Επιχειρηματικότητα στον κυπριακό αθλητισμό

Επιχειρηματικότητα στον κυπριακό αθλητισμό


 


Του Αντρέα Θ. Θεμιστοκλέους, Στέλεχος Αθλητικής Διοίκησης

 

H αλματώδης άνοδος του αγωνιστικού επιπέδου του κυπριακού αθλητισμού, αναπόφευκτα δημιούργησε την ανάγκη για ταυτόχρονη διοικητική και επιχειρηματική άνοδο, προεξάρχοντων της ανάπτυξης πηγών εσόδων, εκμετάλλευσης και αξιοποίησης της εμπορικότητας.

Σημειώνω ότι η ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας, σχετίζεται πλέον άμεσα με τη βιωσιμότητα όχι μόνο των αθλητικών οργανισμών αλλά και της βιομηχανίας γενικότερα, αφού τόσο ο κρατικός μηχανισμός, όσο και η συνεισφορά του κόσμου που εισπράττει το προϊόν, δεν αρκεί για το επίπεδο ανάπτυξης αλλά και τους φιλόδοξους στόχους που εκ φύσεως έχουμε ως χώρα και ως λαός.

Ο ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης του αθλητισμού, περίπου 7%, είναι μεγαλύτερος από το ρυθμό ανάπτυξης χωρών όπως Αμερική, Αγγλία και Γαλλία.

Ξεκινώντας, σημειώνω ότι δεν μπορεί η παγκόσμια αθλητική βιομηχανία, να θεωρηθεί αμελητέα. Παράγει συνολικά πέραν του 1% του παγκόσμιου ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, ήτοι πέριξ 700 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. Ο ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης του αθλητισμού, περίπου 7%, είναι μεγαλύτερος από το ρυθμό ανάπτυξης χωρών όπως Αμερική, Αγγλία και Γαλλία. Στη χώρα μας, τα δεδομένα είναι σίγουρα πολύ μικρότερα, αλλά καταδεικνύουν ότι η οποιαδήποτε επένδυση στο χώρο του αθλητισμού, πιθανό να έχει θετικό πρόσημο.

Το δυστύχημα της βιομηχανίας είναι η λειτουργία της εντός μικρής αγοράς, η σχεδόν μηδενική απήχηση της σε ξένες αγορές και αποτελεσματικά η αδυναμία της να επεκταθεί αποκτώντας διεθνή διάσταση. Τα δεδομένα ωθούν τις αθλητικές οντότητες της χώρας σε ένα άκρατο ανταγωνισμό, στον οποίο αναπόφευκτα διασώζεται και προοδεύει μόνο το ποδόσφαιρο, λόγω της δυνατότητας του να επικρατεί στην επικαιρότητα και να προβάλλεται πολλαπλάσια από άλλα αθλήματα, καθώς φυσικά και από τη δυνατότητα του να προσελκύει το ενδιαφέρον σχεδόν 50% του συνόλου του πληθυσμού της χώρας, σύμφωνα με την τελευταία μελέτη του Πανεπιστημίου Λευκωσίας το 2015.

Από το ποδόσφαιρο, λοιπόν, ξεχωρίζουν τα παραδείγματα των «μεγάλων» ομάδων της χώρας, που ακολουθώντας ένα προσαρμοσμένο μοντέλο από το Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, καταφέρνουν μερικώς να αξιοποιούν την εμπορικότητα τους προς ίδιον όφελος. Τα 14 εκ. ευρώ ετησίως σε τηλεοπτικά δικαιώματα Α’ κατηγορίας, οι χορηγικές συνεργασίες με εγχώριους κολοσσούς, οι διαφημιστικές καμπάνιες και η δημιουργία μη αγωνιστικών εσόδων είναι άξια αναφοράς. Ιδιαίτερα θετική εντύπωση προκαλεί η εξαγγελία της Ομόνοιας Λευκωσίας, περί πενταετούς επενδυτικού ομολόγου, μια από τις ελάχιστες κινήσεις μέχρι στιγμής, που ανταποκρίνονται στις σύγχρονες απαιτήσεις επενδυτών και συνεργατών για επιστροφή άμεσου οφέλους από οποιαδήποτε συνεργασία και επένδυση.

Για να μπορέσει η εγχώρια αθλητική βιομηχανία να επιβιώσει και μέσω ανάπτυξης της επιχειρηματικότητας να ευημερεί, χρειάζεται αναδιάρθρωση του μοντέλου λειτουργίας του αθλητισμού μας, για να ανταποκρίνεται σε αυτή την ανάγκη. Παράδειγμα, προς αυτή την κατεύθυνση είναι το μοντέλο διαμοιρασμού εσόδων τηλεοπτικών δικαιωμάτων, που υπάρχει στην Αγγλία και προνοεί ενίσχυση των «μικρότερων» από συνεισφορά των «μεγαλύτερων» ή πιο πετυχημένων. Μια άλλη επιβεβλημένη αλλαγή είναι η αλλαγή δομής και λειτουργίας των οργανισμών μας και παράδειγμα είναι και πάλι η κεντρική Ευρώπη γενικότερα, που αναγκάζει τους αθλητικούς οργανισμούς να λειτουργούν υπό το καθεστώς εταιρειών και να διέπονται από κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης, ελέγχου, αλλά και χρηστής διοίκησης

Τρίτον, αλλά εξίσου σημαντικό, η καταπολέμηση της αδιαφάνειας και της διαφθοράς που μαστίζει την αθλητική βιομηχανία και λειτουργεί ως αποτρεπτικός παράγοντας προσέλκυσης στρατηγικών συνεργατών και επενδύσεων.

Εν κατακλείδι, υπερθεματίζω την ανάγκη του αθλητισμού μας να επικεντρωθεί στην επιχειρηματικότητα, ως μέσο επιβίωσης και ανάπτυξης, αλλά αυτό θα γίνει μόνο όταν διορθωθεί η δομή και λειτουργία του αθλητισμού και του ίδιου του προϊόντος για να ανταποκρίνεται στη σύγχρονη αθλητική πραγματικότητα. Η οποιαδήποτε πρόοδος θα προέλθει από συνδυαστικές και συντονισμένες ενέργειες αθλητικών αλλά και πολιτειακών θεσμών, που πρέπει να σχεδιάσουν μια ολοκληρωμένη πολιτική, βασισμένη σε ενιαίο θεσμικό και νομικό πλαίσιο, ως εφαλτήριο λειτουργίας. Ταυτόχρονα, αθλητική επιχειρηματική ανάπτυξη μπορεί να επέλθει, εμμέσως, δια μέσου της διόρθωσης των πολλών σημερινών κακώς εχόντων.


Comments

comments

Categories: Απόψεις

Σχετικά με τον Συγγραφέα