Η επιστροφή του τρόμου

Η επιστροφή του τρόμου


Του Δρα Αντώνη Στ. Στυλιανού*

Το τελευταίο ειδεχθές τρομοκρατικό κτύπημα στην Βαρκελώνη της Ισπανίας αναδεικνύει, με τον χειρότερο τρόπο, το μείζον πρόβλημα της ασύμμετρης απειλής της τρομοκρατίας. Αναδεικνύει, παράλληλα, το γεγονός ότι τέτοιου είδους κτυπήματα δεν αποτελούν εκπλήξεις, όχι μόνο στην ευρωπαϊκή ήπειρο, αλλά ανά το παγκόσμιο.

Οι μέθοδοι που ακολουθούν οι τρομοκράτες είναι τέτοιοι που δύσκολο μπορούν να προληφθούν. Η χρήση φορτηγών και οχημάτων γίνεται σήμερα το πιο ισχυρό όπλο στα χέρια των τζιχαντιστών και δύσκολα οι διωκτικές αρχές μπορούν να αντιμετωπίσουν τέτοιου είδους απειλές. Η Ευρώπη, όσο ποτέ άλλοτε, βρίσκεται πλέον σε ένα ανοικτό πόλεμο με την τρομοκρατία και η απειλή τρομοκρατικών κτυπημάτων επικρεμάται ως δαμόκλειος σπάθη πάνω από την γηραιά ήπειρο.

Το πρόβλημα εντείνεται από το γεγονός ότι το ούτω καλούμενω «Ισλαμικό Κράτος» βρίσκεται υπό κατάρρευση αυτήν την στιγμή. Τόσο στη Συρία όσο και στο Ιράκ, το «Ισλαμικό Κράτος» χάνει σταθερά εδάφη και τα προπύργια του, γεγονός που σημαίνει ότι οι ξένοι ‘μαχητές’ του «Ισλαμικού Κράτους», που ταξίδεψαν σε Συρία και Ιράκ κυρίως μέσω Τουρκίας, επιστρέφουν αυτήν την περίοδο στους τόπους καταγωγής τους, μεταφέροντας μαζί τους τεχνογνωσία που δυνατόν να έχουν αποκτήσει σε τακτικές ανορθόδοξου πολέμου αλλά και τον εξτρεμισμό και τα ιδεώδη που τους χαρακτηρίζει. Ενεργώντας είτε ως μοναχικοί λύκοι ή ως κοιμώμενα κύτταρα ή ως μέρος ενός μεγαλύτερου σχεδίου του «Ισλαμικού Κράτους» και χρησιμοποιώντας μέσα κοινωνικής δικτύωσης για την οργάνωση των κτυπημάτων τους και τον προγραμματισμό των δράσεων τους, γίνονται ιδιαίτερα δύσκολοι στόχοι για τις αρχές ασφάλειας, οι οποίες θα πρέπει να αναθεωρήσουν τους τρόπους αντιμετώπισης τους.

Τα περιστατικά τρομοκρατίας που σημειώνονται στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια έχουν πλέον κοινά χαρακτηριστικά: Πρωτίστως πραγματοποιούνται από μεμονωμένα άτομα που δεν αποτελούν μέρος μεγαλύτερων ομάδων. Δεύτερο, χρησιμοποιούνται οχήματα, κυρίως φορτηγά και βαν, τα οποία ενοικιάζονται. Τρίτο, τα κτυπήματα πραγματοποιούνται σε κεντρικά σημεία μεγαλουπόλεων όπου υπάρχει μεγάλη συγκέντρωση πλήθους, το οποίο αποτελείται όχι μόνο από ντόπιους αλλά και από τουρίστες. Τέταρτο, οι τρομοκράτες προσπαθούν να δημιουργήσουν τις μεγαλύτερες απώλειες και αν δεν εξουδετερωθούν από τις αρχές ασφάλειας, συνεχίζουν να σκορπούν τον θάνατο με μαχαίρια ή αυτοσχέδιους μηχανισμούς μέχρι να εξουδετερωθούν.

Τα περιστατικά σε Νίκαια τον Ιούλιο του 2016, στην χριστουγεννιάτικη αγορά του Βερολίνου τον Δεκέμβριο, στο Ουεστμινστερ τον Μάρτιο, Γέφυρα του Λονδίνου και στο Finsbury Park τον Ιούνιο, στο Παρίσι τον Αύγουστο, στη Στοκχόλμη τον Απρίλιο, είναι λίγα μόνο από τα τρομοκρατικά κτυπήματα του τελευταίου χρόνου όπου χρησιμοποιήθηκαν οχήματα. Ο κίνδυνος παραμένει υψηλός και λόγω της επιστροφής τζιχαντιστών από τα μέτωπα του πολέμου σε Συρία και Ιράκ αναμένεται να γίνει καθημερινός πονοκέφαλος για τις αρχές ασφάλειας.

*Λέκτορα Νομικής στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, LL.BLaw (Bristol), Ph.D in Law – International Law and Human Rights (Kent), Διευθυντής Μονάδας Νομικής Κλινικής Πανεπιστημίου Λευκωσίας.


Comments

comments

Categories: Απόψεις

Σχετικά με τον Συγγραφέα