Το ταμπού των ΜΕΔ και το χρέος της Πολιτείας

Το ταμπού των ΜΕΔ και το χρέος της Πολιτείας


 

Του Παναγιώτη Τσαγγάρη, Twitter: @tsangarisp

 

Αν η μαύρη τρύπα μιας ιδιωτικής επιχείρησης (τράπεζας), ύψους 10δισ, έπρεπε να καλυφτεί με παρέμβαση του Κράτους διότι κινδύνευε όλη η Οικονομία, η μαύρη τρύπα των ΜΕΔ, ύψους 24δισ, δεν θέτει σε κίνδυνο όλη την Οικονομία;

Σήμερα θα προσεγγίσουμε ένα θέμα που λίγο – πολύ αποτελεί ταμπού, υπό την έννοια ότι πολλοί είναι που προτιμούν να μην συζητείται παρά να συζητείται. Πρόκειται για το καρκίνωμα των Μη Εξυπηρετουμένων Δανείων ή αλλιώς ΜΕΔ.

Ως προς τα ΜΕΔ λοιπόν εγείρονται δυο καυτά ερωτήματα, τα οποία αν και αιωρούνται εδώ και τέσσερα χρόνια, δεν δόθηκαν σαφείς απαντήσεις, εξηγήσεις και λεπτομέρειες.

Προτού όμως μπούμε στα ερωτήματα ας δούμε μερικά επίσημα στοιχεία ως προς τα ΜΕΔ για να αντιληφθούμε και το βαθμό του προβλήματος.

Σύμφωνα λοιπόν με τα επίσημα στοιχεία της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου (Νοέμβριος 2016), τα δεδομένα έχουν ως εξής:

  • Το σύνολο των Μη Εξυπηρετουμένων Δανείων ανέρχεται στα 23,87 δισ. Ευρώ.
  • Αποτελούν το 48% των συνολικών δανείων. Δηλαδή ένα στα δυο σχεδόν δάνεια είναι Μη Εξυπηρετούμενο.
  • Τα ΜΕΔ των Νοικοκυριών είναι €12,3δισ.
  • Τα ΜΕΔ των Επιχειρήσεων είναι €11,5 δισ.
  • Η Κεντρική Τράπεζα δεν ανακοίνωσε το βαθμό θεραπείας για τα δάνεια που έχουν τύχει αναδιάρθρωσης (γιατί;)

Αυτά είναι τα δεδομένα μας. Πάμε στα δυο ερωτήματα που θα έπρεπε λογικά να μας απασχολούν, όλους.

Ένα: Οι αναδιαρθρώσεις των Τραπεζών γιατί έγιναν; (Υπενθυμίζουμε ότι η Τράπεζα Κύπρου –με παρέμβαση του Κράτους- άντλησε κεφάλαια μέσα από κούρεμα καταθέσεων ύψους περίπου 10δισεκατομμύριων ευρώ, η Συνεργατική άντλησε κεφάλαια από το Κράτος (από τους φορολογούμενους δηλαδή) ύψους περίπου 2 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η Ελληνική Τράπεζα άντλησε κεφάλαια από επενδυτές).

Γιατί λοιπόν έγιναν οι αναδιαρθρώσεις; Έγιναν για να καλύψουν τα ελλείμματα των Τραπεζών. Τα ελλείμματα από πού προέρχονταν; Δεν είναι λόγω των τότε μη εξυπηρετουμένων δανείων; Αν όχι, τότε λογικά οι Τράπεζες θα πρέπει να μας εξηγήσουν πώς προέκυψαν τα ελλείμματα. Αν ναι, τότε σημαίνει ότι τα τότε Μη Εξυπηρετούμενα Δάνεια, στην πραγματικότητα «καλύφθηκαν». Αν όμως οι αναδιαρθρώσεις τότε κάλυψαν Μη Εξυπηρετούμενα Δάνεια της τάξεως των 15δισ. ευρώ περίπου, γιατί σήμερα προστίθενται τα τότε ΜΕΔ στα σημερινά ΜΕΔ; Δεν έπρεπε να είχαν διαγραφεί, τουλάχιστον λογιστικά; Και αν η κάθε τράπεζα δεν θέλει να «χαρίσει» τα δάνεια –που αναδιαρθρώθηκαν- στους τότε Μη Εξυπηρετούμενους δανειολήπτες, ας κάνει μαζί τους διακανονισμό, διότι ό,τι εισπραχθεί από τα τότε ΜΕΔ, που ήδη καλύφτηκαν μέσω της αναδιάρθρωσης (κούρεμα κτλ), θα είναι ουσιαστικά κέρδος για την Τράπεζα. Επιπλέον αν περίπου το 50% των σημερινών ΜΕΔ καλύφτηκαν από τις τότε αναδιαρθρώσεις, συνεπάγεται ότι από την ημέρα της κρίσης, δημιουργήθηκαν άλλα Μη Εξυπηρετούμενα Δάνεια ύψους 10 με 12δισ. ευρώ. Διότι, είπαμε, ότι το σύνολο των ΜΕΔ –με στοιχεία Νοεμβρίου ’16- ανέρχεται στα 24δισεκατομμύρια ευρώ.

Δυο. Το δεύτερο και πιο κρίσιμο ερώτημα είναι: Αν τότε, το 2013, η ΕΕ και το κράτος θεώρησαν ότι έπρεπε να παρέμβουν στα των Τραπεζών επειδή υπήρχαν ελλείμματα (άρα ΜΕΔ) ύψους 12-13δισ. και συνεπώς υπήρχε ο κίνδυνος κατάρρευσης ολόκληρου του κράτους, σήμερα με ελλείμματα (ΜΕΔ) ύψους 24δισ. δεν υπάρχει ο κίνδυνος κατάρρευσης ολόκληρης της Οικονομίας; Πώς τότε αποφασίστηκαν ριζικές λύσεις προς «διόρθωση» του προβλήματος, αλλά σήμερα με διπλάσια ελλείμματα δεν αποφασίζεται κάτι; Δεν θα πρέπει να απασχολήσει, στα σοβαρά, την Πολιτεία τι κάνουμε και πώς προχωράμε με τα ΜΕΔ;

Δεν γίνεται ο μέσος όρος ΜΕΔ σε όλη την ΕΕ να είναι μόλις στο 5,4% -και αυτό το ποσοστό μάλιστα να θεωρείται υψηλό- και στην Κύπρο να είναι στο 50% αλλά να μην ενοχλεί κανένα!!! Δεν επιτρέπεται να μας προειδοποιούν όλοι οι Οίκοι, ότι η αναβάθμιση της κυπριακής οικονομίας θα εξαρτηθεί εν πολλοίς από την μείωση των ΜΕΔ αλλά και πάλι αυτό να μην μας απασχολεί.

Το πρόβλημα των ΜΕΔ θα πρέπει να πάψει να θεωρείται ταμπού. Πρέπει να το αντικρύσουμε, να το δούμε και να αναγνωρίσουμε το πρόβλημα. Είναι ουτοπία να θεωρείται ότι το πρόβλημα θα επιλυθεί μέσω «αναδιαρθρώσεων», οι οποίες αναδιαρθρώσεις μπορεί να είναι μεν ένα προσωρινό παυσίπονο αλλά όχι η θεραπεία. Και η Πολιτεία οφείλει να λάβει δραστικά μέτρα, πριν να είναι αργά, αν ήδη δεν είναι αργά. Απαιτούνται πολύ δραστικά και ριζοσπαστικά μέτρα…


Comments

comments

Categories: Απόψεις
Tags: cyprus, npls

Σχετικά με τον Συγγραφέα