τη δική μας πλευρά;

ΑΠ: Πιστεύω όμως ότι η κατάσταση αυτή δεν είναι απλά και μόνο το αποτέλεσμα των αποφάσεων του Eurogroup, αλλά κυρίως των δικών μας τραγικών λαθών και εγκληματικών παραλήψεων, οι οποίες οδήγησαν στη χρεοκοπία και κατέστησαν τη διάλυση των δύο μεγάλων κυπριακών τραπεζών αναπόφευκτη.

Ξέρετε, δεν θα ήμουν ο καλύτερος συνήγορος των διαφόρων οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των αποφάσεων τους, αφού σε όσους με γνωρίζουν, είναι πολύ γνωστές οι απόψεις μου για το ευρώ αλλά και ο σκεπτικισμός με τον οποίο αντιμετωπίζω την Ευρωπαϊκή Ένωση ως θεσμό.

Όμως, το να τα φορτώνουμε όλα στο Eurogroup και να βγαίνουμε παραπονούμενοι επειδή εμείς με τις δικές μας πράξεις ή απραξία, καταλήξαμε να χρειαζόμαστε οικονομική βοήθεια που να υπερβαίνει το μέγεθος του ΑΕΠ, είναι λάθος. Θα ήταν πιο χρήσιμο να δούμε τις ευθύνες των εποπτικών αρχών της Δημοκρατίας που δεν διέγνωσαν έγκαιρα τις ατασθαλίες και τα φαινόμενα διαφθοράς και διαπλοκής στις δύο μεγάλες τράπεζες του τόπου και έπειτα αυτές της κυβέρνησης που δεν έκανε τίποτε ώστε να θωρακίσει την κυπριακή οικονομία απέναντι στην επερχόμενη καταστροφή, που από ένα σημείο και μετά ήταν απόλυτα προβλέψιμη.

 

ΕΡ: Θα μπορούσατε να παραθέσετε με χρονική σειρά τους λανθασμένους χειρισμούς της δικής μας πλευράς;

ΑΠ: Η Κύπρος είχε αποκλειστεί από τις αγορές από τις αρχές του 2011. Αυτό πρακτικά σήμαινε την χρεοκοπία του κράτους. Ζητήσαμε και πήραμε διάσωση από την Ρωσία ύψους 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ και όντας σε κατάσταση χρεοκοπίας, το κυπριακό κράτος έδωσε τη συγκατάθεση του για το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων χωρίς να έχει επίγνωση του τί αυτό θα προκαλούσε στο τραπεζικό σύστημα του τόπου.

Κατόπιν, και ενώ είχαμε εντελώς εξαντλήσει τη βοήθεια από την Ρωσία, τον Μάιο του 2012, χωρίς να έχουμε τη δυνατότητα να το κάνουμε, αποφασίσαμε να “διασώσουμε” την Λαϊκή Τράπεζα, φορτώνοντας στους φορολογούμενους ένα λογαριασμό το μέγεθος του οποίου δεν γνωρίζαμε, παρά μόνο ότι αυτός ήταν πολύ πέραν των αντοχών της οικονομίας μας.

Μετά, εξαντλήσαμε τους επόμενους εννέα μήνες ασκώντας μικροπολιτική για το ποιος θα βγει πρόεδρος και παράλληλα η κρατική πλέον Λαϊκή Τράπεζα, «ρουφούσε» τα δισεκατομμύρια του ELA για να μην καταρρεύσει και για να την βγάλει μέχρι τις εκλογές. Στο μεταξύ, είχαμε δώσει στην PIMKO «λευκή επιταγή» για να μας πει πόσα θα χρειαζόντουσαν οι χρεοκοπημένες τράπεζες μας για τις οποίες, μέσω της αποδοχής του τραπεζικού μνημονίου το Νοέμβριο του 2012, είχαμε προαποφασίσει ότι θα πρέπει να αυξήσουν τα εποπτικά τους κεφάλαια στο 9%, χωρίς καλά-καλά να καταλαβαίνουμε τί αυτό θα σήμαινε για τις ανάγκες σε έξωθεν οικονομική στήριξη.

