Τα μαγικά κρασιά της Κοιλάδας του Ροδανού ποταμού

Τα μαγικά κρασιά της Κοιλάδας του Ροδανού ποταμού

 


Tου Ανδρέα Κυπριανού – συνιδιοκτήτης και οινοχόος (Master Sommelier Candidate) του Vino Cultura

 

Η ευρύτερη περιοχή που ονομάζουμε κοιλάδα Ροδανού χωρίζεται σε δυο μεγάλες περιοχές που θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν διαφορετικά ονόματα αφού τα κρασιά στις πλείστες των περιπτώσεων δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους.

 

Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει μια άνευ προηγουμένου άνοδο στις τιμές των κρασιών από τις δυο πιο γνωστές περιοχές της Γαλλίας, αυτές του Μπορντό και της Βουργουνδίας. Δυστυχώς οι τιμές των κορυφαίων κρασιών των περιοχών αυτών έχουν φτάσει σε θεόρατα ύψη και η πλειοψηφία των καταναλωτών δεν θα ξοδέψει ποτέ διακόσια και τριακόσια ευρώ για να δοκιμάσει κάποια από αυτά τα κρασιά.

Ευτυχώς όμως για τους υπόλοιπους κοινούς θνητούς υπάρχουν και άλλες περιοχές στον πλανήτη και στην Γαλλία που παράγουν ποιοτικότατα κρασιά. Κατά την άποψη μου η περιοχή που προσφέρει τα πιο τίμια κρασιά ως προς το θέμα σχέσης ποιότητας και τιμής είναι αυτή της κοιλάδας του ποταμού Ροδανού στην νότια Γαλλία.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν ιδρύσει την πόλη της Μασσαλίας περί το 600 π.Χ. και φυσικά ένα από τα προϊόντα που έπαιρναν μαζί τους στις νέες αποικίες ήταν και η άμπελος γιατί όπως μπορεί κάποιος να αντιληφθεί η μεταφορά κρασιού στην αρχαιότητα δεν ήταν και το πιο εύκολο εγχείρημα. Οι Ρωμαίοι όμως ήταν αυτοί που ορισμένες εκατοντάδες χρόνια αργότερα βοήθησαν στην εξάπλωση της αμπέλου και του κρασιού σε όλη την επικράτεια της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

Συγκεκριμένα τα κρασιά της κοιλάδας του Ροδανού ήταν πάντα ξακουστά για τη δύναμή τους και μέχρι τις αρχές του 1900 ήταν σύνηθες φαινόμενο να προσθέτουν τα κρασιά του πιο φημισμένου χωριού της περιοχής, του Hermitage στα ξακουστά κρασιά του Μπορντό. Ένα διάσημο οινοποιείο του Μπορντό (Chateau Palmer) κυκλοφόρησε πρόσφατα και μια επετειακή έκδοση του κρασιού του με την προσθήκη Syrah από το Hermitage όπως γινόταν μέχρι πριν από 100 χρόνια.

Το 1866 ένας παραγωγός στην περιοχή ανάφερε στις τοπικές αρχές πως ένας αμπελώνας του είχε παρουσιάσει κάποια συμπτώματα και μετά από κάποια χρόνια ανακαλύφθηκε πως αυτό ήταν το πρώτο κρούσμα της χειρότερης επιδημίας που χτύπησε ποτέ την αγορά του κρασιού παγκοσμίως και ακούει στο όνομα φυλλοξήρας της αμπέλου. Ήταν το πρώτο κρούσμα φυλλοξήρας στην Ευρώπη και δυστυχώς από εκεί εξαπλώθηκε σε όλο τον πλανήτη, φτάνοντας και στην περιοχή του Ροδανού από την αμερικανική ήπειρο.

Κατά τη διάρκεια των επόμενων δεκαετιών και αφού βρέθηκε η λύση στο πρόβλημα της φυλλοξήρας, οι παραγωγοί της περιοχής Châteauneuf-du-Pape, εισήγαγαν αυστηρούς κανόνες σχετικά με την περιοχή, τις ποικιλίες κ.α. Αυτοί οι κανόνες ήταν και ο προπομπός για νομοθέτηση του συστήματος ονομασίας προέλευσης και το 1936 το Châteauneuf-du-Pape έγινε η πρώτη ονομασία προέλευσης και επίσημα στην Γαλλία.

Η ευρύτερη περιοχή που ονομάζουμε κοιλάδα Ροδανού χωρίζεται σε δυο μεγάλες περιοχές που θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν διαφορετικά ονόματα αφού τα κρασιά στις πλείστες των περιπτώσεων δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Στο βόρειο τμήμα το κλίμα είναι πιο ηπειρωτικό, ενώ στο νότο όπου είμαστε και πιο κοντά στη Μεσόγειο με το γνωστό της κλίμα και τα ‘ζεστά’ της κρασιά. Και στις δυο περιοχές όμως υπάρχει και ένα καιρικό φαινόμενο όπου έχει καθορίσει τον χαρακτήρα των κρασιών και τα διαφοροποιεί από άλλες περιοχές που δύναται να χρησιμοποιούν τις ίδιες ποικιλίες. Το φαινόμενο αυτό είναι ένα σύστημα βορείων ανέμων και ονομάζεται Mistral όπου μπορεί να ξεπερνά τα 90 χιλιόμετρα την ώρα και διαρκεί μέχρι και 100 μέρες το χρόνο. Μετά από κάθε κάθοδο του Mistral επικρατεί μια περίοδος καθαρής ηλιοφάνειας που ωριμάζει τα κρασιά με ένα μοναδικό τρόπο. Οι έντονοι κρύοι βόρειοι άνεμοι στην περιοχή αυτή, κατεβάζουν αρκετά αισθητά την θερμοκρασία, αλλά ταυτόχρονα δρουν και ευεργετικά ως ένα βαθμό, δημιουργώντας ένα ξηρό και κρύο περιβάλλον στο οποίο είναι δύσκολο να αναπτυχθούν κάποιες ασθένειες της αμπέλου.

