Η κάλπη του 2018 δεν θα βγάλει μόνον Πρόεδρο

Η κάλπη του 2018 δεν θα βγάλει μόνον Πρόεδρο


 


Τεστ αντοχής και για κομματικές ηγεσίες η αναμέτρηση του 2018

 

Η προεκλογική στρατηγική του Νίκου Αναστασιάδη, το μεγάλο ρίσκο του Άντρου Κυπριανού και της ηγετικής ομάδας του ΑΚΕΛ και το στοίχημα του Νικόλα Παπαδόπουλου και Γιώργου Λιλλήκα

 

Αμέσως μετά τις διακοπές του καλοκαιριού οι κομματικές μηχανές και τα επιτελεία των υποψηφίων θα αρχίσουν να ανεβάζουν στροφές για τις προεδρικές εκλογές του Φεβρουαρίου. Εκτός από τον πρώτο πολίτη η κάλπη ίσως να αναδείξει και άλλους νικητές, αλλά και ηττημένους, σε κομματικό επίπεδο. Εάν οι ανατροπές είναι μεγάλες δεν αποκλείεται να δούμε και ανακατατάξεις στον κομματικό χάρτη.

 

 

Του Γιάννη Αντωνίου

 

Σιγά σιγά το προεκλογικό σκηνικό αρχίζει να μορφοποιείται και πολύ σύντομα αναμένεται να οριστικοποιηθεί και το ψηφοδέλτιο, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τους βασικούς παίκτες της προεδρικής κούρσας. Τα τρία από τα τέσσερα στρατόπεδα έχουν κάνει τις επιλογές τους: Νικόλας Παπαδόπουλος εκ μέρους του ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ και Κινήματος Αλληλεγγύη, Γιώργος Λιλλήκας της Συμμαχίας Πολιτών και Σταύρος Μαλάς, με τη στήριξη του ΑΚΕΛ θα αναμετρηθούν όπως όλα δείχνουν για τον προεδρικό θώκο. Μοναδική εκκρεμότητα παραμένει η απόφαση του Προέδρου Αναστασιάδη, ο οποίος, σύμφωνα με πληροφορίες, κατά πάσα πιθανότητα τον Οκτώβριο θα ανακοινώσει και επίσημα την απόφασή του να διεκδικήσει ανανέωση της θητείας του για μια ακόμη πενταετία. Το διάλειμμα στο Κυπριακό μετά το άδοξο τέλος της Διάσκεψης για την Κύπρο στο Κραν Μοντάνα επιτρέπει στα κόμματα να πάρουν ανάσες για την αναμέτρηση του Φεβρουαρίου και σε κάθε περίπτωση δεν δημιουργεί πιεστικές καταστάσεις όπως έγινε το 2004. Άγνωστο παραμένει κατά πόσον θα επαληθευτεί το σενάριο που θέλει τα Ηνωμένα Έθνη να επιθυμούν επανεκκίνηση της προσπάθειας τον Σεπτέμβριο. Το σίγουρο είναι ότι ο διεθνής οργανισμός δεν πρόκειται να κηρύξει αδιέξοδο, κάτι που θα ήταν ιδιαίτερα επιβαρυντικό για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ενόψει εκλογών.

Η συνέχιση του διαλόγου, ή για την ακρίβεια, η συντήρηση της προοπτικής για επανεκκίνηση της προσπάθειας, επιτρέπει στον Πρόεδρο να εξουδετερώνει τα επιχειρήματα όσων επικρίνουν τη στρατηγική του στο Κυπριακό. Ούτως ή άλλως η διάσκεψη για την Κύπρο παρ’ όλον ότι δεν απέφερε αποτέλεσμα κάθε άλλο παρά προκάλεσε ζημιά στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, σε βαθμό που να τού δημιουργεί πρόβλημα. Αναξαρτήτως των επικρίσεων που διατυπώνονται εναντίον του σε ζητήματα τακτικής, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης επέστρεψε από το ελβετικό θέρετρο αν όχι ενισχυμένος σίγουρα χωρίς απώλειες, όπως τουλάχιστον καταγράφεται στις μετρήσεις της κοινής γνώμης. Εκείνο όμως που έχει σημασία είναι ότι η προεκλογική στρατηγική που χαράζει ο Πρόεδρος δεν θα έχει το Κυπριακό στην προμετωπίδα της γιατί, ούτως ή άλλος ο Νίκος Αναστασιάδης ήταν ο μόνος Πρόεδρος που εξελέγη με όρο εντολής όχι το Κυπριακό αλλά την αντιμετώπιση της έκτακτης κατάστασης στην οικονομία και την αποτροπή της χρεοκοπίας. Πάνω σ’ αυτό το διακύβευμα θα εδραιωθεί σε μεγάλο βαθμό η προεκλογική πλατφόρμα του Προέδρου της Δημοκρατίας και του κυβερνώντος κόμματος.