Όλα αυτά με την αφελή παραδοχή και την εδραιωμένη αντίληψη στην Κύπρο, των αναρίθμητων συμβόλων της ευρωπαϊκής ένωσης, ότι οι εταίροι μας και το ΔΝΤ θα μας έδιναν όσα και να χρειαζόμασταν για τη διάσωση της οικονομίας μας, διότι «τα ποσά γι’ αυτούς είναι πολύ μικρά». Ασχέτως, πως και αν ακόμα τελικά παίρναμε μια βοήθεια σε δάνειο ίσο με το σύνολο των αναγκών που εμείς δημιουργήσαμε, δε θα μπορούσαμε ποτέ να το αποπληρώσουμε.

 

ΕΡ: Πώς σχολιάζετε τις εξελίξεις από το περιβόητο Eurogroup της 18ης Μαρτίου και μετά;

ΑΠ: Το Eurogroup μας είπε το αυτονόητο: ότι δεν είναι εφικτό να δανειστούμε περισσότερα από δέκα δισεκατομμύρια και ότι θα πρέπει να χειριστούμε το θέμα της χρεοκοπίας των δύο μεγάλων τραπεζών που τα τελευταία χρόνια δανείζοντας αλόγιστα, δημιουργούσαν φούσκες στην Κύπρο και λίγους δισεκατομμυριούχους στην Ελλάδα.

Αυτό λοιπόν πρακτικά σήμαινε ότι θα έπρεπε να διαλύσουμε τις δύο μεγάλες μας τράπεζες και να δοκιμάσουμε από το καλό κομμάτι της μιας να διασώσουμε την άλλη. Αν τελικά το πείραμα αυτό πετύχει, θα διαφανεί στην πορεία. Εδώ πρέπει να τονιστεί ότι έχει ήδη χαθεί πολύτιμος χρόνος όσο αφορά τη λήψη σχετικών αποφάσεων, κάτι που παρατείνει επικίνδυνα την εκκρεμότητα σχετικά με το μέλλον της τράπεζας Κύπρου και ίσως αποβεί και μοιραίο.

Εκείνο που η αντιπροσωπεία μας στο 1ο Eurogroup είχε εισηγηθεί και που ευτυχώς, έστω για τους λάθος λόγους, απερρίφθη από τη βουλή μας, δηλαδή να πάρουμε “λίγα” χρήματα από τους καταθέτες όλου του συστήματος, άρα και από αυτές τις τράπεζες που δεν είχαν χρεοκοπήσει, για να γλυτώσουμε αυτές που χρεοκόπησαν, θα ήταν η απόλυτη καταστροφή για την Κύπρο. Ο λόγος είναι ότι θα προκαλείτο μια ανεπανόρθωτη ζημιά στο κύρος, όχι μόνο συγκεκριμένων τραπεζών, αλλά της ίδιας της χώρας, ενώ είναι πλέον ξεκάθαρο πως η διάλυση της Λαϊκής ήταν, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, αναπόφευκτη.

Τα εγκληματικά λάθη συνεχίστηκαν δυστυχώς και κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με το Eurogroup, στις οποίες πήγαμε τελείως απροετοίμαστοι, αφού όπως τελικά διαφάνηκε, με τα λεφτά των καταθετών των δύο κυπριακών τραπεζών στην Κύπρο και τις εργασίες και των τριών στην Ελλάδα η μόνη τράπεζα που τελικά ανακεφαλαιοποιήθηκε με τα κέρδη των 3,5 δισεκατομμυρίων που προέκυψαν γι’ αυτήν, ήταν η Πειραιώς, που λόγω του δώρου που πήρε από τους Κυπρίους δεν χρειάστηκε χρηματοδότηση από το ταμείο χρηματοπιστωτικής σταθερότητας!