Στη βόρεια πλευρά λοιπόν του ποταμού Ροδανού συναντάμε τα μεγάλα κόκκινα κρασιά από την ποικιλία Syrah και οι σημαντικότερες υποπεριοχές είναι οι εξής: Cote Rotie, Hermitage, Crozes-Hermitage, St. Joseph & Cornas. Στην τελευταία, μόνο η ποικιλία Syrah μπορεί να χρησιμοποιηθεί αλλά στις πρώτες μπορούν οι παραγωγοί να προσθέσουν μέχρι και 20% λευκές ποικιλίες στο κόκκινο κρασί τους. Στο Cote Rotie μέχρι και 20% από την φρουτώδη ποικιλία Viognier ενώ στις άλλες περιοχές μέχρι 15% από τις τοπικές λευκές ποικιλίες Marsanne & Roussanne. Τα κόκκινα κρασιά της περιοχής είναι διάσημα και για τις μεγάλες δυνατότητες παλαίωσης που έχουν. Αξιοσημείωτες είναι επίσης και οι μικροσκοπικές περιοχές του Condrieu & Chateau Grillet που παράγουν λευκά κρασιά μόνο από την ποικιλία Viognier. Όμως τα σπάνια λευκά κρασιά του Hermitage και τις ποικιλίες Marsanne & Roussanne είναι τα μόνα εκτός Βουργουνδίας που μπορούν να εκτοξευτούν σε πολύ ψηλές τιμές.

Στο νότιο κομμάτι τα πράγματα είναι λίγο πιο περίπλοκα. Το 95% της παραγωγής ολόκληρης της ζώνης προέρχεται από το νότιο μέρος και στην πλειοψηφία του είναι κόκκινο. Πρόκειται για μια τεράστια ζώνη και φυσικά δεν μπορούμε να την καλύψουμε σε δυο μικρές σελίδες γι’ αυτό θα αναφερθούμε μόνο στα πιο σημαντικά.

Κατ’ αρχάς να ξεκινήσουμε από την πιο σημαντική υπό-περιοχή της ζώνης που δεν είναι άλλη από το Châteauneuf-du-Pape. Το 1309 ο Πάπας Κλήμης ο 5ος μετέφερε την έδρα της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας από την Ρώμη στην Αβινιόν και αυτό βοήθησε πάρα πολύ στην φήμη των κρασιών της περιοχής. Ο διάδοχος του Πάπας Ιωάννης ο 22ος κατασκεύασε τον διάσημο πύργο ως την καλοκαιρινή του κατοικία μέσα στους αμπελώνες και έτσι δημιουργήθηκε το Châteauneuf-du-Pape που στην μετάφραση του σημαίνει ‘ο νέος πύργος του Πάπα’.

Οι ποικιλίες που επιτρέπεται βάση της Γαλλικής νομοθεσίας να συμμετάσχουν στην παραγωγή κρασιού Chateauneuf-du-Pape είναι . Οι πιο γνωστές ανάμεσα σε αυτές οι Grenache, Syrah, Mourvedre. Τα βασικά χαρακτηριστικά του ερυθρού Chateauneuf-du-Pape είναι τα διακριτικά αρώματά του, η ένταση της υψηλής περιεκτικότητας σε αλκοόλ, και η δυνατότητα βαθιάς παλαίωσης.

Μετά υπάρχει η τριπλέτα των κρασιών που ακούνε στο όνομα Côtes du Rhône και βασιλεύουσα ποικιλία είναι το Grenache. Οι κατηγορίες χωρίζονται ως εξής: Τα απλά Côtes du Rhône με μίνιμουμ αλκοολικό βαθμό το 11%, μετά έχουμε τα Côtes du Rhône Villages με μίνιμουμ αλκοολικό βαθμό το 12% και στην τρίτη βαθμίδα όπου αναγράφεται και το χωριό/κοινότητα με μίνιμουμ το 12,5%. Κάποιες από τις κοινότητες που κάποτε ήταν μέρος αυτής της ζώνης, έχουν  αναβαθμιστεί και πλέον έχουν αναπτύξει την δική τους ξεχωριστή ονομασία προέλευσης. Τα δυο πιο κλασσικά παραδείγματα είναι τα Gigondas & Vacqueras όπου θεωρούνται και τα μικρά αδερφάκια του Chateauneuf-du-Pape

Στην γκάμα του Vino Cultura θα βρείτε μια από τις πιο αξιόλογες συλλογές με κρασιά από τον Ροδανό όπως τα μεγαλειώδη Hermitage του Delas, τα πολύ σπάνια κρασιά του Jean-Louis Chave, & Auguste Clape του Saint Joseph & Cornas αντίστοιχα. Από το νότιο κομμάτι κάποια από τα κορυφαία Chateauneuf-du-Pape όπως αυτά του Beaucastel, Clos St. Jean, Clos du Mont Olivet και τα θρυλικά Gigondas του Tardieu Laurent.

Πηγή: Έντυπο Περιοδικό Ευρωκέρδος


Comments

comments

Categories: Απόψεις
Tags: κρασί

Σχετικά με τον Συγγραφέα