Θα αναδειχθούν επίσης τα θέματα εσωτερικής πολιτικής μείζονος σημασίας όπως είναι η προώθηση του Γενικού Σχεδίου Υγείας, η μεταρρύθμιση του δημοσίου, καθώς και θέματα κοινωνικής πολιτικής όπως το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα και άλλα. Με τα δεδομένα ως έχουν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης διατηρεί ένα σαφές προβάδισμα, το οποίο καταγράφεται σε όλες τις μετρήσεις της κοινής γνώμης. Αχίλλειος πτέρνα της διακυβέρνησης Αναστασιάδη τα θέματα αξιοκρατίας και οι ατυχείς επιλογές προσώπων σε νευραλγικές θέσεις και η σύγκρουση με ανεξάρτητους αξιωματούχους.

Ο Νικόλας Παπαδόπουλος θέλει να καθιερωθεί και ως ο ηγέτης του ενδιάμεσου χώρου

Η μεγάλη εικόνα του αφηγήματος της κυβέρνησης και του κυβερνώντος κόμματος είναι ότι ο Πρόεδρος ανέλαβε τα ηνία του κράτους όταν η χώρα όδευε προς τα βράχια και ανέκοψε μια ιδιαίτερα επικίνδυνη πορεία. Στο δε Κυπριακό θα τονίζει τη μεγάλη προσπάθεια που κατέβαλε ο Πρόεδρος αλλά δεν υπήρξε αποτέλεσμα εξαιτίας της τουρκικής αδιαλλαξίας. Στοίχημα για τον Πρόεδρο και τον ΔΗΣΥ είναι να περιορίσουν τους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους και να προσελκύσουν τις νεαρότερες ηλικίες.

Σε Προεδρικό και ΔΗΣΥ δεν ανησυχούν ιδιαίτερα αλλά δεν εφησυχάζουν γιατί γνωρίζουν ότι η αναμέτρηση κρύβει και παγίδες. Ως ιδανικότερο σενάριο θεωρούν την επανάληψη του σκηνικού του 2013, δηλαδή την αναμέτρηση στο δεύτερο γύρο με τον υποψήφιο που θα στηρίξει το ΑΚΕΛ, γιατί εκτιμούν ότι ο εκλεκτός της Εζεκία Παπαϊωάννου δεν θα αντλήσει ψήφους από άλλους χώρους σε τέτοιο αριθμό ώστε να ανατρέπει τη διαφορά. Οποιοδήποτε άλλο σενάριο θεωρούν ότι ενέχει κινδύνους, ιδιαίτερα από τη συμπεριφορά ενός λαβωμένου ΑΚΕΛ, το οποίο εκ των πραγμάτων θα στηρίξει τον ανθυποψήφιο του Ν. Αναστασιάδη, κίνηση που μπορεί να κρίνει και το αποτέλεσμα. Σε μια τέτοια περίπτωση δεν αποκλείονται αναταράξεις στα ψηλά δώματα της Πινδάρου.

Αν υπάρχει κάτι που κάνει τις επικείμενες εκλογές τόσο ρευστές είναι η απορία για τις επιδόσεις του δεύτερου σε εκλογική δύναμη κόμματος, μετά τις αστοχίες που σημάδεψαν τις προεκλογικές του κινήσεις. Το φιάσκο με την επιλογή Μάικ Σπανού επέφερε πλήγμα στο ΑΚΕΛ γιατί οδήγησε στην απώλεια ζωτικού χρόνου, ανέκοψε τη δημιουργία δυναμικής και ασφαλώς στάθηκε η αφορμή για την εκδήλωση φαινομένων εσωστρέφειας. Η επιχείρηση εξεύρεσης του «νέου Βασιλείου» οδηγήθηκε σε αδιέξοδο, η κομματική επιλογή είχε αποκλεισθεί από την αρχή και εν τέλει το ΑΚΕΛ κατέληξε στη συνταγή του 2013, προτιμώντας τη σχετική σιγουριά του Σταύρου Μαλά.