Πώς το κατάφεραν αυτό οι Ελλαδίτες αδελφοί μας; Αυτό δεν αποτελεί μνημείο ανεπάρκειας της δικής μας πλευράς και επικίνδυνης ανικανότητας κάποιων που κατέχουν ακόμα πολύ σημαντικά πόστα σε τόσο κρίσιμες ώρες;

Άρα λοιπόν, είναι πρώτα η ανεπάρκεια των πολιτικών ηγεσιών και των εποπτικών αρχών της χώρας που προκάλεσαν την καταστροφή και μετά η σκληρότητα των αποφάσεων των Ευρωπαϊκών θεσμών η οποία θα έπρεπε να θεωρείται ως δεδομένη αν φροντίζαμε, τα τελευταία 10 χρόνια που είμαστε πλήρες μέλος της Ε.Ε., να αποκτήσουμε στοιχειώδη κατανόηση για το τι ακριβώς είναι η Ε.Ε. και αν ξεπερνούσαμε την ευρωλαγνεία μας και την ανεδαφική αντίληψη μας για το «Euroland» του παραμυθιού.

 

ΕΡ: Να περιμένουμε λοιπόν εμβάθυνση της ύφεσης;

ΑΠ: Είναι γεγονός ότι πολλές επιχειρήσεις οδηγούνται στο κλείσιμο. Η παρατεταμένη βαθειά ύφεση στην οποία έχει πλέον εισέλθει η κυπριακή οικονομία, είναι σίγουρο ότι θα επιφέρει πολλές άνευ προηγουμένου αλλαγές στην κυπριακή αγορά. Όσο η ύφεση παρατείνεται τόσο θα επεκτείνεται και ο κύκλος των επιχειρήσεων που η ύπαρξη τους τίθεται σε κίνδυνο.

Και εδώ εστιάζονται και οι σοβαρές επιφυλάξεις μου όσο αφορά την πολιτική της αυστηρής λιτότητας που μέσω του ευρώ, η Γερμανία κατάφερε για τους δικούς της λόγους, να εξάγει προς τις υπόλοιπες οικονομίες της Ευρωζώνης, χωρίς όμως τη χαλαρή νομισματική πολιτική που η ίδια απολαμβάνει, λόγω των μηδενικών επιτοκίων με τα οποία η ίδια δανείζεται. Έχουμε λοιπόν σε όλη την Ευρωζώνη, μία δημοσιονομική πολιτική λιτότητας, η οποία συνδυάζεται με πολύ χαμηλό κόστος χρήματος σε κάποιες χώρες και πολύ ψηλό σε άλλες. Η τραγική ειρωνεία είναι ότι αυτές οι χώρες που θα έπρεπε να έχουν φθηνό χρήμα, όπως η Κύπρος, η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτογαλία, ώστε να μπορέσει να χρηματοδοτηθεί η ανάπτυξη, και να αποφέρουν καρπούς οι πολιτικές της λιτότητας, έχουν και τα πιο ψηλά επιτόκια διότι δεν απολαμβάνουν της εμπιστοσύνης των αγορών λόγω των κακών δημοσιονομικών δεικτών τους, οι οποίοι λόγω των πολιτικών που εφαρμόζονται, διαιωνίζονται.

Έχουμε λοιπόν, ολόκληρη την Ευρωζώνη μέσα σε ένα ατέρμονα φαύλο κύκλο ύφεσης-ελλειμμάτων- λιτότητας-ύφεσης, με αποτέλεσμα το ενιαίο νόμισμα να έχει μεταβληθεί σε ένα μηχανισμό παραγωγής ανέργων. Και θα έλεγα ότι είναι θέμα χρόνου πότε θα επέλθει η κόπωση των λαών από την πολιτική της λιτότητας, οδηγώντας το σύστημα είτε σε ανατροπή, είτε ακόμα και σε κατάρρευση.

Όσον αφορά την Κύπρο και τη θέση της στην Ευρωζώνη, δεν έχω καμία αναστολή να διατυπώσω την άποψη ότι η εγκατάλειψη της λίρας ήταν ένα ολέθριο λάθος με ανυπολόγιστες για το μέλλον της κυπριακής οικονομίας συνέπειες. Από δω και πέρα όμως πρέπει να ομολογήσω πως τρομάζω όταν αναλογιστώ τις συνέπειες της εξόδου μας από τη ζώνη του ευρώ σαν αποτέλεσμα, και υπό το καθεστώς της χρεοκοπίας του κράτους και των τραπεζών μας. Έτσι, ενώ συμφωνώ ότι το ευρώ και η αδυναμία άσκησης νομισματικής πολιτικής από τις κυπριακές αρχές αποτελεί ένα σοβαρότατο πρόβλημα για την έξοδο μας από την επικείμενη βαθειά ύφεση, δεν έχω πεισθεί ότι τα οφέλη μιας έστω και «συντεταγμένης» εξόδου από το ενιαίο νόμισμα, θα είναι περισσότερα από τα προβλήματα που θα προκληθούν.

