Το αναπόφευκτο: η μάχη της Ευρώπης για επιβίωση

Το αναπόφευκτο: η μάχη της Ευρώπης για επιβίωση


 

 

 

 

 

 

 

 

Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S & D), Πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο  

[email protected]uroparl.europa.eu

 

Σε συλλογικό επίπεδο, το πλέον επικίνδυνο στη μάχη κατά του ισλαμοφασισμού δεν είναι τα μισαλλόδοξα μυαλά που σφάζουν αθώους ανθρώπους, αλλά η σιωπή απέναντι στον συγκαλυμμένο φασισμό, που οργανωμένα διαβρώνει τις ανοικτές μας κοινωνίες και τις αξίες αλληλοσεβασμού. Στο σχολείο ευτύχησα να έχω φιλολόγους όπως ο Σάββας Παύλου, που δυστυχώς έφυγε νωρίς, ο οποίος έγραφε προφητικά το 2011 για «τις σύγχρονες εκφάνσεις του φασισμού»: «ο φασισμός του 21ου αιώνα δεν θα ονομάζεται φασισμός. Θα ονομάζεται με οποιοδήποτε άλλο όνομα, από «προοδευτισμός» ή «ανακαινισμός» μέχρι ακόμη «σύγχρονη ματιά» … των γεγονότων. Οι εραστές της φασιστικής ιδεολογίας δεν θα προωθούν την πραμάτεια τους με το πραγματικό της όνομα, αφού ιστορικά η ιδεολογία αυτή έχει χρεοκοπήσει, οι λαοί και οι πολίτες έχουν αρνητικά συναισθήματα στο λεξιλόγιο του φασισμού. Γι’ αυτό και επιβάλλεται η απόκρυψη… Η πραμάτεια θα παραμένει όμως η ίδια.»

Σήμερα, ο ισλαμοφασίστας Ερντογάν χρησιμοποιεί τον όρο φασισμός και ναζί εναντίον της Ευρώπης! Της Ευρώπης που πλήρωσε με εκατόμβες νεκρών την συντριβή του θηρίου του φασισμού, με το οποίο η Τουρκία «ερωτοτροπούσε» μέχρι πριν την συντριβή του. Ο  Ερντογάν στοχοποιεί όποιον διαφωνεί μαζί του, εντός Τουρκίας ως προδότη και εκτός Τουρκίας ως φασίστα, επιβεβαιώνοντας τα πιο πάνω. Απέναντι στον επελαύνοντα ισλαμοφασισμό, η Γαλλία του Μακρόν δίνει την μάχη εξ ονόματος ολόκληρης της Ευρώπης, μια μάχη που η Ευρώπη όφειλε να δώσει πριν 10 ή και 20 χρόνια με καλύτερους όρους και ανώδυνα. Ο Μακρόν τολμά και διαλύει εστίες ισλαμιστικού δηλητηρίου εντός της χώρας. Ο δε Ερντογάν στοχοποιεί τον Μακρόν, επειδή ξέρει ότι, αν η Γαλλία υποχωρήσει, ανοίγει διάπλατα ο δρόμος.

Εκείνο που καθιστά άκρως επικίνδυνο τον ισλαμοφασισμό είναι οι «σύμμαχοί» του στην Ευρωπαϊκή ηγεσία, που για δεκαετίες εμμένουν στην πολιτική του κατευνασμού του θηρίου. Είναι όσοι  κατηγορούν τον Μακρόν ότι «υποκινεί την ισλαμοφοβία», αντί να στιγματίζουν τον ισλαμοφασισμό. Σε Κύπρο και Ελλάδα είναι οι δήθεν εκσυγχρονιστές και προοδευτικοί, που δεν επιθυμούν επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία, διότι «δεν μας συμφέρει»! Είναι δημοσιογράφοι και άλλοι, που ειρωνεύονται τον κ. Κοτζιά, τέως ΥΠΕΞ της Ελλάδας, και εμπιστεύονται τον Τσαβούσογλου, τον εκπρόσωπο του ισλαμοφασισμού και της κατοχής. Είναι όσοι εμπορεύονται για ίδιον χρηματικόν όφελος την ανθρώπινη αλληλεγγύη και δοξολογούν … τον Αττίλα. Είναι όσοι εκπαιδεύτηκαν στα περιβόητα σεμινάρια «επίλυσης συγκρούσεων», χρηματοδοτούμενα από πηγές εκτός Κύπρου (ΗΠΑ, Βρετανία κ.ά.), για να μας πείσουν ότι η τουρκική κατοχή είναι ψυχολογικό πρόβλημα, και ανταμείφθηκαν ποικιλοτρόπως.

Μπροστά στην αναπόφευκτη μάχη για επιβίωση, η σιωπή και ο φόβος είναι συνενοχή.

 

 

Categories: ΑΠΟΨΕΙΣ