Τράπεζα Κύπρου: Έξι μήνες χαμένοι και βλέπουμε…

Τράπεζα Κύπρου: Έξι μήνες χαμένοι και βλέπουμε…


Αντί να φροντίσουμε για μια ομαλή διάδοχη κατάσταση, μας έπιασε μανία καταδιώξεως και αφήσαμε μόνο τους κλητήρες!

Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη σοφία για κάποιον να καταλάβει πως σε καιρούς κρίσιμους και όταν το καράβι βρίσκεται μέσα στη θύελλα: Πρώτον, το πλοίο πρέπει να έχει καπετάνιο και πλήρωμα. Δεύτερον, ο καπετάνιος και το πλήρωμα θα πρέπει να γνωρίζουν γενικότερα από πλοία, αλλά και το συγκεκριμένο πλοίο ειδικότερα. Και τρίτον, ότι ο καπετάνιος και το πλήρωμα θα πρέπει να μπορούν να αποφασίζουν άμεσα, όπως επίσης άμεσα θα πρέπει να εκτελούνται και οι αποφάσεις που θα πάρουν.

Το έχουμε γράψει και άλλες φορές στο EUROΚΕΡΔΟΣ, πως στην περίπτωση της Τράπεζας Κύπρου, έγιναν ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ…

Στην αρχή διώξαμε το πρώτο συμβούλιο της Λαϊκής, αλλά μετά διώξαμε και το δεύτερο. Μετά διώξαμε όλο το συμβούλιο της Κύπρου και τώρα πάμε να διώξουμε και το δεύτερο, πριν καλά-καλά μάθει τη δουλειά. Και πέρα από τέσσερα συμβούλια, διώξαμε και πάνω από δέκα ανώτατα τραπεζικά στελέχη…

Είναι προφανές, ότι ξεμείναμε από αξιόπιστες λύσεις και μάλιστα για την εξεύρεση προσωρινού διευθύνοντος συμβούλου καταφύγαμε στην Ελλάδα (κ. Χρήστος Σορώτος) και ενδεχομένως αύριο να καταφύγουμε στη Ρωσία.

Αντί δηλαδή να πρυτανεύσει το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και να δούμε πώς θα υπάρξει μια ομαλή διάδοχη κατάσταση διώχνοντας ενδεχομένως κάποιους υπαίτιους, εμάς μας έπιασε μια μανία καταδιώξεως και αφήσαμε στις δύο τράπεζες, μόνο τους… κλητήρες!

Τη στιγμή που γράφεται το συγκεκριμένο κείμενο, δεν είναι ξεκάθαρο τι θα γίνει με την έκτακτη γενική συνέλευση της Τράπεζας Κύπρου στις 10 του Σεπτέμβρη. Το πιθανότερο ωστόσο είναι πως με τις πρακτικές που έχουμε ακολουθήσει μέχρι τώρα:

Πρώτον, σε περίπτωση που η Συνέλευση γίνει και εκλέξει συμβούλιο, θα έχουμε ένα διοικητικό συμβούλιο «αχταρμά», όπου κάθε μια από τις ομάδες των μετόχων, θα ορίσει ουσιαστικά τους εκπροσώπους της. Άλλους οι Ρώσοι, άλλους οι «κουρεμένοι» της Λαϊκής, άλλους οι Ημικρατικοί Οργανισμοί και τα Ταμεία, άλλους η νέα ομάδα των μετόχων, άλλους…

Και δεύτερον, μεταξύ αυτών θα υπάρχουν άτομα που δεν θα έχουν ζήσει στην Κύπρο, άτομα που δεν είχαν ποτέ άμεση και πολυετή εμπλοκή με το τραπεζικό σύστημα και τέλος άτομα που δεν γνωρίζουν καταστάσεις, πρόσωπα και πράγματα στις δύο μέχρι πρότινος τράπεζες.

Μπορεί άραγε μετά από όλα αυτά, να διασφαλίσει κάποιος ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι θα είναι σε θέση να λάβουν κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον της Τράπεζας μέσα σε λίγες μόνο ημέρες από την ανάληψη των καθηκόντων τους;

Μπορεί κάποιος να διασφαλίσει ότι κάποια από τα συγκεκριμένα άτομα δεν θα ξεχάσουν από ποιους προτάθηκαν και ποιους εκπροσωπούν, έτσι ώστε το νέο διοικητικό συμβούλιο να δουλέψει «σα γροθιά», απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις που αναμφίβολα θα αντιμετωπίσει; Θα λειτουργούν άραγε τα μέλη του νέου ΔΣ ως ανεξάρτητα, ή κάθε φορά πριν αποφασίσουν θα πρέπει να «παίρνουν την έγκριση» αυτών που τους πρότειναν;

Εστιαζόμαστε στο μέτωπο της Τράπεζας Κύπρου, γιατί αφορά περίπου το 50% της συνολικής κεφαλαιακής «τρύπας» της χώρας. Και επίσης γιατί χωρίς την «επανεκκίνηση» του Συγκροτήματος και την εύρυθμη λειτουργία του, είναι αδύνατον να ανακάμψει η κυπριακή οικονομία.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι αργούμε και πως πέρασαν έξι μήνες από τα γεγονότα του Μαρτίου, χωρίς ακόμη η Τράπεζα να έχει κανονική διοίκηση. Έξι μήνες χαμένοι και βλέπουμε…

 


Comments

comments

Categories: Οικονομία

Σχετικά με τον Συγγραφέα