 

ΕΡ: Οι περικοπές κόστους από την πλευρά των κυπριακών επιχειρήσεων αποτελεί μονόδρομο;

ΑΠ: Θα έλεγα ότι οι κυπριακές επιχειρήσεις δεν πρέπει να εξαντλήσουν όλη τους την ενέργεια μόνο σε πολιτικές περικοπής κόστους, αν και αυτό είναι εκ των ων ουκ άνευ, αλλά να προετοιμαστούν για ένα παρατεταμένο κύκλο ύφεσης δίδοντας έμφαση στην καινοτομία και την ανάπτυξη προϊόντων και υπηρεσιών που να είναι συμβατές με τις νέες ανάγκες της κοινωνίας και των καταναλωτών. Οι επιχειρήσεις που τελικά θα επιβιώσουν, δεν είναι αυτές που θα εξαντλήσουν τον εαυτό τους σε μια ατέρμονη κούρσα μείωσης κόστους, αλλά αυτές που θα βρουν τους τρόπους να αναπτύσσονται ακόμα και σε αυτές τις νέες, πολύ δύσκολες και πρωτόγνωρες συνθήκες.

 

ΕΡ: Έχει τη δυνατότητα η Κύπρος να ξεπεράσει αυτή τη δυσμενή συγκυρία; Σε ποιά συγκριτικά πλεονεκτήματα πιστεύετε πως θα πρέπει να βασιστεί;

ΑΠ: Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο Κύπριος έχει τεράστιες δυνατότητας και έχει το μεγάλο πλεονέκτημα της γρήγορης προσαρμογής σε νέα δεδομένα. Μπορεί οι ηγεσίες του να αποδείχθηκαν επανειλημμένα ανεπαρκέστατες και υποδεέστερες των καταστάσεων, αλλά ο Έλληνας της Κύπρου δεν θα αφήσει να καταρρεύσει αυτό το κράτος που ο ίδιος με το αίμα του και τη σκληρή και τίμια δουλειά του, κατάφερε να δημιουργήσει αυτά τα τελευταία εξήντα χρόνια της τρισχιλιετούς παρουσίας του σε αυτό τον τόπο.

Η Κύπρος είναι πραγματικά ένα ευλογημένο νησί. Με πολύ ήλιο, που μας επιτρέπει να καλλιεργούμε ό,τι τρώμε εμείς και οι επισκέπτες μας, και θα μπορούσε να μας δώσει πολύ χαμηλό κόστος ενέργειας ώστε να αποκτήσουμε ένα πολύ σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Με μια μοναδική γεωγραφική θέση που θα μπορούσε να μας καταστήσει σημαντικό στρατηγικό παίκτη στο γεωστρατηγικό παιγνίδι της περιοχής μας. Φτάνει, φυσικά, να κτίσουμε σταθερές σχέσεις εμπιστοσύνης και συμμαχίες με διάρκεια, βασισμένες σε κοινές αξίες, με αυτούς που από καιρό θα έπρεπε, και που χρειαζόμαστε και μας χρειάζονται περισσότερο και όχι να πηδάμε από το ένα στρατόπεδο στο άλλο παρασυρόμενοι από αυθορμητισμούς και προσκολλημένοι σε ιδεολογικές αγκυλώσεις μιας άλλης εποχής. Είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε σαν Έλληνες Κύπριοι ότι ο ελληνισμός είναι ένα έθνος χωρίς συγγενείς ούτε στη δύση αλλά ούτε και στην ανατολή. Η γεωγραφία όμως μας έταξε να είμαστε το πιο προκεχωρημένο ανάχωμα του δυτικού κόσμου, οι αρχές του οποίου έχουν τη ρίζα τους στον κλασσικό μας πολιτισμό. Αυτή λοιπόν η πραγματικότητα πρέπει να καθοδηγεί και τη στρατηγική μας καθώς και την επιλογή των συμμάχων μας επιδιώκοντας να συμπληρώσουμε τον ρόλο του Ισραήλ στην περιοχή μας και όχι «φιλοδοξώντας» να υποκαταστήσουμε αυτόν της Συρίας. Παραμένοντας, πάντα, σταθεροί στην διασφάλιση των συνθηκών που θα κατοχυρώνουν την εθνική και φυσική μας επιβίωση σε αυτό το νησί.