Η διαδικασία επιλογής ανέδειξε στοιχεία τριχοτόμησης σε ανώτατο ηγετικό επίπεδο ενώ η δυσφορία της κομματικής βάσης είναι στοιχείο που δεν μπορεί να παραγνωριστεί. Τα δεδομένα δείχνουν ότι οι πληγές του κόμματος δεν έχουν επουλωθεί και το ΑΚΕΛ καλείται να δώσει μια μάχη η οποία θα είναι καθοριστική για την επόμενη μέρα. Το στοίχημα για την ηγεσία είναι να καταφέρει να εξασφαλίσει στον Σταύρο Μαλά το εισιτήριο για τον δεύτερο γύρο, σε διαφορετική περίπτωση το σενάριο θα είναι ένας πολιτικός εφιάλτης για τον Άντρο Κυπριανού και την υπόλοιπη ηγετική ομάδα του κόμματος της Αριστεράς. Βασικός αντίπαλος του Σταύρου Μαλά και του ΑΚΕΛ είναι ο Νικόλας Παπαδόπουλος, που θέλει να κόψει πρώτος το νήμα για τον δεύτερο γύρο, καθώς και ο Γιώργος Λιλλήκας, ο οποίος προσβλέπει στις ΑΚΕΛικές ψήφους, όπως και το 2013. Μοναδική διαφορά είναι ότι το 2013 ο Γ. Λιλλήκας έτυχε της στήριξης του Νικόλα Παπαδόπουλου, ο οποίος ηγείτο του ανεπίσημου ΔΗΚΟ που διαφωνούσε με την στήριξη της υποψηφιότητας Νίκου Αναστασιάδη από το ΔΗΚΟ επί προεδρίας Μάριου Καρογιάν.

Ο Νικόλας Παπαδόπουλος θα ακολουθήσει τη στρατηγική αποδόμησης του Προέδρου Αναστασιάδη (στο Κυπριακό αλλά και την εσωτερική διακυβέρνηση), ενώ θα αμφισβητήσει ευθέως και την ανεξαρτησία της αυποψηφιότητας Μαλά, τον οποίο θα κατηγορεί ότι στο Κυπριακό, την οικονομία και θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης θα είναι ο συνεχιστής της πολιτικής ΑΚΕΛ – Χριστόφια. Ζητούμενο για τον Νικόλα Παπαδόπουλο είναι να εξασφαλίσει τις ψήφους των τριών συνεργαζομένων κομμάτων που τον στηρίζουν (ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, Κίνημα Αλληλεγγύη) αλλά κυρίως να αντλήσει ψηφοφόρους από αριστερά αλλά και από δεξιά.

Τυχόν αποτυχία του Ν. Παπαδόπουλου να περάσει στον δεύτερο γύρο, ανεξαρτήτως ποσοστού, δεν θα είναι το τέλος του δρόμου για τον ίδιο, ούτε και θα τεθεί θέμα ηγεσίας στο ΔΗΚΟ, αλλά σίγουρα θα συνιστά την πρώτη προσωπική ήττα όχι μόνο στην κούρσα για την προεδρία αλλά και στην προσπάθειά του να εδραιωθεί ως ο ηγέτης του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου και να ηγηθεί του τρίτου πόλου. Ίδιος είναι ο στόχος και του Γιώργου Λιλλήκα της Συμμαχίας Πολιτών, μετά και τις απώλειες που σημειώθηκαν από την αποχώρηση σημαντικού αριθμού στελεχών, τα οποία συντάσσονται με τον Νικόλα Παπαδόπουλο. Κρίσιμο για το πολιτικό μέλλον του Γιώργου Λιλλήκα θα είναι το ποσοστό που θα εξασφαλίσει στον πρώτο γύρο, γιατί θα φανεί κατά πόσον θα κερδίσει τον ρυθμιστικό ρόλο που επιδιώκει.

Πηγή: Περιοδικό Eυρωκέρδος


Comments

comments

Σχετικά με τον Συγγραφέα