Η πτώχευση της αντίληψης περί στρατηγικής

Η πτώχευση της αντίληψης περί στρατηγικής


 

 

 

 

 

Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D), Πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο  

[email protected]

 

Οι εξηγήσεις του Προέδρου και του Κυβερνητικού Εκπροσώπου για την στάση της Κύπρου στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, που κατέληξε στην επιβολή κυρώσεων στην Λευκορωσία αλλά όχι στην Τουρκία, αποκαλύπτει την πτώχευση της πολιτικής τους αντίληψης περί στρατηγικής και άπτεται του θέματος της Αμμοχώστου. Τις προάλλες, παρέθεσαν το σκεπτικό για την εγκατάλειψη της αρχικής  αποφασιστικότητας (!) στην εφαρμογή των συμφωνηθέντων για επιβολή κυρώσεων και στην Τουρκία. Στην πραγματικότητα, η  θέση αρχής για κυρώσεις στην Τουρκία εξανεμίσθη μόλις  ο κ. Μισέλ, Πρόεδρος του Ευρωπ. Συμβουλίου, επισκέφτηκε την Λευκωσία πριν την Σύνοδο. Εκ των υστέρων όμως, προέκυψε το «νέο αφήγημα» του Προεδρικού. Ότι  πήγαμε στη Σύνοδο ως Κύπρος, χωρίς να έχουμε εγκαταλείψει την αρχική θέση αρχών για βέτο εν ανάγκη, αλλά στην εξέλιξη της Συνόδου ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έκρινε ως προτιμότερο  την υποχώρηση επειδή η επιμονή μας για εφαρμογή των συμφωνηθέντων θα επέφερε κόστος κυρίως λόγω απομόνωσής μας.

Τα πιο πάνω συνιστούν παραπλάνηση της κοινής γνώμης, και το χειρότερο -αν τους πιστέψουμε-, καταδεικνύουν πτώχευση της αντίληψής τους περί στρατηγικής, αφού αναφέρονται μόνο σε «κόστος» επί της Κύπρου, αν επιμέναμε στην εφαρμογή των συμφωνηθέντων, παρέλειψαν όμως να συνεκτιμήσουν τα εξής:

α) το κόστος στους διαφωνούντες Ευρωπαίους αξιωματούχους λόγω της αναξιοπιστίας τους π.χ. Μισέλ, Μέρκελ. Στο Προεδρικό δεν διανοήθηκαν ότι ο λόγος που ο Πρόεδρος του Ευρωπ. Συμβουλίου επισκέφτηκε άρον-άρον την Λευκωσία, δεν ήταν για να αποφευχθεί η απομόνωση της Κύπρου, αλλά για να διασωθεί το κύρος του ιδίου και άλλων αξιωματούχων της ΕΕ από την κρίση που θα προκαλείτο.

β) Δεν διανοήθηκαν καν το «κέρδος»/πλεονέκτημα για την Κύπρο εάν ο Πρόεδρος της Κύπρου εισερχόταν στη Σύνοδο επιμένοντας στην εφαρμογή των συμφωνηθέντων για κυρώσεις και στην Τουρκία. Έτσι,  θα υπήρχε δυνατότητα ενός συμβιβασμού, με υιοθέτηση αυτόματης επιβολής κυρώσεων στην Τουρκία βάσει της συμπεριφοράς της. Σε τέτοιο ενδεχόμενο,  η νέα παρανομία της Τουρκίας στην Αμμόχωστο θα είχε ήδη ενεργοποιήσει κυρώσεις.

Παρεμπιπτόντως, το Προεδρικό επιμένει ότι η αναβολή της Συνόδου του Ευρ. Συμβουλίου προέκυψε λόγω  κρούσματος κορωνοιού αλλά το κρούσμα διαπιστώθηκε χωρίς να προκύψει αναβολή. Η αναβολή ανακοινώθηκε μετά από τηλεφωνική επικοινωνία Μισέλ-Μέρκελ-Ερντογάν, όπως αποκάλυψε το «POLITICO» την ίδια μέρα!

Στις κομματικές ηγεσίες που επιμένουν σε συνομιλίες αγνοώντας τις τουρκικές παρανομίες, επειδή με «σωστά επιχειρήματα θα πείσουμε» την Τουρκία και θα … δαμάσουμε τον ισλαμοφασίστα Ερντογάν, ψηλώνουμε τα χέρια. Στο σύγχρονο κόσμο της αντιπαλότητας συμφερόντων και ισχύος, μια τόσο … «μονοδιάστατη» αντίληψη περί στρατηγικής αποτελεί πολιτική πτώχευση λόγω ψευδαισθήσεων.

 

 

Categories: ΑΠΟΨΕΙΣ