Πέρα όμως από τη γη, το κλίμα και τη θέση μας, το πιο σημαντικό πλεονέκτημα μας είναι το ανθρώπινο μας κεφάλαιο. Η ποιότητα του ανθρώπινου δυναμικού μας και ειδικά των επιστημόνων μας. Σε αυτό το τομέα της γνώσης και της κατάρτισης η Κύπρος μπορεί να ξεπεράσει κατά πολύ το μέγεθος της. Όταν σκεφτεί κανείς ότι ο συνολικός πληθυσμός της χώρας μας ισοδυναμεί με αυτόν ενός μεσαίου δήμου μιας μεγαλούπολης και από την άλλη να αναλογιστεί τον αριθμό των κυπρίων επιστημόνων που διαπρέπουν στο εξωτερικό, τότε αντιλαμβάνεται το τεράστιο απόθεμα δυνατοτήτων του μικρού αυτού νησιού. Η επιδίωξη θα πρέπει να είναι να αξιοποιήσουμε αυτό το δίκτυο επιστημονικής γνώσης με στόχο τη δημιουργία της νέας Κύπρου και της νέας κυπριακής οικονομίας.

Το ξεπούλημα της γης μας στη χονδρική αγορά δεν είναι ανάπτυξη. Εξ’ άλλου, είδαμε τις φούσκες της ανάπτυξης γης τί προκάλεσαν τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ισπανία, στην Ιρλανδία αλλά και σε άλλες χώρες.

Η ανάπτυξη, λοιπόν, της νέας κυπριακής οικονομίας πρέπει να βασιστεί στη γνώση και την παραγωγή επιστημονικής έρευνας και σκέψης, η οποία να εκτοπίσει το δογματικό μας εμπειρισμό και μέσα από την οποία θα προσεγγίζουμε όλες τις προκλήσεις, είτε αυτές είναι γεωστρατηγικές, είτε οικονομικές, είτε ενεργειακές. Η Κύπρος δεν έχει άλλη επιλογή από αυτή. Και πρέπει σε αυτό το πλαίσιο να επανατοποθετηθεί στη διεθνή αγορά αφού τα τελευταία χρόνια καταστρέψαμε την εικόνα και το όνομα μας συνδέοντας τη χώρα μας με το εύκολο και ύποπτο χρήμα. Αυτό το νέο μοντέλο ανάπτυξης της Κύπρου θα στηρίζεται σε τρεις στρατηγικούς πυλώνες: την αξιοποίηση της ηλιακής ενέργειας και την πράσινη ανάπτυξη, την επιστημονική έρευνα και τις επενδύσεις στον τομέα των υδρογονανθράκων. Αυτή η νέα Κύπρος θα μπορεί να γίνει πρότυπο βιώσιμης ανάπτυξης και παράγοντας σταθερότητας διαδραματίζοντας ένα πολύ σημαντικό ρόλο στην περιοχή της μέσης ανατολής.

Στο βαθμό λοιπόν που η Κύπρος θα μπορέσει μέσω της γνώσης να ξεπεράσει τα σύνορα της, το μέλλον της μπορεί να είναι λαμπρό. Αλλιώς η οικονομία μας θα παραμείνει περιορισμένη στο γεωγραφικό μας μέγεθος και θα οδηγούμαστε όλο και περισσότερο στην παρακμή.

