Η ιστορία του κρασιού στην μακρινή Αυστραλία…

Η ιστορία του κρασιού στην μακρινή Αυστραλία…


 


Tου Ανδρέα Κυπριανού – συνιδιοκτήτης και οινοχόος (Certified Sommelier Court of Master Sommeliers) του Vino Cultura

 

Το 1788 ένας στόλος που διοικείτο από τον Άρθουρ Φίλιπ σταμάτησε για ανεφοδιασμό στο ακρωτήρι Καλής Ελπίδας στην Νότια Αφρική προτού πλεύσει για τo Nέο Kόσμο στην Αυστραλία. Ανάμεσα στα εφόδια ήταν και κληματίδες από τον ήδη υφιστάμενο αμπελώνα της Νοτίου Αφρικής.

Aφού δημιουργήθηκε λοιπόν ο πρώτος οικισμός που οδήγησε στη δημιουργία του Σίδνεϊ, δημιουργήθηκαν και οι πρώτοι αμπελώνες.

Από την περιοχή της Νέας Νότιας Ουαλίας το αμπέλι εξαπλώθηκε μετά στην Τασμάνια και από εκεί στην Νότια και έπειτα στην Δυτική Αυστραλία και την Βικτώρια. Τα επόμενα 60 χρόνια αποτέλεσαν την βάση της μετέπειτα ιστορίας του κρασιού στην Αυστραλία. Ευρωπαίοι μετανάστες έφταναν συνεχώς από κάθε γωνιά της Ευρώπης και κουβαλούσαν μαζί τους την απαραίτητη τεχνογνωσία για την σωστή καλλιέργεια της αμπέλου αλλά και της παραγωγής κρασιού. Έτσι μέχρι το 1840 είχαν ήδη δημιουργηθεί πολλοί αμπελώνες σε όλες τις νότιες περιοχές της Αυστραλίας.

Το 1875 όμως έφτασε στην περιοχή Geelong στα περίχωρα της Μελβούρνης, το έντομο που παραλίγο να καταστρέψει για πάντα το κρασί, η διαβόητη φυλλοξήρα και κατάστρεψε σχεδόν ολοκληρωτικά του αμπελώνες της περιοχής.

Οι αγρότες εφάρμοσαν επιτυχώς διάφορα μέτρα και περιόρισαν την δράση της φυλλοξήρας στην περιοχή της Βικτώριας και Νέας Νότιας Ουαλίας και έτσι έχουμε μέχρι σήμερα τα παλαιότερα κλίματα των ποικιλιών Shiraz (όπως επικράτησε να ονομάζεται η Γαλλική ποικιλία Syrah) και Grenache στις περιοχές της Νότιας Αυστραλίας.

Με την εγκαθίδρυση της Κοινοπολιτείας το 1901 και με την κατάργηση των φορολογιών μεταξύ των αποικιών άλλαξαν τα δεδομένα στην παραγωγή κρασιού. Η Νότια Αυστραλία πήρε τα σκήπτρα παραγωγής από την πάλε ποτέ μεγάλη Βικτώρια με τις περιοχές Barossa, Eden Valley, McLaren Vale, Clare Valley και Adelaide Hills. Η μεγάλη διαφορά όμως έγινε με το άνοιγμα της νέας τότε περιοχής Riverland στις όχθες του ποταμού Murray και έφτασε στο σημείο να έχει το 80% της παραγωγής κρασιού το 1946.

Μέχρι και την δεκαετία του 1960 το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής στην Αυστραλία ήταν γλυκά και ενδυναμωμένα κρασιά τύπου Port, Tokay κ.α. ποσοστό που έφτασε τότε μέχρι και το 80%. Το 1972 το ποσοστό αυτό είχε ήδη πέσει στο 40% και το 2011 κάτι λιγότερο από 0.02%.

Την ίδια περίοδο τετραπλασιαζόταν και η παραγωγή η οποία ξεπέρασε το ένα δισεκατομμύριο λίτρα το 2001 (σ.σ. η ετήσια παραγωγή της Κύπρου είναι γύρω στα 11 εκ. λίτρα). Η απότομη βελτίωση της ποιότητας των χαμηλού κόστους κρασιών σε συνδυασμό με την τεχνολογική αναβάθμιση της οινοβιομηχανίας και αμπελοκαλλιέργειας, αλλαγές στις γευστικές προτιμήσεις των καταναλωτών και η τεράστια αύξηση κατανάλωσης, έφεραν την Αυστραλία στο προσκήνιο του παγκόσμιου οινικού εμπορίου. Τα νέα αστέρια ήταν τα εύκολα Chardonnay και τα φρουτώδες και σαρκώδες Shiraz την ώρα που τα κρασιά του παλαιού κόσμου δυσκολεύονταν να πείσουν τους νέους καταναλωτές.

Περί τα τέλη του ενενήντα, ο Αυστραλιανός φορέας κρασιού έθεσε μακροχρόνιο συντηρητικό στόχο τα 4.5 δις σε έσοδα από την βιομηχανία του κρασιού, ένας στόχος ο οποίος επιτεύχθηκε το 2003! Μέχρι το 2007 η χώρα είχε καθιερωθεί σαν η τέταρτη μεγαλύτερη σε εξαγωγές μετά από Ιταλία, Γαλλία και Ισπανία.

Από τα μέσα του 2000 όμως ξεκίνησε μια νέα περίοδος ύφεσης για το Αυστραλιανό κρασί με μεγάλες περιόδους ανομβρίας (σχεδόν δέκα συνεχόμενα χρόνια χωρίς ικανοποιητικές βροχοπτώσεις) και την άνοδο του Αυστραλιανού δολαρίου σε σχέση με τα άλλα νομίσματα κάτι που ανέβασε τις τιμές των Αυστραλιανών κρασιών, καθώς και την επανεμφάνιση της φυλλοξήρας.

Ταυτόχρονα όμως τα τελευταία 50 χρόνια υπήρξαν και παραγωγοί οραματιστές που πρόσβλεπαν στην ποιοτική αναβάθμιση των προϊόντων τους και του εθνικού ονόματος. Κρασιά που έχουν δημιουργήσει μια δική τους παράλληλη ιστορία με την πιο πάνω. Ενδεικτικά να αναφέρουμε τα θρυλικά Grange (πρώην Grange-Hermitage) του Penfolds, Hill of Grace του Henscke, Giagonda Chardonnay, Grosset ‘Polish Hill’, Clarendon Hills ‘Astralis’ Shriraz και άλλα πολλά.

Το σίγουρο είναι πως τα επόμενα χρόνια θα συνεχίζουμε να ακούμε και να προσβλέπουμε για τη νέα αναβάθμιση των Αυστραλιανών κρασιών καθώς η χώρα έχει επενδύσει αρκετά στον οινοπαραγωγικό τομέα και είναι πλέον ‘καταδικασμένη’ να βρίσκεται πάντα ανάμεσα στους πρωταγωνιστές.


Comments

comments

Categories: Απόψεις
Tags: wine

Σχετικά με τον Συγγραφέα