Το Brexit” θα είναι η αρχή;

Το Brexit” θα είναι η αρχή;


Εάν ο David Cameron φύγει από την ευρωπαϊκή Σύνοδο Κορυφής της επόμενης εβδομάδας με μία συμφωνία ανά χείρας όσον αφορά την κατάσταση της Βρετανίας, πολλοί από τους εταίρους του θα χαλαρώσουν αλλά θα αρχίσουν να συνθέτουν και τις δικές τους λίστες.

Με τις λαϊκιστικές και αντιευρωπαϊκές δυνάμεις να αυξάνονται στην Ευρώπη, η επιτυχημένη τακτική του ισχυρού Βρετανού για αλλαγή ή Brexit έχει αφήσει ανεξίτηλα σημάδια στους υπόλοιπους αρχηγούς κρατών. Μερικοί βλέπουν την τακτική ως οδηγό για την προώθηση της δικής του ατζέντας.

Οι οικονομικές βάσεις της Ευρώπης διασπάστηκαν από την κρίση χρέους και τώρα πάνω από 1 εκατομμύριο πρόσφυγες έχουν αρχίσει να κατατρώνε την κοινωνική συνοχή μεταξύ των κρατών-μελών, η οποία από ό,τι φαίνεται έχει κτιστεί πάνω σε σαθρές βάσεις, αναταράσσοντας την ευρωπαϊκή συνοχή. Η προσπάθεια του Cameron για επίλυση υπέρ των Βρετανικών αξιώσεων στη Σύνοδο της 18ης και 19ης Φεβρουαρίου σημαίνει πως οποιαδήποτε “κρουστικά κύματα” δημιουργηθούν, θα αντηχήσουν σε ολόκληρη την Ένωση.

Το παράδοξο, σύμφωνα με τους Ευρωπαίους ρυθμιστές είναι πως αν και το μπλοκ μπορεί να ενδυναμωθεί εάν το Ηνωμένο Βασίλειο παραμείνει στις τάξεις του, οποιαδήποτε προσπάθεια αντιγραφής της στρατηγικής του Cameron θα δημιουργήσει αποσταθεροποιητικές τάσεις.

Με τόση μεγάλη ποικιλία απόψεων για το πως πρέπει να εξελιχθεί η ΕΕ, το μπλοκ μπορεί να αντιμετωπίσει μερικά χρόνια αστάθειας, σύμφωνα με τον Kevin Featherstone, καθηγητή Ευρωπαϊκής πολιτικής επιστήμης στο London School of Economics.

 

Iδού μία λίστα χωρών οι οποίες μπορεί να ακολουθήσουν εν μέρει ή συνολικά, το παράδειγμα του Cameron:

 

Ιταλία

Αντιμέτωπη με την αύξηση της δημοτικότητας του κινήματος των Πέντε Αστέρων και την προϋπολογιστική πίεση, ο πρωθυπουργός της χώρας Matteo Renzi προσπαθεί να συγκεντρώσει τις χώρες του ευρώ σε μία πιο στενή συνεργασία, με μεγαλύτερη ελαστικότητα ως προς τα έξοδα. Η στενότερη αυτή συνεργασία μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγές στην ΕΕ, κάτι που ο Cameron φαίνεται πως δεν έχει πετύχει.

 

Ουγγαρία

Ο πρωθυπουργός Viktor Orban θέλει να περιορίσει την παρεμβατικότητα της ΕΕ στην εγχώρια πολιτική και την χρηματοοικονομική διαχείριση. Θέλει να χαλαρώσει τη ζώνη πολύ περισσότερο.

 

Πολωνία

Έχοντας ζήσει υπό το καθεστώς μίας φιλοευρωπαϊκής κυβέρνησης για το μεγαλύτερο μέρος της περασμένης δεκαετίας, η μεγαλύτερη ανατολικοευρωπαϊκή χώρα εξέλεξε συντηρητικό κόμμα το 2015. Αυτό μπορεί και να διασπάσει οποιεσδήποτε προσπάθειες περαιτέρω συγχώνευσης της ΕΕ.

 

Φινλανδία

 

Η κύρια και δημοφιλής άποψη των Φινλανδών είναι ακριβώς αντίθετη από αυτή των ανατολικών χωρών. Εάν η Φινλανδία προσπαθήσει να προωθήσει τις μεταρρυθμίσεις, μπορεί να το κάνει για να ενδυναμώσει την κεντρική δύναμη της Κομισιόν, πάνω από τις εν λόγω κυβερνήσεις.

 

Γαλλία

Η Le Pen αναμιγνύει την αντίθεσή της προς την Ευρώπη με την αντιπάθεια προς την παροχή δικαιωμάτων στους μετανάστες που βρίσκονται στη χώρα. Οποιαδήποτε επιρροή και να φέρει στο τραπέζι θα έχει μεγάλο αντίκτυπο. Αν δεν το κάνει, οι πιο mainstream ηγέτες της χώρας θέλουν να ενώσουν την ευρωζώνη ακόμη παραπάνω.

 

Δανία

Το αντιμεταναστευτικό κόμμα της χώρας πήρε μεγάλα ποσοστά στις τελευταίες εκλογές. Η δανέζικη όψη της ΕΕ μοιάζει πολύ με αυτή της Βρετανίας.

 

Ισπανία

Το Brexit δίνει το έναυσμα στους αυτονομιστές να προσπαθήσουν να δράσουν, με τον Καταλανό πρόεδρο Carles Puigdemont να αναφέρει πως το παράδειγμα του Cameron αποδεικνύει πως η ΕΕ έχει τη δυνατότητα να φτάσει σε προτάσεις που υποστηρίζουν την “πολιτική πραγματικότητα και την ικανοποίησή της”.


Comments

comments

Categories: Πολιτική

Σχετικά με τον Συγγραφέα