 

ΕΡ: Με ποιό τρόπο ο Όμιλος Παπαέλληνα αμύνεται απέναντι στην κρίση;

ΑΠ: Μέσα σε αυτό το κλίμα της ύφεσης και της αβεβαιότητας, εμείς στον όμιλο μας βάλαμε ένα κοινό στόχο: Το να πετύχουμε να επιβιώσουμε αυτά τα δύσκολα χρόνια διαφυλάττοντας όσες περισσότερες θέσεις εργασίας γίνεται και προστατεύοντας όσο γίνεται όχι μόνο τους μετόχους αλλά και τους συναδέλφους μας από τις συνέπειες της κρίσης.

Για να πετύχουμε το στόχο αυτό, έπρεπε πρώτα να μειώσουμε δραστικά το κόστος λειτουργίας της επιχείρησης. Γι’ αυτό εκτός των άλλων μέτρων περιορισμού των δαπανών, και στο πλαίσιο της προσπάθειας να πετύχουμε να γίνουμε άμεσα πιο ανταγωνιστικοί, πήραμε γρήγορες και δραστικές αποφάσεις μειώνοντας τις αμοιβές μας με γνώμονα να αποφύγουμε απολύσεις και να προστατέψουμε τους ανθρώπους μας από ένα παρατεταμένο κύκλο αβεβαιότητας και εργατικής ανασφάλειας.

Έχοντας βάλει πίσω μας το θέμα του εργατικού κόστους, στρέψαμε την προσοχή μας στο να αναγνωρίσουμε τις νέες ανάγκες της κοινωνίας και των πελατών μας ώστε να δημιουργήσουμε νέους πυλώνες ανάπτυξης. Παράλληλα καταφέραμε να συγκρατήσουμε την πτώση των πωλήσεων μας σε τομείς που είναι πιο ευάλωτοι στην κρίση, επενδύοντας περισσότερο σε προσφορές, μειώνοντας και τιμές και κυρίως διατηρώντας το ηθικό του ανθρώπινου δυναμικού μας.

Μέσα στις προτεραιότητες μας και στα πλαίσια της κοινωνικής μας ευθύνης, είναι να αναπτύξουμε όσο μπορούμε τα κυπριακά προϊόντα και τις πολλές κυπριακές μάρκες που χειριζόμαστε. Έχοντας σαν αφετηρία ότι είμαστε μια από τις ελάχιστες πλέον εδραιωμένες, αμιγώς κυπριακές επιχειρήσεις, με άριστες υποδομές διανομής καταναλωτικών προϊόντων, στραφήκαμε προς κύπριους παραγωγούς για σύμπτυξη συμμαχιών όσο αφορά τη διανομή και προώθηση των προϊόντων τους.

H στρατηγική μας αυτή σχετίζεται και με την πεποίθηση μας ότι για να βγει η Κύπρος από την πολύ δύσκολη αυτή οικονομική θέση, πρέπει επιδειχθεί από του ίδιους τους Κυπρίους ένας οικονομικός πατριωτισμός, προτιμώντας, όπου είναι εφικτό, κυπριακές μάρκες και προϊόντα και στηρίζοντας κυπριακές επιχειρήσεις.

Ο τελευταίος άξονας της στρατηγικής μας, για επιστροφή σε μια κερδοφόρα τροχιά ανάπτυξης, είναι οι επενδύσεις που συνεχίζουμε να κάνουμε στον τομέα της βιωσιμότητας με συνεχή προσπάθεια για μείωση της σπατάλης πόρων και της διαρκούς εξοικονόμησης ενέργειας. Ο στόχος μας είναι να καταστίσουμε τη λειτουργία της επιχείρησης μας αποτελεσματικότερη και φιλικότερη προς το περιβάλλον.

Για μας λοιπόν η πρόκληση είναι, όχι απλά να επιβιώσουμε της κρίσης αλλά μέσω της διαχείρισης των προβλημάτων που αυτή θα επιφέρει να βγούμε από αυτή πιο δυνατοί, ενισχύοντας την εικόνα μας σαν ενός υπευθύνου οργανισμού που μπορεί μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες να ενεργεί και να παίρνει εκείνες τις αποφάσεις που διασφαλίζουν την ύπαρξη του και που να ελαχιστοποιούν τις συνέπειες της κρίσης στο προσωπικό της.


Comments

comments

Σχετικά με τον Συγγραφέα