«Τα σταφύλια της οργής» και της απαξίωσης

«Τα σταφύλια της οργής» και της απαξίωσης


 


Tου Νίκου Γ. Σύκα, Σύμβουλος Στρατηγικής & Καινοτομίας


Η αποχή και η αδιαφορία για τα κοινά δεν είναι πλέον επιλογή. «Από τη στιγμή που θα πει κανείς -για ό,τι αφορά το Κράτος-: Τι μ’ ενδιαφέρει; Δεν ασχολούμαι… μπορούμε να πούμε ότι έχει γίνει το πρώτο βήμα για την παρακμή του κράτους αυτού» έγραφε ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ. Η άποψη αυτή είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Πολιτική δεν είναι τίποτα άλλο παρά να δρας, να παίρνεις πρωτοβουλίες και να προσπαθείς να βελτιώνεις την καθημερινότητά σου, τη δική σου και των συμπολιτών σου.

Η οικονομική και η κοινωνική κρίση που ζούμε είναι, στο μεγαλύτερο βαθμό, το αποτέλεσμα της πολιτικής κρίσης. Η καλπάζουσα απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών, η έλλειψη εμπιστοσύνης, η απαισιοδοξία και η αίσθηση του τέλματος είναι διάχυτη σε όλες τις εκφάνσεις της δημόσιας ζωής. Τα σκάνδαλα, η διαφθορά, η αίσθηση της ατιμωρησίας και προπάντων η μη αποκατάσταση της αδικίας και της ζημιάς από την οικονομική κρίση οξύνουν το πρόβλημα. Οι πολίτες απεχθάνονται πλέον τη ρητορική και τις γενικές και αόριστες τοποθετήσεις των πολιτικών και των κομμάτων.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ως εργαλείο πολιτικής επικοινωνίας, παρέχουν τη δυνατότητα στους πολιτικούς να ακούν, να κατανοούν και να ανταποκρίνονται στο αίσθημα της οργής, της αποξένωσης και της απαξίωσης – διότι οι αιτίες του μπορεί να είναι βαθύτερες και οι συνέπειές του πανίσχυρες.

Η πολιτική για να ξανακερδίσει τη νέα γενιά πρέπει να οικοδομήσει μια νέα σχέση μαζί της. Αυτό σημαίνει ενίσχυση των θεσμών συμμετοχής και παρέμβασης των νέων. Συμμετοχή σημαίνει συνδιαμόρφωση της πολιτικής, σημαίνει αγώνας και προσπάθεια σχεδιασμού ενός καλύτερου «τώρα» αλλά και ενός καλύτερου «μετά». Οι νέοι δεν είναι παθητικοί πολίτες. Προβληματίζονται για τα πολιτικά ζητήματα αλλά απαιτούν μια σχέση εμπιστοσύνης με την πολιτική.

Μόνο η ειλικρίνεια και η επιστημοσύνη μπορούν να σταθούν τροχοπέδη στη μείωση της εμπιστοσύνης προς τους πολιτικούς. Χρειάζονται καινοτόμες ιδέες που τεκμηριωμένα μπορούν να πραγματοποιηθούν, απτές και συγκεκριμένες θέσεις για την υπέρβαση των μεγάλων κρίσεων που βιώνουμε.

Έχουμε ιστορική ευθύνη και χρέος να δώσουμε τόπο στη νέα γενιά, να δημιουργήσουμε ευκαιρίες και δουλειές για τους νέους. Η νέα γενιά θα βγει από την κρίση πιο δυνατή και δημιουργική – εχέγγυο για ένα πιο βιώσιμο μέλλον. Κοινός στόχος όλων η επιτάχυνση αυτής της αλλαγής. Μέσα από την έρευνα και την καινοτομία, τη γνώση και τις κατάλληλες δεξιότητες.

Η κινητήριος δύναμη για την πρόοδο του κόσμου είναι το απόθεμα γνώσης που διαθέτουμε. Ο απόλυτος πόρος είναι οι άνθρωποι, οι εφευρέτες, οι δημιουργοί – ιδίως η ταλαντούχος και ελπιδοφόρα νεολαία. Παρόλο που ο πλούτος και η ανθρώπινη ζωή μπορούν να καταστραφούν η γνώση σπάνια εξαφανίζεται. Αντίθετα, συνεχίζει να διευρύνεται. Η πρόοδος, όμως δεν είναι αυτόματη. Για να συνεχιστεί η πρόοδος, όλοι μας –και ιδίως η νέα γενιά– θα πρέπει να μεταφέρουμε τη σκυτάλη.

Στην πορεία προς την κάλπη για ανάδειξη του επόμενου Πρόεδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, το μεγαλύτερο μέρος του εκλογικού σώματος παραμένει εκτός της σφαίρας επιρροής των κομμάτων και του βεληνεκούς του προεκλογικού. Η πολιτική συμμετοχή εξαντλεί τη σημασία της σε εσωκομματικά επίπεδα.

Η αποχή στην επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση μπορεί να αναμένεται μεταξύ 28-30%. Σύμφωνα με έρευνα του Κυπριακού Ινστιτούτου Στατιστικολόγων 6 στους 10 νέους δεν θα ψηφίσουν. Το γεγονός ότι 8 στους 10 ψηφοφόρους αρνούνται να συμμετάσχουν ακόμη και στις δημοσκοπήσεις «θολώνει τα νερά» ακόμη περισσότερο.

Οι ανέντακτοι και οι αναποφάσιστοι ψηφοφόροι –με βάση τα δικά τους κριτήρια– είναι αυτοί που θα κρίνουν σε μεγάλο βαθμό τις επικείμενες εκλογές. Είναι δύσπιστοι πολίτες, ψηφοφόροι που έχουν απογοητευθεί από τους πάντες. Αυτούς τους ψηφοφόρους δεν πρέπει να τους θεωρεί κανείς δεδομένους, ούτε στις αναγωγές ψήφων, ούτε στην κάλπη.


Comments

comments

Categories: Απόψεις

Σχετικά με τον Συγγραφέα